اسنپ آن اسمایل: اصلاح فوری لبخند

بدون هیچ تراش، تزریق، یا تغییری در ساختار دندان

اسنپ آن اسمایل یک ابزار انقلابی دندانپزشکی زیبایی اسن که هیچ نیازی به تراش بافت دندان و هیچ تزریقی ندارد. راهی ساده و بدون درد برای دستیابی به لبخندی زیبا است.آنها نازک، محکم، و مانند دندان های طبیعی هستند. به سادگی متحرک است، کاملاً برگشت پذیر است، و نیز ابزار دندانی موقتی است که لبخند بیمار را بهبود می دهد. آنها بدون هیچ خطری و به راحتی روی روی دندان های شما قرار می گیرند و لبخند فوق العاده ای برای شما خلق می کنند. در اسنپ آن اسمایل ها از مواد رزین کمی انعطاف پذیر استفاده می شود که روی دندان های شما می لغزد و در حین غذا خوردن، لبخند زدن و حرف زدن در جای خود باقی می ماند.

اسنپ آن اسمایل در طیف رنگ ها، شکل ها، و اندازه های مختلفی موجود است. دندانپزشک شما با مشورت شما بهترین تناسب را برای شما مشخص خواهد کرد تا طبیعی به نظر برسد و احساس راحتی ایجاد کند. از آنجا که اسنپ آن اسمایل کاملاً تحت حمایت دندان ها است، هیچ برخوردی با لثه ها نخواهد داشت و روی پلیت (سقف دهان یا کام) شما را نیز نخواهد پوشاند.

اسنپ آن اسمایل

اسنپ آن اسمایل

آنچه باید در مورد اسنپ آن اسمایل بدانید

اسنپ آن اسمایل یک راهکار زیبایی نازک (اما محکم) موقتی یا دائمی است که از رزین دندانی با فناوری بالا ساخته شده است، که روی دندان های شما می لغزد.

اسنپ آن اسمایل می تواند درمانی عالی برای شما باشد، اگر یک لبخند هالیوودی با کمترین هزینه بخواهید! اسنپ آن اسمایل انتخابی فوق العاده و یک درمان زیبایی عالی برای دندان های کج، فاصله دار، لکه دار، دندان های از دست رفته و نیز افرادی است که:

  • گزینه های مناسبی برای بریج ها یا ایمپلنت های دندانی نیستند.
  • به طور کلی می خواهند زیبایی کلی دندان های خود را بهبود دهند.
  • می خواهند لبخندی هالیوودی داشته باشند بدون تقبل هزینه و تحمل ناراحتی های فرایند های پیچیده و تهاجمی دندانپزشکی.
  • افرادی که پروتزهای پارسیل قدیمی دارند و می خواهند جایگزینی زیبا و راحت تر برای آنها پیدا کنند.
  • اسنپ آن اسمایل راهکاری قابل استطاعت است که می تواند زندگی افراد را در تمام سنین متحول کند. دریافت اسنپ آن اسمایل تنها نیاز به دو مرتبه مراجعه به دندانپزشک دارد، و بدون درد، بدون هیچ تراش، هیچ تزریق، و هیچ تغییری در ساختار دندان خواهد بود.

چقدر سریع می توان اسنپ آن اسمایل ها را دریافت کرد؟

اسنپ آن اسمایل ها می توانند به سرعت آماده شوند و در عرض یک ماه لبخندی زیبا و بی نظیر را به شما هدیه دهند.

آیا فرایند دریافت اسنپ آن اسمایل ها درد دارد؟

این فرایند کاملاً بدون درد است. لازم است دندانپزشک از دندان های شما قالب بگیرد. این کار به هیچ تزریق، تراش، و برداشتن از ساختار دندان های طبیعی شما نیاز ندارد.

آیا اسنپ آن اسمایل روی لبخند من تأثیر می گذارد؟

تنها یک دوره کوتاه نیاز است تا به داشتن یک چیز جدید داخل دهان خود عادت کنید. این بسیار شایع است و اکثر افراد گزارش داده اند که ظرف مدت دو ماه حرف زدن آنها به حالت عادی برگشته است. استفاده از اسنپ آن اسمایل ها در تمام طول روز به شما اجازه خواهد داد خیلی سریع تر به گفتار عادی خود بازگردید.

