در حالی که یک ضرب المثل هست که می گوید: “هر که بامش بیش، برفش بیشتر”، گاهی اوقات بیشتر کمتر است. از نظر داشتن تعداد بیشتری فرزند تحت درمان با بریس ها، داشتن بچه های بیشتر به طور همزمان تحت درمان ارتودنسی می تواند به معنای کار کمتر در دراز مدت باشد. اگر بچه های هم سن دارید، ممکن است درمان ارتودنسی خود را همزمان شروع کنند. هنگامی که تصمیم می گیرید زمان شروع درمان ارتودنسی برای یکی از فرزندانتان فرا رسیده است، ارزش این را دارد که ببینید آیا داشتن بیشتر از یک کودک تحت درمان بریس ها به طور همزمان برای خانواده شما مناسب است یا خیر.

در حالی که ممکن است به نظر برسد این کار بسیار بزرگ است و به سرمایه گذاری زیادی نیاز دارد، اما دریافت بریس ها برای یکی و نه هیچ یک از فرزندانتان ممکن است دشوار باشد – شما قطعاً نمی خواهید به خاطر نشان دادن عدم طرفداری از هیچ یک از آنها سرزنش شوید.

دلایل زیادی وجود دارند که چرا داشتن چند خواهر و برادر به صورت همزمان تحت درمان با بریس ها می تواند برای آنها و شما مفید باشد.

جوانب مثبت

قرار ملاقات ها را همزمان برنامه ریزی می کنید.

داشتن چندین کودک که به طور همزمان تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند، می تواند در زمان بندی قرار ملاقات های آنها بسیار مفید باشد. می توانید همه آنها را همزمان برنامه ریزی کنید. متخصص ارتودنسی می تواند هر دوی آنها را ببیند و لازم نیست برای هر کودک چندین بار به مطب مراجعه کنید.

اگر منتظر بمانید تا بچه هایتان براکت ها را یکی یکی دریافت کنند، سال ها برای قرار ملاقات و زمان بندی با متخصص ارتودنسی زمان نیاز خواهید داشت. اما درمان همزمان آنها می تواند طول عمر مراجعات شما به متخصص ارتودنسی را کاهش دهد.

اگر فقط یک بار می توانید این کار را انجام دهید، چرا دو بار مجزا از دردسر عبور کنید؟ اگر از فرزندانتان بخواهید درمان ارتودنسی خود را همزمان انجام دهند، می توانید این روند را زودتر پشت سر بگذارید. به احتمال زیاد، بچه های شما می توانند به صورت همزمان لبخندهای جدید خود را ببینند، که بسیار سرگرم کننده است.

جوانب مثبت

جوانب مثبت

مقابله با محدودیت های غذایی آسان تر است

هنگامی که بریس دارید محدودیت های غذایی مختلفی وجود دارند. باید عادت کنید که در طول درمان فقط به غذاهای نرمی بچسبید که برای بریس های شما بی خطر هستند. بهتر است غذاهای ترد مانند آجیل، چیپس یا یخ نخورید زیرا می توانند باعث شکستن براکت های شما یا جدا شدن سیم های بریس های شما شوند. خوردن غذاهای چسبناک مانند آدامس، آبنبات، تافی و مواد غذایی جویدنی مختلف نیز می تواند خطرناک باشد. اینها روی و اطراف براکت های شما گیر می کنند و حتی می توانند سیم های شما را شل کنند.

محدود کردن غذای کودکان شما می تواند سخت باشد، اما اگر چند فرزند دارید و تنها یکی از آنها بریس دارد، یادآوری تغییر رژیم غذایی آنها ممکن است مشکل تر هم باشد. اما اگر همزمان بیش از یک بچه بریس دارند، پیروی از یک رژیم غذایی کنترل شده آسان تر است، به سادگی می توانید به یاد داشته باشید که بچه های شما برای مدتی فقط غذاهای نرم و غیر چسبناک می خورند و می توانید راحت تر آنها را به رژیم غذایی جدید خود عادت دهید. اگر فرزندان شما درمان های ارتودنسی خود را با هم انجام دهند، محدود کردن آنچه در خانه شما برای خوردن فرزندانتان است آسان تر است. آنچه فرد را تحت تأثیر قرار می دهد، در طول درمان ارتودنسی روی همه آنها تأثیر می گذارد. این همچنین مطمئناً کارها را هنگام رفتن به خرید مواد غذایی یا صرف غذا در خارج از خانه ساده می کند.

