در طول درمان دندان های بیمار دچار لقی مختصری می گردند که این مقدار از لقی طبیعی است.پس از اتمام قسمت اصلی درمان ارتودنسی با استفاده از پلاک های متحرک و شکل گیری لثه ها این لقی خود به خود برطرف می گردد. درصورت لقی بیش از حد باید پزشک خود را مطلع ساخت.

در طی درمان ارتودنسی در خوردن غذا به چه نکاتی باید توجه کرد.

لازم است بیمار در هنگام غذا خوردن از گاز گرفتن مواد غذایی و میوه ها مانند ساندویچ، سیب، هلو، آلوچه(در غذا)، خیار، زرد آلو و… خودداری کرده ابتدا هسته میوه های هسته دار را جدا نموده و سپس آن ها را به قطعات کوچکتر تقسیم و میل نمایید.

خوردنی هایی مانند نان خشکه، ته دیگ، نان خانگی، لقمه های بزرگ، گز، تخمه، پیتزا، هویج، کشک و سایرخوردنی های سخت باعث کنده شدن اتصالات ارتودنسی می شوند لذا خوردن آن ها تا پایان درمان ممنوع می باشد.

درصورت کنده شدن براکت ها چه مشکلاتی به وجود خواهد آمد؟

در صورت عدم مراقبت کافی از اتصالات ارتودنسی و کنده شدن آن ها چندین مشکل به وجود خواهد آمد:

  • اتلاف وقت شما و مراجعه اضافی جهت قرار دادن اتصالات کنده شده
  • عدم اتصال قوی در نصب مجدد و احتمال کنده شدن های مکرر
  • طولانی تر شدن مدت زمان درمان تا ۳ سال و یا بیشتر
  • پرداخت مجدد هزینه

در درمان ارتودنسی به دلیل وجود براکت ها، بندها و سایر وسایل ارتودنسی بستری برای تجمع بیشتر پلاک و میکروب فراهم و این امر موجب بر هم خوردن اکوسیستم دهان شده و دندان ها را در معرض پوسیدگی و جرم و پلاک بیشتری قرار می دهد.

به همین خاطر رعایت بهداشت در حین درمان ارتودنسی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مهم ترین ابزار برای کنترل پلاک و پوسیدگی حین درمان شامل نخ دندان مخصوص Super floss و مسواک بین دندانی و مسواک مخصوص ارتودنسی می باشند که بهتر است بعد از هربار غذا خوردن از این سه ابزار جهت کنترل بیشتر بهداشت دهان استفاده شود.

نحوه صحیح مسواک زدن

مسواک را با زاویه ۴۵ درجه نسبت به لثه قرار دهید و به آرامی با حرکات چرخشی و چپ و راست روی براکت و دندان و لثه بکشیدو مطمئن شوید که زیر سیم ها را نیز تمیز کرده اید و سعی نمایید کل فرایند مسواک زدن با مراقبت همراه باشد. هر سه سطح بیرونی ، درونی و سطح جونده دندانهای دو فک را به آرامی مسواک بزنید.

نحوه صحیح نخ دندان کشیدن با نخSuper floss

یک نخ دندان Super floss شامل سه قسمت زیر می باشد:

  • یک انتهای محکم و مستقیم
  • یک قسمت میانی اسفنجی
  • یک انتهای نخ معمولی

از قسمت محکم نخ دندان نخ را اززیر سیم ارتودنسی عبور می دهیم و با دست دیگر انتهای محکم نخ را که بیرون آمده گرفته و با حرکات c شکل بین دو دندان را دو بار برای هر دندان جداگانه انجام می دهیم تا جاییکه مانعی برای این حرکات c شکل زیر دستمان حس نکنیم ادامه می دهیم. این عمل را بین هردو دندان جداگانه انجام می دهیم.

کار دیگری که با این نخ دندان انجام می دهیم :باز سر مستقیم نخ را از زیر سیم عبور داده دور براکت حلقه کرده و دوباره از زیر سیم سمت دیگر همان دندان طبق شکل زیر عبور داده و دور هر براکت را به این ترتیب از هرگونه مواد غذایی و پلاک و جرم پاک می کنیم.

نحوه استفاده از مسواک بین دندانی: مسواک بین دندانی را مطابق شکل زیر بین دندان ها زیر هر سیم عبور داده وبا حرکات بالا و پایین سطح دندان زیر سیم را تمیز می کنیم.

 

هم چنین از دهان شویه ها جهت کنترل پلاک و سلامت دهان و دندان استفاده می شود که بهترین نوع آن ها دهانشویه های حاوی فلوراید می باشندو بهترین زمان استفاده ار آن شب ها قبل از خوابیدن است.

 

دندان ها تمایل دارند که به حالت قبلی خود یعنی قبل از درمان ارتودنسی باز گردند به همین دلیل یکی از سخت ترین جنبه های فرآیند درمان حفظ نتایج درمان ارتودنسی بعد از جدا کردن براکت ها است.