آیا استفاده از اسنپ آن اسمایل ها به دندان های طبیعی شما آسیب خواهد زد؟

خیر. اسنپ آن اسمایل ها با دقت کامل طراحی شده اند تا زیبایی کلی لبخند شما را بهبود دهند، بدون آنکه دندان های طبیعی شما را به خطر بیندازند.

آیا اسنپ آن اسمایل برای دندان های حساس نیز مناسب است؟

آری.

اسنپ آن اسمایل

اسنپ آن اسمایل

آیا برای داشتن اسنپ آن اسمایل ها شرایط خاصی نیاز است؟

افراد در تمام سنین می توانند از اسنپ آن اسمایل ها استفاده کنند. اگر نگران شرایط سنی آنها هستید، در مورد آن با دندانپزشک خود گفتگو کنید.

آیا اسنپ آن اسمایل ها تنها دندان های جلوی دهان را پوشش می دهند؟

خیر. اسنپ آن اسمایل ها به گونه ای طراحی شده اند که هر دو قوس دندانی شما را به طور کامل پوشش دهند. برای نهایی کردن بهترین ترمیم لبخند خود می توانید نظر بدهید و با دندانپزشک همفکری کنید.

آیا استفاده از اسنپ آن اسمایل ها مانند استفاده از پروتزهای مصنوعی است؟

اسنپ آن اسمایل متحرک است و به راحتی روی  دندان ها می لغزد. آنها با دندان های طبیعی خود شما در جای خود باقی می مانند و نیاز به هیچ نوع چسبی ندارند.

آیا اسنپ آن اسمایل ها هم لک می شوند؟

اسنپ آن اسمایل به راحتی لک نمی شود، اما درست مانند دندان های طبیعی شما، برخی محصولات خاص مانند قهوه، شراب، یا نوشابه می توانند باعث لک شدن آنها شوند. اسنپ آن اسمایل شما با کیت پاکسازی آن در اختیار شما قرار خواهد گرفت تا در حفظ ظاهر فوق العاده آن به شما کمک کند.

آیا نیاز است از پاک کننده یا خمیر دندان خاصی استفاده کنیم؟

محلول خاصی برای تمیز کردن اسنپ آن اسمایل ها وجود دارد که اولین مرتبه که آنها را دریافت می کنید در اختیار شما قرار داده می شود.

آیا با اسنپ آن اسمایل ها می توان آدامس جوید؟

توصیه نمی شود که با اسنپ آن اسمایل ها آدامس یا هیچ غذای چسبناک دیگری بجوید، با این حال، می توانید مثل همیشه اکثر غذاها و نوشیدنی ها را بخورید.

اسنپ آن اسمایل ها چقدر دوام دارند؟

اسنپ آن اسمایل ها با ضمانت نامه محدود ۱۲ ماهه برای نقص های تولید به شما ارائه می شوند. اسنپ آن اسمایل ها می توانند به عنوان راهکارهای موقت طولانی یا دراز مدت استفاده شوند، اما در نهایت بر اساس پروتکل درمانی شما است که توسط دندانپزشک توصیه شده است. وی به شما نشان می دهد که چگونه به درستی از لبخند جدید خود مراقبت کنید و لذت ببرید.

آیا اسنپ آن اسمایل ها نیاز به تعویض دارند؟

انتظار می رود با مراقبت های صحیح اسنپ آن اسمایل ها چندین سال دوام داشته باشند. این همان طول عمری است که از دیگر ابزارهای متحرک مانند پروتزهای پارسیل، محافظ دندان های براکسیسم، و محافظ دندان های شبانه انتظار می رود.

تخمین زده شده است که ۷ درصد مردان و ۱۴ درصد از زنان حین لبخند زدن مقدار زیادی از بافت لثه آنها قابل مشاهده است که عموماً تحت عنوان “لبخند لثه ای” شناخته می شود. یکی از غیر قابل باورترین و مؤثرترین ابزار زیبایی موجود برای اصلاح لبخند لثه ای لیفت لثه است.