پیوند خواهر و برادر

بچه های شما می توانند در طول تجربه داشتن بریس ها به هم بپیوندند. خواهر و برادر همیشه با هم کنار نمی آیند، اما انجام درمان ارتودنسی می تواند یک تجربه بزرگ زندگی برای آنها باشد.

اغلب اوقات، بچه ها برای بی اهمیت ترین چیزها، از جمله اگر یکی از آنها بریس داشته باشد، یکدیگر را مسخره می کنند. حتی اگر شوخی باشد، باز هم می تواند فردی را که در حال درمان است آزار دهد. اما اگر آنها درمان را با هم انجام دهند، نمی توانند از براکت ها و سیم های روی دندان های خود خجالت بکشند. اگر هر دو بریس داشته باشند، احتمالاً فرزندان شما همدیگر را زیاد اذیت نخواهند کرد. در عوض، حتی می تواند برای خواهر و برادرها یک تجربه پیوندی باشد، زیرا آنها با عادت های جدید مسواک زدن و نخ دندان کشیدن سازگار می شوند و با هم برای لبخندهای جدید خود تلاش می کنند.

با داشتن بیش از یک بچه تحت درمان بریس ها، در پول خود صرفه جویی کنید.

صرفه جویی در زمان و به حداقل رساندن استرس از مزایای داشتن چند فرزند تحت درمان بریس ها است، اما با انجام این کار در هزینه خود نیز می توانید صرفه جویی کنید. می توانید برای درمان ارتودنسی بیش از یک کودک تخفیف بگیرید، و برنامه های پرداخت مناسبی انتخاب کنید که آن را مقرون به صرفه تر می کند. بسیاری از متخصصان ارتودنسی تخفیف های خانوادگی و گزینه های پرداخت را برای درمان های ارتودنسی ارائه می دهند. متخصصین ارتودنسی می دانند که بریس ها یک سرمایه گذاری بزرگ هستند و می خواهند به هر طریق ممکن به شما کمک کنند. حتماً از متخصص ارتودنسی خود در مورد هر گونه تخفیف یا پیشنهادی در مورد بریس ها برای چندین عضو خانواده خود سؤال کنید.

امروز مشاوره رایگان خود را برنامه ریزی کنید تا ببینید چه گزینه های درمانی برای فرزندان شما مناسب هستند. بعلاوه، ما می توانیم نکات و ترفندهای بیشتری را به شما ارائه دهیم تا به فرزندانتان کمک کنیم تا در حالی که لبخند بی نقص خود را دریافت می کنند، بهترین زمان ممکن را داشته باشند.

با داشتن بیش از یک بچه تحت درمان بریس ها، در پول خود صرفه جویی کنید.

با داشتن بیش از یک بچه تحت درمان بریس ها، در پول خود صرفه جویی کنید.

جوانب منفی

نگرش های مختلف در مورد بریس ها

خواهر و برادرها می توانند کاملاً متضاد باشند و این می تواند بر نحوه برخورد آنها با درمان ارتودنسی تأثیر بگذارد. ممکن است یک کودک بهداشت دهان و ظاهر خود با بریس ها را کاملاً رعایت کند در حالی که دیگری ممکن است در پیروی از دستورالعمل های غذا و مسواک زدن دچار مشکل شود.

هشیار نگه داشتن چندین کودک در مورد درمان آنها می تواند گاهی اوقات سخت و استرس زا باشد. ممکن است یکی به شما گوش دهد و دیگری نه. اما مطمئن شوید که به متخصص ارتودنسی توجه می کنند و به او یادآوری می کنند که تجربه ارتودنسی خود را جدی بگیرند.

