نوشته‌ها

پیش از این هرگز این همه روش های متنوع برای صاف و همراستا کردن دندان ها وجود نداشته است. گرفتن تصمیم درست مهم است. درمان ارتودنسی برای صاف کردن دندان ها چندان ساده نیست اما می تواند تغییر قابل توجهی در ظاهر چهره، بایت و سلامت عمومی افراد ایجاد کند. در واقع درمان ارتودنسی ترکیبی از علم و هنر است.

چرا درمان ارتودنسی در بزرگسالی؟

علل تمایل افراد به داشتن دندان های صاف و یکدست در بزرگسالی زیاد و متنوع هستند. مخصوصاً به این دلیل که به مرور زمان مشکلات دندان ها حادتر می شوند. دیگر علل گرایش به درمان ارتودنسی در بزرگسالی عبارتند از:

  • فرد در جوانی تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته است اما از ریتینرها استفاده نکرده است.
  • با ابتلا به برخی بیماری ها و مشکلات لثه، دندان ها لق شده و جابجا شده اند.
  • به ایمپلنت دندانی نیاز دارد و باید برای دندان ها فضای کافی فراهم شود.
  • تنها قصد دارد ظاهر لبخند خود را بهبود بخشد.
  • تبلیغات درمان ارتودنسی را مشاهده کرده و متوجه شده است درمان ارتودنسی برای بزرگسالان نیز ممکن است.

صاف و همراستا کردن دندان ها تنها به ظاهر فرد مربوط نمی شود، بلکه با عملکرد دندان ها نیز مرتبط است. منظور از عملکرد دندان ها، عمل جویدن و گاز زدن است.

چگونه درمان ارتودنسی در بزرگسالی ممکن است؟

امروزه بریس ها و براکت های ارتودنسی در اشکال، اندازه ها و با مواد مختلف در دسترس هستند. به طور کلی، نمی توان پیش بینی کرد کدام بریس عملکرد سریع تری دارد. هر کدام از سه دسته ابزارهای ارتودنسی نقاط ضعف و قوت ویژه ی خود را دارند.

بریس های ثابت سنتی (بریس های ریل قطاری)

براکت ها و سیم های سنتی، سال ها استفاده شده و مورد بررسی قرار گرفته اند و مشخص شده برای جابجایی دندان ها بسیار مؤثر هستند. این ابزارها در سبک های مختلف برای جلو و پشت دندان ها، با کمترین تغییرات در طرح و ظاهر، در دسترس هستند. امروزه گزینه های دیگری نیز هستند که کمتر قابل مشاهده هستند، از جمله براکت های شفاف، یا بریس های لینگوال یا پشت دندانی.

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

الاینرهای شفاف متحرک

این الاینرها که به سبک محافظ های دندان می باشند، به صورت سفارشی برای دندان های هر فرد ساخته می شوند، هر چند هفته یک مرتبه یک الاینر جدید جایگزین الاینر قدیمی می شود تا به تدریج به مرور زمان، دندان ها را به جای درست خود هدایت کنند.

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی

برای گروه اندکی از بزرگسالان، بریس ها به تنهایی قادر به بهبود وضعیت دندان ها نخواهند بود، و نیاز است فرد تحت جراحی قرار گیرد تا وضعیت و موقعیت فک ها تغییر کند.

نکات مهم

  1. اگر سال ها با دندان های کج و ناصاف زندگی کرده اید، ممکن است مشکلات دیگری نیز برای شما بوجود آمده باشند از جمله ساییدگی دندان ها به علت وضعیت بد دندان ها. اگر چنین مشکلاتی بوجود آمده باشند، پس از اتمام درمان ارتودنسی، دندانپزشک در مرحله ی بعد می تواند این مشکلات را بر طرف سازد.
  2. در سال های اخیر، تکنیک های ارتودنسی سریع و کوتاه مدت رشد زیادی داشته اند که تمرکز آنها روی حصول سریع نتایج، اما اهداف محدود است. ممکن است هدف درمان ارتودنسی تنها بهبود ظاهر لبخند باشد، بدون اینکه به همان اندازه روی بایت و عملکرد دندان ها تأکید شود.
  3. پیش از آغاز درمان ارتودنسی مطمئن شوید که از نتایج درمان کاملاً آگاهی دارید و می دانید طی دوره ی درمان چه چیزهایی ممکن و چه چیزهایی غیر ممکن هستند. در صورتی که تمرکز درمان تنها روی بهبود لبخند است، مهم است بدانید بایت شما چگونه تحت تأثیر درمان ارتودنسی قرار می گیرد.
  4. پیش از آغاز درمان، راجع به خطرات آن نیز اطلاعات کسب کنید.