با برداشتن آرام و کانتور کردن بافت اضافی لثه، بهبود چشمگیری در لبخند می تواند ایجاد شود. این فرایند که به سرعت بهبود پیدا می کند، روی ظاهر کلی لبخند شما تأثیر می گذارد. دندانپزشک شما ابتدا بررسی می کند ببیند وقتی لبخند می زنید و حرف می زنید، لثه های شما چگونه قابل مشاهده هستند. سپس دندانپزشک طرحی برای شکل دهی لثه ها ایجاد می کند که برای شما مناسب است. اغلب یک راهنمای پلاستیکی ساخته می شود که مقداری از لثه ها که باید برداشته شود را نشان می دهد. این راهنما طی فرایند برداشت بافت داخل دهان قرار می گیرد.

اغلب افزایش طول تاج دندان توسط دندانپزشک زیبایی طراحی و توسط متخصص لثه که پریودنتیست نامیده می شود انجام می شود. البته همه متخصصان برای انجام هنرمندانه این فرایند آموزش ندیده اند.

با برداشت بافت اضافی، موقعیت صحیح و زیبایی دندان های آنها هویدا می شود.

اغلب لبخند لثه ای به دلایل مختلفی بروز پیدا می کند و بر اساس آن طرح درمان مشخص می شود.

لبخند لثه ای درمان گامی اسمایل

لبخند لثه ای درمان گامی اسمایل

طراحی افزایش طول تاج دندان

روند طراحی همسطح سازی بافت لثه اغلب تنها بخشی از روند طراحی هنرمندانه لبخند است.

دیدگاه جراحی که به او مراجعه می کنید می تواند متفاوت باشد. برخی دندانپزشکان آموزش های زیبایی دیده اند، بدون آنکه از دندانپزشکان معمولی طرحی برای درمان دراز مدت داشته باشند، جراح می تواند تنها حدس بزند نتیجه کار به چه شکل خواهد بود.

وقتی ونیرهای سرامیکی طراحی می شوند یا هرگونه مراقبت اصلاحی برای لبخند طراحی می شود، جرتح و دندانپزشک اصلاحی باید در قالب یک تیم عمل کنند تا شکل و ارتفاع دقیق لثه ها بدست بیاید تا بهترین نتایج حاصل شوند.

روند درمان گامی اسمایل

  • ابتدا تشخیص اولیه برای علل بروز لبخند لثه ای داده می شود و گزینه های جایگزین بر اساس آن مشخص می شوند.
  • دندانپزشک زیبایی یا دندانساز از دهان الگو تهیه می کنند، عکی رادیوگرافی یا اشعه ایکس می گیرند، و از لبخند بیمار در زوایای مختلف و حالت های متفاوت فیلم یا عکس تهیه می کنند. از این فیلم و عکس ها برای ارزیابی حرکات لب و اندازه گیری مقدار دقیق قابل مشاهده بافت لثه در لبخند حین حرف زدن یا لبخند زدن استفاده می شود.
  • در صورتی که این شرایط به راحتی با بریس ها قابل برطرف شدن باشد، یک مشاوره اختیاری ارتودنتیک اغلب توصیه می شود.
  • دندانپزشک شما می تواند طرح درمان را بریزد، خطوطی از نتایج مورد نظر روی عکس های موجود بکشد، و راهنمایی تهیه کند که متناسب با دهان شماست و به جراح کمک می کند. قبل از جلسه درمان، همه اینها با تصاویر راریوگرافی با اشعه ایکس برای جراح لثه ارسال می شوند تا بداند دقیقاً چه مشکلی پیش رو است.
  • جراحی لیفت لثه برای اصلاح لبخند لثه ای معمولاً در مطب دندانپزشک یا پریودنتیست طی یک جلسه انجام می شود و عموماً طی یک هفته بهبود پیدا می کند.
  • معمولاً ونیرهای دندانی پس از اصلاح لبخند لثه ای روی دندان ها اعمال می شوند.
لبخند لثه ای درمان گامی اسمایل

لبخند لثه ای درمان گامی اسمایل

علل بروز لبخند لثه ای

رویش غیر فعال تغییر یافته

دندان ها و استخوان در موقعیت درست و صحیح قرار دارند، اما مقدار زیادی بافت لثه روی آنها را پوشش داده است. این نوع مشکل “رویش غیر فعال تغییر یافته” نامیده می شود. متداول ترین راهکار درمان: لیفت لثه یا افزایش طول تاج می باشد.