اگر چند فرزند دارید که به بریس نیاز دارند، امروز با متخصصان ارتودنسی تماس بگیرید تا درباره نحوه کمک مالی و درمان بیشتر بدانید.

رشد دندان های شیری از زمانی که کودک درون رحم مادر است آغاز می شود. در حدود هفته ۵ بارداری، اولین جوانه های دندان های شیری در فک نوزاد ظاهر می شوند. نوزاد در بدو تولد دارای مجموعه کاملی از ۲۰ دندان شیری (۱۰ دندان در فک بالا و ۱۰ دندان در فک پایین) زیر لثه ها پنهان دارد. دندان های شیری با نام های دندان های نوزادی یا دندان اولیه نیز شناخته می شوند.

انواع دندان

نام انواع دندان ها عبارتند از:

  • دندان های ثنایا یا پیشین: دندان های جلو که در فک های بالا و پایین واقع شده اند. هر دندان پیشین دارای یک لبه برنده نازک است. دندان های پیشین فک بالا و پایین مانند یک قیچی به هم می رسند تا غذا را ببرند.
  • دندان نیش: دندان های نوک تیز در دو طرف دندان های پیشین در فک های بالا و پایین؛ که برای پاره کردن غذا استفاده می شوند.
  • دندان های پرمولر: که دارای سطوح صاف برای خرد کردن غذا هستند.
  • دندان های مولر: بزرگ تر از دندان های پرمولر و در قسمت عقب دهان هستند و سطوح پهن و صافی دارند که غذا را آسیاب می کنند.

دندان درآوردن

“رویش دندان” به خروج دندان از خط لثه اشاره دارد. در نوزادان، رویش دندان، درآوردن دندان نیز نامیده می شود. زمان بندی رویش دندان در کودکان مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، اولین دندان یک کودک ممکن است در چند ماهگی بیرون بیاید، در حالی که کودک دیگر ممکن است تا ۱۲ ماهگی یا بیشتر شروع به دندان درآوردن نکند.

زمان بندی دقیق ممکن است در کودکان مختلف متفاوت باشد اما ترتیب رشد دندان ها در کودکان مختلف ثابت تر است.

دندان های فک بالا رویش دندان از دست رفتن دندان
پیشین مرکزی ۸ تا ۱۲ ماهگی ۶ تا ۷ سالگی
پیشین لترال ۹ تا ۱۳ ماهگی ۷ تا ۸ سالگی
نیش (کاسپید) ۱۶ تا ۲۲ ماهگی ۱۰ تا ۱۲ سالگی
مولر اول ۱۳ تا ۱۹ ماهگی ۹ تا ۱۱ سالگی
مولر دوم ۲۵ تا ۳۳ ماهگی ۱۰ تا ۱۲ سالگی
دندان های فک پایین رویش دندان از دست رفتن دندان
مولر دوم ۲۳ تا ۳۱ ماهگی ۱۰ تا ۱۲ سالگی
مولر اول ۱۴ تا ۱۸ ماهگی ۹ تا ۱۱ سالگی
نیش (کاسپید) ۱۷ تا ۲۳ ماهگی ۹ تا ۱۲ سالگی
پیشین لترال ۱۰ تا ۱۶ ماهگی ۷ تا ۸ سالگی
پیشی مرکزی ۶ تا ۱۰ ماهگی ۶ تا ۷ سالگی

به طور کلی، کودک به طور متوسط ​​تا سن ۳ سالگی مجموعه کامل ۲۰ دندان شیری خود را دارد.