بزرگسالان برای درمان ارتودنسی به کجا می توانند مراجعه کنند؟

بسته به نیاز و انتخاب خود می توانید به درمانگاه های دندانپزشکی یا مطب های متخصص های ارتودنسی مراجعه کنید. تنها نکته ی مهم این است که از مهارت پزشک خود مطمئن باشید.

چه مشکلاتی را می توان در بزرگسالی با درمان ارتودنسی درمان کرد؟

فشردگی و نامرتبی دندان ها

دندان های تقریبا ۴۵ % از افراد تا حدودی فشرده هستند. این مشکل یکی از شایع ترین دلایلی است که بزرگسالان اقدام به درمان ارتودنسی می کنند. در برخی موارد، کشیدن دندان (دندان عقل) ضروری است تا فضای کافی برای قرار گرفتن درست دندان ها درون قوس دندانی بوجود بیاید.

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

شکاف و فاصله ی بین دندان ها

شکاف بین دندان ها به علل مختلفی بوجود می آید، از جمله ممکن است اندازه ی فک از مجموع اندازه ی دندان ها بزرگتر باشد. در برخی موارد دیگر، دندان های دائم بیرون نمی آیند و این منجر به ایجاد فاصله بین دندان ها می شود.

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

کج بودن دندان ها رو به جلو

یکی دیگر از مشکلاتی که در بسیاری از افراد بزرگسال مشاهده می شود قرار گرفتن دندان های فک پایین در حالت عادی و کج بودن دندان های فک بالا رو به جلو است. گاهی اوقات دندان های فک پایین رو به داخل هستند و از دندان های فک بالا فاصله ی زیادی دارند به همین دلیل به نظر می رسد که دندان های فک بالا رو به جلو منحرف شده اند.

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

اپن بایت

اپن بایت شرایطی است که در آن با بستن بایت، دندان های جلوی فک بالا و پایین به یکدیگر نمی رسند. در اکثر مواقع ظاهر فرد چندان نگران کننده نیست و تنها جویدن دشوار غذاها، مانند سیب، مشکل آفرین است. این مشکل اغلب پیچیده است و در بزرگسالان نیاز به جراحی فک دارد.

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

دیپ بایت

دیپ بایت شرایطی است که با بستن بایت دندان های فک بالا مقدار زیادی از دندان های فک پایین را پوشش می دهند. ممکن است دندان های فک پایین درون لثه های پشت دندان های فک بالا فرو روند و به آنها آسیب بزنند و موجب ساییدگی آنها شوند. بعلاوه، در برخی افراد که دیپ بایت دارند، دندان های جلو رو به جلو کج هستند.

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

کراس بایت

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای بزرگسالان

کراس بایت شرایطی است که در آن بخشی از قوس دندانی فک بالا درون قوس دندانی فک پایین قرار می گیرد. این شرایط نه تنها می تواند موجب عدم تقارن لبخند فرد شود، بعلاوه می تواند جویدن را دشوار کند زیرا بایت حالت طبیعی ندارد. دندان ها به شکل نادرست به یکدیگر می رسند و باعث آسیب و ساییدگی نوک دندان ها می شود. در موارد وخیم تر، علاوه بر براکت های ارتودنسی ممکن است جراحی فک نیز نیاز باشد.

 

افرادی که تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند پیش از آغاز درمان همواره با این پرسش روبرو هستند که “تا چه مدت باید از بریس ها استفاده کنم؟” از آنجا که درمان ارتودنسی چیزی نیست که برای همه یکسان باشد و و دهان هر کس منحصر به فرد است، طول درمان ارتودنسی برای هر کسی متفاوت است. بر اساس یکی از تحقیقاتی که در این زمینه صورت گرفته است، تکمیل  طول درمان ارتودنسی به طور میانگین ۲۳ ماه طول می کشد. برای برخی بیماران خوش شانس، طول درمان از ابتدا تا انتها تنها شش ماه است و برخی دیگر ممکن است مجبور باشند ۳ سال از این ابزار استفاده کنند. هر چند نمی توان راجع به طول درمان ارتودنسی صحبت کرد، اما می توان به عوامل مؤثر روی طول درمان با استفاده از بریس ها و اینویزیلاین پرداخت.