رویش فعال تغییر یافته

دندان ها در موقعیت صحیح قرار دارند اما با مقدار زیادی هم استخوان و هم بافت لثه پوشانده شده اند. این نوع مشکل “رویش فعال تغییر بافته” نامیده می شود. متداول ترین راهکار برای این مشکل لیفت لثه است.

رویش بیش از حد دندان های فوقانی به علت براکسیسم

موقعیت دندان ها در طول عمر در حال ایجاد تعادلی پویا می باشد. جابجایی های بسیار ریز به صورت تمام وقت اتفاق می افتند که بر اساس آنچه آنها را هل می دهد یا در جای خود نگه می دارد می باشد. اگر یکی از دندان های روبروی فک پایین به صورت ناگهانی از دست برود یا کوتاه شود، دندان های فک بالا شروع به جابجا شدن رو به پایین خواهند کرد (رشد بیش از حد) تا زمانی که با چیزی برخورد کنند یا ریتینر برای نگهداشتن آنها ساخته شود.

برخی افراد آنقدر دندان های خود را روی یکدیگر فشار می دهند که مقدار زیادی از ارتفاع دندان ها از دست می رود. رشد بیش از حد دندان های در نتیجه پوسیدگی زیاد دندان ها باعث خواهد شد بافت لثه ها که به دندان ها چسبیده هستند همراه با آنها حرکت کنند و مقدار بیشتری از بافت لثه ها قابل مشاهده شود و لبخند لثه ای بوجود بیاید. متداول ترین راهکار لیفت لثه است.

کوتاهی لب بالا

اگر لب بالا خیلی کوتاه باشد، نمی تواند دندان ها و یا لثه ها را به طور کامل پوشش دهد. فاصله از بینی تا لب بالا کوتاه تر از حد طبیعی خواهد بود. متداول ترین راهکار برای این مشکل بالا بردن خط لثه می باشد.

رشد بیش از دندان های قدامی فوقانی به دلیل ناهماهنگی ارتباط بین فکی و عدم ثبات ارتودنتیک

فک بالا بزرگتر از فک پایین است و دندان های فک بالا رو به پایین می لغزند زیرا چیزی برای متوقف کردن آنها وجود ندارد. وقتی این دندان ها رو به پایین می لغزند، لثه ها با آنها پایین می آیند. متداول ترین راهکار برای اصلاح این وضعیت درمان ارتودنسی و گاهی اوقات جراحی برای ایجاد تعادل در تناسب فک ها می باشد. راهکارهای دیگر عبارتند از بالا بردن خط لثه و استفاده ای ریتینر.

لبخند لثه ای درمان گامی اسمایل

لبخند لثه ای درمان گامی اسمایل

حرکت خیلی زیاد لب بالا

لب بالا را مانند پرده ای تصور کنید که دندان های و لثه های زیر آنها را پوشش می دهد یا پنهان می کند. این پرده وقتی لبخند می زنید رو به بالا می رود و مقدار بیشتری از بافت لثه زیر آن را نشان می دهد. برای برخی افراد عضلات لبخند حین لبخند زدن لب بالا را خیلی بالاتر از حد معمول می برند. به این حرکت بیش از حد لب بالا گفته می شود و باعث می شود مقدار بیشتری از بافت لثه قابل مشاهده باشد. متداول ترین راهکار برای این مشکل بوتاکس است. گزینه های جایگزین بالا بردن خط لثه یا تزریق بوتاکس به عضلات فوقانی لبی آلوئولار می باشد.

بلند بودن عمودی فک بالا

فک بالا ابعاد عمودی دارد که بلندتر از مقداری است که باید باشد. فاصله از کف بینی تا سطح جونده دندان ها به طرز غیر عادی بلند است. این موقعیت بلند بودن عمودی فک بالا نامیده می شود. مناسب ترین راهکار جراحی ارتوگناتیک/ ارتودنتیک، جراحی پریو/ پلاستیک یا بالا بردن خط لثه.