روند رویش دندان ها در کودکی و نوجوانی

روند رویش دندان ها در کودکی و نوجوانی

مدیریت فرآیند دندان درآوردن

سیستم ایمنی نوزادان از حدود ۶ ماهگی شروع به تغییر می کند. این امر، در کنار تمایل به گذاشتن اشیا داخل دهان، آنها را مستعد ابتلا به بیماری ها می کند. علائم بیماری های شایع دوران کودکی مانند تغییر در الگوهای خواب و غذا خوردن، گیجی، بثورات پوستی، آبریزش از دهان، آبریزش بینی و اسهال اغلب با دندان درآوردن مرتبط هستند، در حالی که ممکن است علت آن نباشد. اگر کودک شما این علائم را داشته باشد، باید در مورد علل احتمالی دیگر مانند عفونت های باکتریایی، ویروسی یا گوش میانی با پزشک کودک خود صحبت کنید.

دندان درآوردن حدود ۸ روز طول می کشد که شامل ۴ روز قبل و ۳ روز بعد از بیرون آمدن دندان ها از داخل لثه می شود. (ممکن است یک حباب آبی- خاکستری روی لثه مشاهده کنید، جایی که دندان در حال ظاهر شدن است. این کیست رویشی نامیده می شود و معمولاً بدون درمان از بین خواهد رفت.) در طول این مدت، راحت نگه داشتن کودکان می تواند دشوار باشد.

برخی از نکات عبارتند از:

  • ماساژ دادن- به آرامی لثه را با انگشتان تمیز یا یک پارچه نرم و مرطوب ماساژ دهید.
  • حلقه های دندان درآوردن سرد (نه یخ زده) یا نان سوخاری- فشار ناشی از یک جسم سرد می تواند ناراحتی ناشی از دندان درآوردن را تسکین دهد. حلقه های پلاستیکی دندان درآوردن را درون آب جوش یا ماشین ظرفشویی استریل نکنید، مگر اینکه توسط سازنده مشخص شده باشد. قبل از خرید حلقه های دندان درآوردن حتماً اطلاعات محصول را بررسی کنید. از نمونه هایی که در آنها از نرم کننده پلاستیکی به نام “دی ایسونونیل فتالات” استفاده می شود خودداری کنید.
  • نان های سوخاری دندان درآوردن شیرین نشده یا بیسکویت های دندان درآوردن بدون قند- اینها را می توان به نوزادان بالای ۶ ماه داد که شروع به خوردن مواد جامد کرده اند.
  • داروهای تسکین دهنده درد- پاراستامول برای کودکان خوب عمل می کند. ایبوپروفن نیز ممکن است کمک کند، اما به خوبی توسط کودکان تحمل نمی شود.
  • خشک کردن آب دهان- پوست اطراف دهان، بویژه ناحیه چانه، ممکن است تحریک شود. در طول روز به آرامی آن را با یک پارچه نرم پاک کنید.

برخی از درمان ها باید با احتیاط استفاده شوند یا اصلاً استفاده نشوند. آنها عبارتند از:

گردنبندهای دندان درآوردن: برخی افراد معتقدند کهربا در تماس با پوست گرم، روغن شفابخش آزاد می کند. تصور می شود این روغن تسکین دهنده است یا به کاهش درد کمک می کند. گرچه بندها یا گردنبندهای کهربایی دندان درآوردن برای استفاده در اطراف گردن، مچ دست یا مچ پا طراحی شده اند، اما به اشتباه برای جویدن استفاده شده اند. ACCC یک بیانیه ایمنی محصول در مورد گردنبندهای کهربایی دندان درآوردن منتشر کرده است که در مورد خطرات احتمالی خفگی و تنگی نفس هشدار داده است. از والدین خواسته می شود راه های کم خطرتر دیگری را برای تسکین درد دندان درآوردن در نظر بگیرند.

ژل های دندان درآوردن- ژل های دندان درآوردن معمول حاوی ۷/۸ تا ۹ درصد مواد کولین سالیسیلات هستند. سالیسیلات به آسپرین مربوط است. استفاده از آسپرین برای کودکان زیر ۱۶ سال توصیه نمی شود، زیرا شناخته شده است که در برخی از کودکان باعث ایجاد سندرم ری Reye’s syndrome می شود- یک وضعیت نادر اما بالقوه کشنده که می تواند باعث آسیب کبد و مغز شود. گرچه هیچ موردی از سندرم ری مرتبط با استفاده از ژل های دندان درآوردن گزارش نشده است، توصیه کلی این است که در صورت وجود موارد دیگر، خطری است که ارزش امتحان کردن ندارد.