عوامل مؤثر روی طول درمان ارتودنسی

نوع درمان ارتودنسی

طول درمان ارتودنسی

طول درمان ارتودنسی

درمان ارتودنسی “سنتی” شامل براکت ها و سیم های فلزی است. این ابزارهای سنتی از جمله رایج ترین بریس هایی هستند که استفاده می شوند، اما تنها گزینه ی موجود برای بیماران نیستند. بریس های فلزی از جنس فلز ضد زنگ با کیفیت بالا هستند، به همین دلیل بسیار قوی و محکم هستند. در مقایسه با بریس های فلزی، بریس های سرامیکی از نظر زیبایی بهتر هستند، اما به نظر می رسد ضخامت آنها کمتر باشد زیرا انعطاف ناپذیر و شکننده هستند. در مقایسه ی بریس های سرامیکی و بریس های سنتی، در بریس های سرامیکی، اصطحکاک بین سیم و بریس ها پس از جابجایی دندان ها بیشتر است و این می تواند در طول درمان نقش مهمی داشته باشد (هر چه اصطحکاک بیشتر باشد، جابجایی دندان ها آهسته تر خواهد بود). یک ارتودنتیست مجرب با درک بالا از مکانیزم مورد نیاز برای جابجایی دندان ها می تواند تغییراتی بوجود بیاورد تا بر اصطکاک اضافی غلبه کند. پیشرفت های اخیر در براکت های سرامیکی نیز از فاصله ی طول درمان با بریس های فلزی و سرامیکی کاسته است.

گزینه ی دیگری که در اختیار بیماران قرار دارد اینویزیلاین است. در این فناوری، بر خلاف براکت ها و سیم ها، دندان ها با استفاده از الاینرهای شفاف صاف و همراستا می شوند. به همین دلیل، در اینجا متغیرهایی مانند اصطحکاک، مسئله ی مهمی نیستند و در برخی موارد، در مقایسه با بریس های سنتی، درمان با اینویزیلاین سرعت بیشتری دارد. یکی از شگفت انگیزترین شاخه های درمان ارتودنسی “ارتودنسی سریع” است که در آن زیست شناسی بدن بیمار در سطح سلولی دستکاری می شود تا سرعت جابجایی دندان ها افزایش یابد. این تکنیک درمان ارتودنسی را می توان با بریس ها یا اینویزیلاین ها ترکیب کرد تا سرعت جابجایی دندان ها به محل مورد نظر تا ۵۰% افزایش یابد، به این معنا که، صرف نظر از نوع بریس ها یا ابزاری که انتخاب می کنید، می توانید طول درمان خود را تا ۵۰% کاهش می دهید.

سن بیمار

طول درمان ارتودنسی

طول درمان ارتودنسی

سن نیز یکی از عواملی است که روی طول درمان با استفاده از بریس ها تا حصول نتیجه ی مورد نظر تأثیر خواهد داشت. ارتودنتیست ها پذیرای همه ی بیماران در تمام سنین هستند، اما معمولاً پیشنهاد می کنند که برای نخستین معاینه، کودکان خود را در سن ۷ سالگی نزد ارتودنتیست ببرید. زیرا استخوان فک کودکان هنوز در حال رشد است و برای بر طرف نمودن مشکلات قابل توجه دندانی و اسکلتی اگر زود اقدام شود، بدون هیچ درمان تهاجمی، به راحتی می توان استخوان فک را دستکاری کرد. در این موارد، پیش از آنکه تمام دندان های دائم در جای خود قرار گیرند، درمان های پیشگیرانه و مداخله گر (فاز اول) ارتودنسی آغاز خواهند شد. درمان در دوران کودکی و نوجوانی نتایج سریع تر و مؤثرتری در پی خواهد داشت. رشد استخوان ها در بزرگسالان به اتمام رسیده است به همین دلیل ممکن است مجبور باشند نسبت به کودکان و نوجوانان، مدت زمان بیشتری از بریس ها استفاده کنند. البته به این معنا نیست که درمان همه ی بزرگسالان دو سال یا بیشتر طول خواهد کشید. بسته به اهداف درمان، برخی بزرگسالان می توانند ظرف یک سال یا کمتر به لبخند مد نظر خود دست یابند.

مورد خاص هر بیمار

طول درمان ارتودنسی

طول درمان ارتودنسی

مهمترین عاملی که روی طول درمان ارتودنسی تأثیر می گذارد، شدت و وخامت مشکل خاص هر بیمار و نیز مشکلات اسکلتی و دندانی است که طی درمان به آنها پرداخته می شود. شخصی با فشردگی و نامرتبی خفیف دندان ها یا فاصله ی اندک بین آنها، ممکن است نیاز باشد تنها یک سال از بریس ها و پس از آن از ریتینرها استفاده کند. با این حال، شخصی که با مشکلات شدید فشردگی و نامرتبی دندان ها مواجه است ممکن است مجبور باشد برای مدت زمان طولانی تری تحت درمان ارتودنسی قرار گیرد. مشکلاتی مانند آندربایت شدید که در سنین پایین مورد توجه قرار نگرفته اند، علاوه بر مدت زمان طولانی تر برای درمان، ممکن است در دوران بزرگسالی به جراحی نیز نیاز داشته باشد.