دندان های صاف، درخشان، و بدون لکه واقعاً می توانند تقویت کننده اعتماد به نفس باشند و یکی از راه های دستیابی به لبخندی روشن و جذاب از طریق پولیش دندان است. بسیاری از دندانپزشکان پولیش دندان ها را پس از درمان های دندانپزشکی، یا به عنوان مرحله نهایی مراجعات روتین دندانپزشکی انجام می دهند. هم دندانپزشکان و هم دستیاران آنها این خدمات را ارائه می دهند.

پاکسازی و پولیش دندان ها

وقتی لایه های پلاک روی دندان ها تشکیل می شوند، آنها سفت می شوند و به ماده معدنی سختی تبدیل می شوند که تارتار نامیده می شود. دندانپزشک شما ممکن است به آن تحت عنوان رسوب یا جرم اشاره کند. باکتری ها می توانند داخل تارتار زندگی کنند و موجب بروز بیماری های دندانی شوند. در طول پاکسازی های منظم در مطب دندانپزشک، وی طی فرایندی به نام جرمگیری scaling تارتار را از بین می برد. دندانپزشک پس از تراشیدن تارتارهای سخت از روی دندان ها با ابزارهای خاص، دندان ها را پولیش می کند. پولیش دندان می تواند لکه های سطحی دندان ها را بردارد و آنها را درخشان و صیقلی کند و مهر اتمامی به درمان های پیشگیرانه دندانی می زند. با این حال، اگر به دنبال تغییرات مشهودتری در رنگ دندان های خود هستید، گزینه های سفید کردن دیگری وجود دارند که می توانند مناسب باشند.

فرایند پولیش کردن دندان

پولیش کردن دندان فرایند دندانپزشکی بدون دردی است، که بسیاری از بیماران از انجام آن لذت می برند. دندانپزشکان معمولاً از یک رابر کاپ (فنجان پلاستیکی) نرم کوچک و خمیر پولیش استفاده می کنند. اگر شما لکه های شدید دارید، دندانپزشک شما ممکن است از سیستم پولیش هوا استفاده کند، دستگاهی که ترکیب هوا و آب را با فشار با یک ماده ساینده بیرون می دهد. گزینه دیگر پولیش درمانی است، که به زدودن باکتری ها از سطح ریشه دندان ها کمک می کند که در طول جراحی دندانی پوشش خود را از دست داده است.

 پولیش دندان

پولیش دندان

خمیر پولیش برای دندان ها

خمیرهای پولیش دندان خمیرهای پروفی نامیده می شوند، که مخفف پروفیلاکسی می باشد، که به پیشگیرانه بودن آن، تأثیرات پیشگیرانه پاکسازی و پولیش دندان ها از بیماری اشاره دارد. دندانپزشکان از بین خمیرهای نرم، متوسط، و زبر برای پر کردن رابر کاپ ها استفاده می کنند که خمیرها را به سطح دندان ها منتقل می کنند. خمیرهای زبر و متوسط در زدودن لکه های سطوح مؤثرتر می باشند. با این حال، آنها می توانند موجب ایجاد خراش های میکروسکوپی روی دندان ها شوند یا مینای دندان ها را زبرتر کنند، که باعث خواهد شد بعداً راحت تر روی آنها لکه ایجاد شود. خمیرهای نرم کمتر آسیب می زنند و نتیجه پولیش رضایت بخش تر خواهد بود، اما گاهی اوقات می توانند در زدودن لکه های عمقی کمتر مؤثر باشند.

پولیش هوا برای دندان ها

دندانپزشک شما ممکن است انتخاب کند از فرایند پولیش هوا برای پولیش کردن دندان ها استفاده کند. بر اساس مجله جامعه بین المللی پیشگیری و جامعه دندانپزشکی، در پولیش هوا از پرتاب هوا، آب، و ماده ساینده برای زدودن لکه ها استفاده می شود، که به اندازه پولیش کردن با رابر کاپ و پروفی مؤثر است. با این حال، پولیش هوا عموماً برای مینای دندان ها کمتر زبر و سخت است. سدیم بیکربنات اغلب به عنوان ماده ساینده در پولیش هوا استفاده می شود، اما گلیسین (نوعی آمینو اسید که به طور طبیعی وجود دارد) کمتر ساینده اما به همان اندازه مؤثر است.