استفاده از ژل های دندان درآوردن حاوی بنزوکائین در کودکان نیز توصیه نمی شود. تحقیقات همچنین حاکی از این هستند که ژل های دندان درآوردن ممکن است درد دندان درآوردن را تسکین ندهند، بلکه عمل ماساژ دادن آن روی لثه است که کمک کننده است.

روند رویش دندان ها در کودکی و نوجوانی

روند رویش دندان ها در کودکی و نوجوانی

مراقبت از دندان های شیری

برخی از والدین ممکن است احساس کنند که مراقبت از دندان های شیری (اولیه) به اندازه مراقبت از دندان های دائمی مهم نیست، فقط به این دلیل که دندان های شیری می افتند.

با این حال، دندان های شیری بسیار مهم هستند. آنها این امکان را برای کودکان فراهم می آورند که غذا را بجوند و به درستی صحبت کنند، و برای دندان های دائمی آینده، فضاهای داخل لثه ها را حفظ می کنند.

بهداشت دهان و دندان کودک

از بدو تولد دهان و لثه ها را با پاک کردن با یک پارچه نرم تمیز کنید.
دندان اول ابتدا دو مرتبه در روز با یک مسواک نرم و آب معمولی مسواک بزنید.
۱۲ ماهگی فرزندتان را برای اولین ویزیت دندانپزشکی ببرید.
۱۸ ماهگی مقداری خمیر دندان کم فلوراید/ کودکان به اندازه نخود اضافه کنید و کودک خود را تشویق کنید که خمیر دندان را تف کند، آن را قورت ندهد و آبکشی نکند. خمیر دندان را دور از دسترس نگهداری کنید.
دو سال نیم از بین هر دو دندانی که با یکدیگر تماس دارند، نخ دندان کشیدن را شروع کنید.
۴ تا ۵ سالگی آموزش مسواک زدن به کودک خود را شروع کنید.
۶ سالگی برای کودک خود به سراغ خمیر دندان بزرگسالان بروید و بخواهید که آن را تف کند، قورت ندهد و آبکشی نکند. آموزش نخ دندان کشیدن به کودک خود را شروع کنید.
۸ سالگی به کودک خود اجازه دهید بدون نظارت مسواک بزند و نخ دندان بکشد و معاینات منظم دندانپزشکی را ادامه دهد.

پوسیدگی دندان در دندان های شیری

پوسیدگی دندان قابل پیشگیری است. با عادات بهداشتی خوب دهان و یک رژیم غذایی سالم از سنین پایین می توان خطر ابتلا به پوسیدگی دندان را به طور قابل توجهی کاهش داد.

دندان های شیری پوسیده باید توسط یک دندانپزشک درمان شوند. در برخی موارد، درمان تخصصی در بیمارستان تحت بیهوشی عمومی نیاز است. پوسیدگی دندان های شیری در صورت عدم توجه، می تواند منجر به درد دهان، آبسه دندان (جوش یا تورم ناشی از دندان های عفونی)، و مشکلات دندان های اطراف شود. پوسیدگی شدید در دندان های شیری می تواند خوردن و خوابیدن را تحت تأثیر قرار دهد که می تواند رشد را کاهش دهد.

اگر دندان مولر شیری به دلیل پوسیدگی شدید خیلی زود از دست برود، دندان های شیری مجاور ممکن است به سمت شکاف بروند و در هنگام بیرون آمدن دندان دائمی، مشکلاتی را برای حفظ فاصله ایجاد کنند.