میزان همکاری بیمار

طول درمان ارتودنسی

طول درمان ارتودنسی

همکاری بیمار و نیز دیدگاه وی نسبت به درمان می تواند نقش مهمی در طول درمان و نتایج آن داشته باشند. عدم همکاری بیمار می تواند منجر به طولانی تر شدن فرایند درمان شود و اتمام درمان با نتایج قابل قبول را دشوارتر خواهد کرد. بیمار از راه همکاری بیشتر با ارتودنتیست می تواند مطمئن شود که در مدت زمان کوتاه تری می تواند به نتایج خارق العاده ای دست یابد. منظور از همکاری، رعایت بهداشت دهان و دندان، مراجعه ی منظم و به موقع به ارتودنتیست یا دندانپزشک طی دوره ی درمان و استفاده از ابزارها طبق دستورالعمل است. به عنوان مثال، ممکن است بیمار به جای استفاده ی ۲۰ تا ۲۲ ساعته از الاینر اینویزیلاین در طول روز، آنها را تنها ۱۲ ساعت استفاده کند. در نتیجه مدت زمان بیشتری طول می کشد تا دندان ها صاف و همراستا شوند.

عوامل دیگر

علاوه بر تمام عواملی که در بالا ذکر شدند، علل دیگری نیز هستند که روی طول درمان ارتودنسی تأثیر می گذارند، از جمله عوامل بیولوژیک. هر بیمار متفاوت است و در هر فرد، دندان ها با سرعت های متفاوتی جابجا می شوند.

تنها راه برای پی بردن به زمان تقریبی طول درمان ارتودنسی با استفاده از بریس ها یا اینویزیلاین ها، مراجعه به ارتودنتیست و انجام معاینات دقیق است.

با افزایش سن، عمر دندان ها نیز افزایش می یابد. گرچه باید دندان های دائم برای یک عمر دوام داشته باشند، اما این اتفاق همیشه نمی افتد. پوسیدگی های دندان، آسیب به دندان، یا دیگر مشکلات دندانی می توانند به این معنا باشند که پس از آن یا درمان ریشه (عصب کشی) خواهید داشت یا نیاز است یک یا چند دندان شما کشیده شود. اینها از جمله مشکلات شایع در میان بزرگسالان هستند که معمولا به روکش دندان یا بریج نیاز دارند. حال اگر بیمار بخواهد دندان های صاف و یکدستی داشته باشد چه باید کرد؟ آیا هنوز هم امکان دارد از ابزارهای ارتودنسی استفاده نمود؟ امروزه تعداد افراد بزرگسالی که با هدف بهبود زیبایی یا عملکرد دندان ها از براکت ارتودنسی استفاده می کنند رو به افزایش است. اکثر بزرگسالان از قبل روی دندان های خود ترمیم انجام داده اند و قرار دادن براکت ارتودنسی روی روکش های دندان و بریج ها برای ارتودنتیست‌ها کاری غیر معمول است.

توصیه‌ی ارتودنتیست برای صاف کردن دندان ها هر چه باشد، خواه براکت ثابت باشد خواه براکت متحرک ارتودنسی، خوب است بدانید که با وجود بریج یا روکش روی دندان باز هم می توانید برای صاف کردن دندان ها از مزیت های صاف بودن دندان ها و لبخندی زیبا بهره مند شوید.

قرار دادن براکت های ارتودنسی روی دندان ترمیم شده چالش برانگیزتر از قرار دادن آنها روی دندان های طبیعی است. به همین دلیل مهم است زمانی که به فکر درمان های ارتودنسی هستید، در پی متخصصی در این زمینه باشید.

مشکلات ممکن حین استفاده از براکت های ارتودنسی روی دندان های ترمیم شده

  • در صورت قرار گرفتن براکت ثابت روی ایمپلنت های دندانی، بریج، یا روکش های دندان، جابجایی دندان ها محدود خواهد بود.

ایمپلنت ها قابل جابجایی نیستند و محل قرار گیری آنها قابل تغییر نیست زیرا به طور یکپارچه با استخوان فک جوش خورده اند.

آیا پس از ترمیم دندان می توان از براکت ارتودنسی استفاده کرد؟

آیا پس از ترمیم دندان می توان از براکت ارتودنسی استفاده کرد؟

بریج ها یکی دیگر از ابزارهای دندانپزشکی هستند که پس از افتادن یا از دست رفتن یک یا چند دندان کمک می کنند دندان ها در جای درست خود باقی بمانند و جابجا نشوند. برای بیمارانی که بریج دارند، دندان ها تنها اندکی جابجا خواهند شد تا از آسیب به بریج دندان اجتناب شود. بنابراین مهم است که ارتودنتیست تجربه ی کافی در استفاده از بریس ها در کنار بریج ها را داشته باشد.