این مرحله که فاز نگه دارنده نام دارد بعد از برداشتن براکت ها از دندان ها در مرحله نهایی درمان ارتودنسی آغاز می شود.

این مرحله به منظور به حداقل رساندن جا به جایی های ناخواسته در دندانهاو عدم بازگشت دندان ها به حالت قبل از درمان و حفظ موقعیت صحیح که در طی درمان به دست آمد می باشد. استفاده از نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر (retainer) بخش بسیار مهمی از موفقیت درمان محسوب میشود، چرا که نگهدارنده به حفظ موقعیت صحیح دندانها کمک می کند و اجازه نمی دهد دندان ها به حالت قبل درمان بازگردند و همه چیز به نقطه شروع بازگردد.

نگهدارنده ها به دو دسته ثابت و متحرک تقسیم می شوند:

نگهدارنده ثابت ارتودنسی

نوع ثابت نگهدارنده از یک سیم قابل انعطاف نازک تشکیل شده است که در پشت دندانهای ثنایای بالا یا پایین قرار می گیرد و با کامپوزیتی که براکت ها را به دندان متصل می کند چسبانده می شود.

این ریتینر ها برای هر بیمار به صورت اختصاصی فرم داده می شوند تا دندانها را در موقعیت صحیح بعد از درمان خود نگه دارند.

مزایای نگهدارنده ثابت:

  • عدم نیاز به همکاری بیمار در استفاده از دستگاه
  • عدم وجود خطر شکستن و گم شدن
  • مدت استفاده طولانی تر و حفظ نتایج
  • زیبایی به علت عدم رویت

اما باید توجه داشت رعایت بهداشت دندان و سلامت لثه در این نوع نگهدارنده ها از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و نیاز به استفاده از ابزار های خاص مثل نخ دندان super floss می باشد. همچنین این نگهدارنده نیاز به پذیرش و تحمل بیمار در نگهداری از این وسیله که پشت دندان ها قرار می گیرند را بالا می برد.

نگهدارنده ارتودنسی غیر ثابت یا متحرک

این نوع نگهدارنده ها به دو دسته شفاف و آکریلی تقسیم می شوند.

دستگاه آکریلی یا هالی:

انواع غیر ثابت ارتودنسی معمولا پس از خارج کردن براکت و اتمام درمان ارتودنسی، قالبی از دندانهای صاف و مرتب شده بیمار تهیه می شود.این دستگاه شامل شامل یک سیم است که در جلوی دندانهای پایینی یا بالایی قرار می گیرد و مواد آکریلی که در فک بالا در کام و در فک پایین پشت دندان ها قرار گرفته و اجزای پلاک را به هم متصل کرده وگیر لازم جهت قرار گیری پلاک در دهان را فراهم می کند.

بیمار باید حداقل تا۶ ماه تمام مدت روز و شب نگهدارنده را در دهان بگذارد. اگر هیچ حرکت بازگشتی مشاهده نشد میتوان آن را تنها شب هنگام و یا چند ساعت در روز استفاده کرد. بیمار در صورت مشاهده هرگونه جا به جایی در موقعیت دندان ها در اولین فرصت باید به ارتودنتیست خود مراجعه نمایند.

دستگاه شفاف

این دستگاه از طریق مواد پلاستیکی شفاف تهیه می شوند که سطح دندان ها را می پوشاند. پس از پایان درمان و برداشتن براکت ها از دهان بیمار قالبگیری شده و در لابراتوار ساخته می شود.

این دستگاه شایع ترین نگهدارنده مورد استفاده برای فک بالا می باشد. ازاین نوع نگهدارنده می توان در تمام شرایط ، به جز غذا خوردن و مسواک زدن ، استفاده کرد..باید توجه داشت تا زمانی که ریتینرها به راحتی بر روی دندان ها می نشینند نشان دهنده ثبات دندان ها و عدم حرکات نامطلوب آن هاست. هرگاه ریتینرها محکم شوند نشان دهنده عدم استفاده مرتب از ریتینرو در نتیجه حرکات نامطلوب دندان است.

مزایای نگهدارنده متحرک:

  • شست شو و بهداشت راحتتر
  • پذیرش راحتتر به علت قابلیت خارج کردن از دهان
  • در صورت بروز برگشت نتیجه درمان در موارد محدودی می توان دستگاه هالی را فعال کرد.

در صورت بروز درد در اثر درمان ارتودنسی چه باید کرد؟ در صورتی که درد بیش از حد تحمل بیمار باشد به گونه ای که او را از فعالیت های روزمره خود باز دارد بیمار مجاز به استفاده از مسکن است.

استامینوفن(ساده یا کدئین) به صورت هر ۶ ساعت ۱ عدد و در مواقع شدید هر ۶ ساعت ۲ عدد قرص می باشد.

بیمار مجاز به استفاده از مسکن های دیگر به هیچ وجه نمی باشد.

در صورتی که دردی غیرمعمول (مانند حساسیت دندان به سرماو شیرینی و گرما) ویا دردی بیشتر از موارد معمول داشتید ارتودنتیست خود را مطلع سازید.