احتیاط های لازم حین پولیش دندان ها

اگر تحلیل لثه دارید و پوشش سمنتوم شما از بین رفته است، متخصص دندانپزشک شما ممکن است استفاده از خمیر پولیش فوق العاده نرمی را برای کاهش احتمال بروز حساسیت های بیشتر توصیه کند. اگر بیمار مشکلات دهانی مانند حساسیت دندان، پوسیدگی دندان درمان نشده، بدون پوشش ماندن عاج دندان یا ریشه ها، یا بیماری یا تحلیل لثه دارد، قبل از جرمگیری و پولیش دندان ها باید این مشکلات درمان شوند.

گرچه پولیش دندان ها یک فرایند درمان ضروری دندانپزشکی نیست، می تواند به بیمار کمک کند در مورد ظاهر دندان های خود احساس اعتماد به نفس داشته باشد و به رعایت بیشتر بهداشت دهانی ترغیب شود. اگر سطح دندان های شما لکه دارند، با دندانپزشک خود در مورد این موضوع گفتگو کنید که آیا پولیش دندان ها ظاهر آنها را بهبود می دهد یا خیر.

 پولیش دندان

پولیش دندان

پولیش دندان ها پس از پایان درمان ارتودنسی

برای بسیاری از بیماران ارتودنتیک، مهم ترین روز درمان روز برداشتن براکت ها از روی دندان ها است. اما وقتی براکت ها برداشته می شوند هنوز یک کار هست که باید انجام شود.

یک ابزار جرمگیری تیز زایج ترین ابزاری است که برای زدودن چسب های روی دندان ها استفاده می شود. باید تا حد امکان تکیه گاه را از حفظ کرد و دور از لثه ها عمل کرد. نوعی پلایر برای برداشتن بندها استفاده می شود که برای زدودن توده چسب ها نیز استفاده می شود اما باید دقت کافی شود تا از خراش انداختن روی مینای دندان ها پرهیز شود.

زدودن چسب (رزین) های باندینگ

از یک دستگاه اسکیلر (جرمگیر) می توان برای تراشیدن و برداشتن ماده چسبنده استفاده کرد. نوک پاینن برخی پلایرها که برای باز کردن بندها استفاده می شود نیز می تواند بدون هیچ خطری و به راحتی ماده چسبنده را بردارد. مته های الماس شیاردار برای زدودن کنترل شده توده ماده چسبنده پس از برداشتن براکت ها استفاده می شوند. مته های اصطحکاک غیر مخروطی به سرعت برش ایجاد می کنند اما هیچ شیاری ایجاد نمی کنند. مته ها به گونه ای طراحی شده اند که که به داخل منطقه های تنگ کنار لثه ها و فرو رفتگی و برآمدگی های اکلوزال می رسند.

پاکسازی و پولیش

پولیش دندان ها با استفاده از خمیر پولیش یا سمباده و فنجان های پروفی پلاستیکی پس از برداشتن براکت ها استاندارد است. هنگام سمباده زدن یک نقطه اتکا حفظ کنید، و از تماس های سبک استفاده کنید تا مطمئن شوید دمای روی دندان خیلی بالا نرود. در حالی که خمیر پولیش روی دندان ها است، یک نخ دندان بردارید و همه سطوح تماس را برای سمان های باقی مانده یا پلاک ها چک کنید. با استفاده از سرنگ هوا/ آب به دقت و به طور کامل آبکشی کنید. در کنار کیفیت فرایند پولیش کردن، راحتی بیمار باید نخستین نگرانی باشد. با یک آینه و اسکیلر چک کنید تا مطمئن شوید همه سمان و پلاک ها زدوده شده اند.

بلیچینگ دندان ها یکی از گزینه های درمان هیجان انگیز برای بیماران است، که برای دندانپزشکان گزینه های درمانی و ملاحظات متعددی دارد. هدف این مقاله ارائه پاسخ هایی برای پرسش های شما در خصوص بلیچینگ دندان ها و کاربردهای آنها در موقعیت های بالینی مختلف و وضعیت متفاوت بیماران است.