دندانی که تحت درمان ریشه قرار گرفته است، مقداری از مینای آن تراشیده شده است و پس از آن با ماده‌ای با دوام پر شده است تا ساختار دندان را صاف کند. سپس روکش دندان (که گاهی اوقات “کلاهک” نامیده می شود) روی آن قرار می گیرد تا از دندان محافظت کند. طی دوره ی درمان که دندان به سمت محل درست خود حرکت می کند، ارتودنتیست به دقت دندان را تحت نظر خواهد داشت تا مطمئن شود که ساختار دندان ثابت باقی می ماند. در صورتی که دندان تحت درمان ریشه (عصب کشی) قرار گرفته باشد به این معناست که از قبل به دندان آسیب وارد شده باشد و ممکن است نیاز باشد ارتودنتیست دندان ها را تحت فشار ملایم بریس های ارتودنسی جابجا نماید. طی دوره ی درمان باید ترمیم دندان را به طور مرتب مورد بررسی قرار دهد زیرا ریشه ی دندان هنوز در جای خود قرار دارد.

آیا پس از ترمیم دندان می توان از براکت ارتودنسی استفاده کرد؟

آیا پس از ترمیم دندان می توان از براکت ارتودنسی استفاده کرد؟

درست مانند دندان پر شده، برای دندان دارای روکش نیز هنوز این امکان وجود دارد که بدون آسیب به دندان، آن را به محل درست خود هدایت نمود.

اگر طی ۶ ماه گذشته درمان ریشه داشته اید یا روی دندان های خود بریج قرار داده اید، آن را با ارتودنتیست خود در میان بگذارید. در این صورت، چنانچه طی مراحل بعدی درمان برای دندان های مورد نظر مشکلی پیش بیاید، می توان پیش از چسباندن براکت های ارتودنسی به آنها این مشکلات را برطرف نمود.

  • این امکان وجود دارد که روکش های دندان و بریج ها، طی درمان ارتودنسی آسیب ببینند. این آسیب صرفا زیبایی است و معمولا نیاز به انجام کار خاصی نیست مخصوصا اگر دندان ترمیم شده در عقب دهان واقع شده باشد. چنانچه حین استفاده از براکت های ارتودنسی، روکش های دندان روی دندان های جلو اندکی آسیب دیده باشند، می توانید از دندانپزشک خود بخواهید پس از برداشتن براکت ها، روکش دندان ها را در جای خود ثابت کند.
  • ممکن است نیاز باشد برای ترمیم های زیبایی دندان تا انتهای درمان ارتودنسی صبر کنید. در صورتی که قصد دارید با هدف زیبایی بیشتر از روکش دندان استفاده کنید، توصیه می‌شود این کار را پس از درمان ارتودنسی انجام دهید. با این حال، در صورت شل شدن روکش دندان، ممکن است ارتودنتیست از دندانپزشک شما بخواهد پیش از قرار دادن بریس ها روی دندان ها، روکش موقتی برای دندان ها بسازد. هر زمان که درمان ارتودنسی به پایان برسد، می توان روکش دائم جدید را روی دندان ها قرار داد.

شرایط هر بیمار خاص و منحصر به فرد است و گرچه قرار دادن براکت های ارتودنسی روی دندان های ترمیم شده می تواند اندکی چالش برانگیز باشد، ارتودنتیست مجرب همواره قادر خواهد بود بهترین راهکار را برای درمان شما بیابد تا به شما اطمینان دهد بالاخره به لبخند رویایی خود دست خواهید یافت.

درمان اینویزیلاین برای بزرگسالان

یکی از گزینه های درمان ارتودنسی برای صاف کردن دندان ها استفاده از الاینرهای شفاف مانند اینویزیلاین است، که راه متفاوتی برای صاف کردن دندان ها بدون استفاده از بریس های فلزی هستند. اینویزیلاین متحرک، تقریبا غیر قابل مشاهده و به سادگی قابل استفاده است. بعلاوه می توان با وجود روکش یا بریج از آن استفاده کرد.

ابزار ارتودنسی به هر چیزی گفته می‌شود که به دندان‌ها متصل می‌شود تا دندان‌ها را جابجا کند و بایت را اصلاح نماید. بریس‌ها یکی از انواع ابزارهای ارتودنسی هستند که برای اهداف بسیاری مورد استفاده گسترده قرار می‌گیرند. در زیر به توضیح اجزای بریس‌ ارتودنسی خواهیم پرداخت.