از دست دادن دندان های شیری

از حدود ۶ سالگی، دندان های شیری شروع به “لغزیدن” می کنند و می افتند تا برای دندان های دائمی جا باز کنند. از دست دادن اولین دندان برای کودکان تا یک یا ۲ سال زودتر یا دیرتر از ۶ سالگی کاملاً طبیعی است. معمولاً دختران زودتر از پسرها دندان های خود را از دست می دهند. اولین دندانی که می افتد معمولاً در جلوی فک پایین قرار دارد.

از دست دادن دندان های شیری می تواند برای کودکان خردسال ناراحت کننده و دردناک باشد. پیشنهادات برای والدین عبارتند از:

  • به کودک خود اطمینان دهید که از دست دادن دندان های شیری یک فرآیند طبیعی است و دندان های جدید دائمی به جای آنها در خواهند آمد. تحریک پذیری و اندکی خونریزی لثه ها طبیعی است، گرچه برخی از کودکان در هنگام از دست دادن دندان های خود اندکی ناراحتی را تجربه می کنند یا اصلاً هیچ گونه ناراحتی را احساس نمی کنند.
  • از بسته های سرد یا داروهای ضد التهاب یا مسکن بدون نسخه برای کمک به کاهش درد دندان استفاده کنید. از دندانپزشک یا داروساز خود در مورد توصیه داروهای مناسب برای فرزند شما کمک بخواهید.
  • از پری دندان استفاده کنید. این افسانه با دلیل موجه مدت زیادی دوام آورده است! ایده گرفتن مقداری پول یا جایزه دیگری در ازای یک دندان ممکن است ایده از دست دادن دندان را برای کودک شما ملایم تر کند.

دندان های دائمی

دندان های دائمی به عنوان دندان های بالغ یا دندان های ثانویه نیز شناخته می شوند. رشد دندان های دائمی از بدو تولد داخل فک شروع می شود و تا پس از تولد کودک ادامه می یابد. در حدود ۲۱ سالگی، هر فرد به طور متوسط ​​۳۲ دندان دائمی دارد، از جمله ۱۶ دندان در فک بالا و ۱۶ دندان در فک پایین. (در برخی موارد، دندان مولر سوم- که معمولاً دندان های عقل نامیده می شوند- رشد نمی کنند یا نمی رویند، بنابراین برخی از افراد فقط یک مجموعه ۲۸ واحدی دندان دائمی دارند.)

در حدود ۶ سالگی اولین دندان مولر دائمی می روید. این ۴ دندان مولر (۲ عدد در هر فک) در پشت دندان های شیری کودک بیرون می آیند. سایر دندان های دائمی مانند دندان های پیشین، نیش و دندان های پرمولر درون شکاف های لثه به جا مانده از دندان های شیری از دست رفته بیرون می آیند.

مانند دندان های شیری، زمان بندی بیرون آمدن دندان های دائمی می تواند متفاوت باشد. به طور کلی، ترتیب و جدول زمانی تقریبی برای هر نوع دندان دائمی به شرح زیر است:

  • دندان های مولر اول- بین ۶ تا ۷ سالگی.
  • دندان های پیشین مرکزی- بین ۶ تا ۸ سالگی.
  • دندان های پیشین لترال- بین ۷ تا ۸ سالگی.
  • دندان های نیش- بین ۹ تا ۱۳ سالگی.
  • پرمولرها – بین ۹ تا ۱۳ سالگی.
  • مولر دوم – بین ۱۱ تا ۱۳ سالگی.
  • دندان های مولر سوم (دندان عقل) – در سنین ۱۷ تا ۲۱ سالگی، اگر اصلاً وجود داشته باشند.

محافظ های دهان از دندان های کودکان محافظت می کنند

محافظ های دهان به محافظت از دندان ها و جلوگیری از آسیب های دندانی، بویژه هنگام بازی و تمرین برای ورزش های پر برخورد کمک می کنند. همه کودکانی که ورزش های پر برخورد را انجام می دهند، حتی کودکان دبستانی، باید از محافظ دهان مخصوص خود استفاده کنند. محافظ های دهانی که به صورت سفارشی نصب شده اند راحت هستند، امکان صحبت کردن را فراهم می کنند و تنفس را محدود نمی کنند.