بند ها (Bands)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

بند‌ه حلقه‌های ظریف فلزی، معمولا از جنس استیل ضد زنگ، هستند که به دور دندان‌های مولر و گاهی اوقات به دور دندان‌های پرمولر قرار می‌گیرند و از این طریق مراقب اتصالات ارتودنسی به دندان‌ها هستند. بندها در اندازه‌های مختلفی وجود دارند و به دقت به دور دندان تنظیم می‌شوند. این بندها با استفاده از سمان دندانپزشکی روی دندان چسبانده می‌شوند. سمان دندانپزشکی حاوی فلوراید است و در طول درمان از کاهش مواد آهکی دندان پیشگیری می‌نماید.

براکت‌ها (Brackets)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

براکت‌ها اجزاء اتصالات ارتودنسی از جنس فلز، سرامیک، یا پلاستیک هستند که یا مستقیما به هر دندان، یا به بندها چسبانده می‌شوند. نقش آنها نگه داشتن سیم کمانی در کنار هر دندان است. سیم کمانی درون سوراخی قرار می‌گیرد که روی هر براکت وجود دارد، تا آن را در جای خود نگه دارد.

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

یکی از پر کاربردترین نوع براکت‌ها، براکت‌های سرامیکی هستند که ممکن است کریستالی، آلومینیومی، به رنگ دندان، یا شفاف باشند. این نوع براکت‌ها از نظر زیبایی جذاب‌تر از اتصالات فلزی معمول هستند.

زنجیر (chain)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

زنجیر پلاستیکی که برای نگه داشتن سیم کمانی روی براکت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سیم کمانی (Archwire)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

سیم‌های اصلی، که تحت عنوان سیم کمانی به آنها اشاره می‌شود، روی تاج دو یا چند دندان فک بالا و فک پایین تنظیم می‌شوند و مسیر جابجایی دندان‌ها را هدایت می‌کنند. برخی از سیم‌های مورد استفاده در درمان ارتودنسی دارای حافظه هستند. ارتودنتیست می‌تواند آنها را خم کند یا پیچ و تاب دهد تا درون سوراخ روی براکت تنظیم شود. طی یک دوره‌ی زمانی (۶ تا ۱۰ هفته)، با برگشتن سیم‌ها به وضعیت قبلی خود، فشار وارده به دندان‌ها موجب می‌شود دندان‌ها در امتداد سیم جابجا شوند. سیم‌های کمانی طی جلسات درمان پیشرفت می‌کنند و سیم بعدی ممکن است ضخیم‌تر و قوی‌تر باشد، فشار بیشتری وارد کند و موجب جابجایی دندان‌ها از محلی شود که سیم قبلی آنها را در آن وضعیت قرار داده است. این وضعیت، حس تنگی و فشردگی به همراه خواهد داشت.

حلقه‌های o-شکل (O-rings)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

حلقه‌های o-شکل، حلقه‌های کشی کوچکی هستند که به دور باله‌های براکت قرار می‌گیرند. حلقه‌های o-شکل سیم را درون سوراخ روی هر براکت نگه می‌دارند. این حلقه‌ها، بسته به سلیقه‌ی بیمار، ممکن است رنگی، نقره‌ای، یا شفاف باشند. در هر جلسه که سیم کمانی تنظیم می‌شود، حلقه‌های o-شکل نیز تعویض می‌شوند.

گره فلزی (Steel Tie)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

سیم فلزی ظریفی که روی سیم اطراف براکت بسته می‌شود تا به شکل کاملا ایمن آن را نگه دارد. این نوع گره به جای حلقه O-شکل مورد استفاده قرار می‌گیرد.

قلاب (Hooks)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

قلاب‌ها اتصالات کوچکی هستند که به انتخاب ارتودنتیست روی برخی براکت‌های دندان‌های فک بالا یا پایین قرار می‌گیرند و برای وصل کردن الاستیک (رابر بند یا بند کشی) مورد استفاده قرار می‌گیرند.

الاستیک‌ (رابر بند) (Elastics (Rubber Bands))

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

الاستیک‌ها برای کمک به بستن فاصله‌ی بین دندان‌ها و اصلاح رابطه‌ی بین فک بالا و پایین مورد استفاده قرار می‌گیرند. این بخش از ابزار با قرار دادن آن روی قلاب براکت در دندان فک بالا و کشیدن آن تا روی قلاب براکت یکی از دندان‌های فک پایین تنظیم می‌شود.

فنر مارپیچی (Coil Spring)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

فنر مارپیچی از سیم کمانی عبور می‌کند و بین براکت‌ها تنظیم می‌شود. از این قطعه برای دور کردن یا حفظ فاصله‌ی بین دو براکت استفاده می‌شود. فنرهای مارپیچی در دو نوع بسته و باز در دسترس قرار دارند.

فنر مارپیچی باز (Open Coil Spring)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

فنر فلزی که باز است که محکم بین دو براکت قرار می‌گیرد و کمک می‌کند تا فضای بین دو دندان باز شود. این فنر از سیم رد می‌شود. دندانی که در حال بیرون آمدن است، ممکن است فضای کافی برای رشد نداشته باشد بنابراین، با استفاده از این قطعه فضای کافی ایجاد خواهد شد.

فنر مارپیچی بسته (Open Coil Spring)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

فنر فلزی که بسته است و به حفظ فضای موجود بین دو دندان کمک می‌کند. این فنر از سیم رد می‌شود. در صورتی که دو دندان دارای براکت هستند و بین آنها دندانی هست که براکت ندارد، یا بین آنها دندان شیری در حال رشد است، از این قطعه برای حفظ فضای موجود استفاده می‌شود.

فنر فورسوز (Forsus Springs)

اجزای بریس‌ ارتودنسی

اجزای بریس‌ ارتودنسی

 

فنرهای فورسوز نوعی ابزار فانکشنال محسوب می‌شوند. فنرهای فورسوز، فنرهایی هستند که ابتدا به دندان‌های مولر فک بالا سپس به سیم کمانی فک پایین در پشت دندان‌های نیش متصل می‌شوند. فنرهای فورسوز رشد فک پایین را تقویت می‌کنند و به نسبت فک بالا، آن را در جای درستی قرار می‌دهند.

دندانپزشکی زیبایی یکی از شاخه‌های دندانپزشکی است که در سالهای اخیر شاهد پیشرفت‌های زیادی بوده است. امروزه، بریس‌ها (براکت‌های ارتودنسیابزارهای ثابت ارتودنسی، به عنوان موثرترین ابزارهای اصلاحی ارتودنسی شناخته شده‌اند. این نوع ابزارها قادرند هر نوع مشکل بایت (نحوه‌ی قرار گیری دندان‌ها) و فضای بین دندان‌ها (دیاستم) را برطرف سازند. ارتودنسی قادر است درمان‌های ترمیمی را زیباتر، بادوام‌تر و ارزان‌تر سازد. ارتودنتیست با قرار دادن دندان‌ها در وضعیت درست و زاویه‌ی صحیح، قادر است استفاده از تاج یا روکش دندان، بریج‌های وسیع و پر کردن دندان را به حداقل برساند. علیرغم این پیشرفت‌ها، هنوز باورها و شایعات درمان ارتودنسی بی‌مورد بسیاری وجود دارند که وجهه‌ی ارتودنسی را تخریب می‌کنند. در زیر به بیان برخی از این شایعات و باورهای نادرست خواهیم پرداخت.

باور نادرست ۱

“سن من بالاست. ارتودنسی مختص نوجوانان است.”

حقیقت

باورها و شایعات درمان ارتودنسی

باورها و شایعات درمان ارتودنسی

واقعیت این است که در درمان ارتودنسی سن مسئله‌ی مهمی نیست؛ سلامت بیمار تعیین کننده است. دندانپزشک دندان‌ها و بافت پریودنتال (بافت لثه‌ی اطراف دندان) بیمار را معاینه می‌کند، سپس درمانی ارائه می‌نماید که سلامت دهان و دندان را تضمین نماید و صرفنظر از سن بیمار، حرکت دندان‌ها را پیش‌بینی می‌نماید.

باور نادرست ۲

درمان ارتودنسی زمان زیادی می‌برد.

حقیقت

واقعیت این است که حداکثر زمان لازم برای درمان ارتودنسی یک بزرگسال بین ۱۰ تا ۱۸ ماه خواهد بود. کودکان اگر خوش‌شانس باشند بین یک تا یک سال و نیم از بریس‌ها استفاده می‌نمایند، در غیر اینصورت ممکن است نیاز باشد تا دو سال از آنها استفاده کرد. با این حال، هر مورد منحصر به فرد است.

ارتودنتیست مشکل را شناسایی می‌نماید و برای یک بازه‌ی زمانی مشخص اهدافی را مشخص می‌کند که عملی باشند. البته، این اهداف به گونه‌ای تعیین می‌شوند که سلامت و ماندگاری نتایج درمان را با مشکل مواجه نکنند. خلاصه اینکه، درمان نوجوانان شبیه درمان افراد بزرگسال نیست، به واسطه‌ی شرایط بدنی آنها، درمان مستلزم تغییراتی است.

طول درمان ارتودنسی به پیچیدگی وضعیت نادرست دندان‌ها بستگی دارد. در غیر اینصورت، روش‌های موثری وجود دارند که می‌توان از طریق آنها درمان ارتودنسی را تسریع نمود، از جمله، جلسات درمان مکرر هر ۲ تا ۳ هفته یک مرتبه، نتایج اصلاح وضعیت دندان‌ها را با دوام‌تر خواهد کرد.

باور نادرست ۳

“نمی‌توانم درد بریس‌ها را تحمل کنم”

حقیقت

باورها و شایعات درمان ارتودنسی

باورها و شایعات درمان ارتودنسی

در گذشته، سیم‌های استیل محکمی استفاده می‌شدند و ابزارهای ارتودنسی فشار بیشتری به دندان‌ها وارد می‌کردند که باعث می‌شد بیمار احساس درد و ناراحتی داشته باشد. امروزه، فن‌آوری‌های جدیدتر مانند بریس‌های سلف لیگیتینگ و سیم‌های انعطاف‌پذیر آلیاژی مس-نیکل-تیتانیوم مورد استفاده قرار می‌گیرند تا با کمترین ناراحتی، دندان‌ها را در بهترین وضعیت قرار دهند. در بریس‌های سلف لیگیتینگ نیازی به کش‌های لاستیکی نیست، بنابراین نیروی کمتری به دندان وارد می‌کنند.

در مراحل اولیه‌ی درمان، مانند زمان نصب ابزار روی دندان‌ها و تعویض سیم‌های بعدی، طبیعی است که بیمار اندکی درد در دندان‌های خود احساس نماید، که ممکن است چند روزی طول بکشد. اگر درد شدید وجود داشته باشد و کاهش نیابد، بایستی با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

به خاطر داشته باشید که میزان درد در افراد مختلف متفاوت است و ممکن است یک فرایند برای یک بیمار بسیار دردناک باشد و بیمار دیگر اصلا دردی احساس نکند.

باور نادرست ۴

تنها بریس‌ها می‌توانند مشکل دندان‌های من را برطرف کنند.”

حقیقت

باورها و شایعات درمان ارتودنسی

باورها و شایعات درمان ارتودنسی

درست است که بریس‌ها (براکت‌های ارتودنسی) در درمان ارتودنسی استاندارد هستند و علت آن هم چندمنظوره بودن و تاثیرگذاری آنهاست، اما امروزه، برای اصلاح مشکلات بایت، دیگر ابزارها و فن‌آوری‌ها در اشکال و با مواد مختلف (فلزی، سرامیکی، پلاستیکی، شفاف) در دسترس می‌باشند. می‌توان از بین براکت‌های رنگی و شفاف که زیباتر هم هستند انتخاب نمود.

گزینه‌ی دیگر، قرار دادن بریس‌های لینگوال روی قسمت داخلی دندان‌ها است. اگرچه ممکن است این بریس‌ها به علت برخورد با زبان باعث شوند فرد به طور موقتی نوک زبانی حرف بزند، اما غیر قابل دیدن بودن آنها یک حسن است. از آنجا که پاکسازی آنها دشوار است و قیمت بالایی دارند، برای موارد حاد مناسب نیستند.

باورها و شایعات درمان ارتودنسی

باورها و شایعات درمان ارتودنسی

قابل درک است که دندان‌ها را بدون استفاده از بریس‌ها و با استفاده از الاینرهای شفاف پلاستیکی تحت عنوان اینویزیلاین صاف و یکدست نمود. اینویزیلاین الاینرهای پلاستیکی شفاف شبیه محافظ دندان هستند، که مطمئنا گزینه‌ی راحت‌تری هستند که بیمار با وجود آنها می‌تواند هر چه می‌خواهد بخورد و بنوشد. با این حال، باید دانست که این فن‌آوری جایگزین، قادر به اصلاح تمام مشکلات بایت، نخواهد بود.

باور نادرست ۵

نیاز است که سیم‌ بریس‌ها دائما تعویض و محکم شود.

حقیقت

بیمار بایستی طی درمان ارتودنسی و تا زمان رسیدن به هدفی خاص، به طور منظم به دندانپزشک مراجعه نماید. ممکن است دندان‌ها واکنش خوبی نسبت به ابزار نشان دهند و نیاز نباشد در جلسات متعدد تعویضی انجام داد. یا ممکن است ارتودنتیست تصمیم بگیرد تنظیمات لازم را انجام دهد تا مطمئن شود که نتایج مطلوب حاصل شده‌اند.