چه گزینه های مختلفی برای بلیچینگ  وجود دارند؟

روش های اساسی برای بلیچینگ یا سفید کردن دندان ها عبارتند از:

بلیچینگ دندان ها توسط دندانپزشک

آفیس بلیچینگ قدیمی ترین روش بلیچینگ است، و بیش از ۱۲۵ سال قدمت دارد. در مطب دندان ها با استفاده از یکی از انواع رابر دم ها ایزوله می شوند، سپس هیدروژن پراکسید با غلظت بالا به مدت ۲۰- ۶۰ دقیقه روی آنها اعمال می شود. جزئیات این تکنیک بر اساس غلظت و محصولات همراه متفاوت است. برخی کمپانی ها استفاده از فعالسازی با نور را توصیه می کنند.

مزایای آفیس بلیچینگ

مزیت آفیس بلیچینگ این است که دندانپزشک فرایند را تحت کنترل دارد، و نیازی به همکاری بیمار نیست، غیر از اینکه اگر احساس سوزش یا دردی در طول فرایند وجود داشت به دندانپزشک اطلاع دهد.

معایب آفیس بلیچینگ

مشکلات مربوط به تکنیک آفیس بلیچ هزینه، بی خطر بودن، و اثر بخشی آن است. آفیس بلیچینگ به طور میانگین سه جلسه (بین ۱-۶) مراجعه به دندانپزشک طول می کشد تا نتایج رضایت بخشی حاصل شوند مگر آنکه دندان ها از ابتدا روشن تر باشند. هنگام تکمیل ارزیابی هایی که بلافاصله پس از آفیس بلیچینگ انجام می شوند، دندانپزشک ممکن است متوجه برخی لکه های سفید شود، علاوه بر این، ممکن است دندان ها به دلیل کم آب شدن در نتیجه ایزوله کردن سفیدتر باشند. دندانپزشک و بیمار باید دو هفته، و احتمالاً شش هفته برای بلیچینگ داخل مطب، صبر کنند تا تغییر رنگ واقعی دندان ها در نتیجه فرایند بلیچینگ مشخص شود. با این حال، نتایج آفیس بلیچینگ بهتر از استفاده از تری است، صرف نظر از تعداد استفاده از آن.

عامل محدود کننده برای هر نوع درمان بلیچینگ این است که دندان چگونه واکنش نشان می دهد، نه غلظت بالاتر یا محصول خاص. هزینه برای بیمار و زمان استفاده، و نیز ماهیت غیر قابل پیش بینی بودن این روش، همراه با سوزش بافت، باعث شده از معروفیت آن کاسته شود، به همین دلیل است که بلیچینگ با تری به روش استاندارد تبدیل شده است. آفیس بلیچینگ وقتی تنها به عنوان یک محرک اعمال مواد استفاده شود و پس از آن تری برای تکمیل فرایند استفاده شود بهتر است. یکی دیگر از نکات درمان آفیس بلیچینگ بیمارانی هستند که نمی خواهند از محصولات دیگر استفاده کنند یا بیماری که یک خانم باردار است.

 بلیچینگ و سفید کردن دندان

بلیچینگ و سفید کردن دندان

روش سفید کردن دندان ها توسط بیمار و تحت نظر دندانپزشک

این نوع تکنیک بلیچینگ شامل استفاده از تری و محصولات بلیچینگ با غلظت پایین است. تری بلیچینگ در سال ۱۹۸۹ معرفی شد و در طول شب از کاربامید پراکسید ۱۰% استفاده می شد. در تکنیک های بعد در طول روز از هیدروژن پراکسید استفاده شد. دندانپزشک معاینات اولیه را انجام می دهد و یک تری سفارشی برای شما می سازد. استفاده از تری نیاز به همکاری بیمار برای استفاده از تری در طول روز یا در طول شب دارد، که می تواند یکی از چالش های درمان باشد. با این حال به دلیل سرعت پایین تغییر در دندان ها، به نظر نمی رسد که هیچ تکنیک دیگری بتواند چنین نتایج مطلوبی بدهد.

 بلیچینگ و سفید کردن دندان

بلیچینگ و سفید کردن دندان

محصولات بدون نسخه با مدیریت مصرف کننده

این محصولات مستقیماً به مصرف کننده فروخته می شوند بدون آنکه از مزایای معاینات دندانپزشکی و تشخیص علت تغییر رنگ دندان ها بهره مند شوند. اکثر آنها محصولات هیدروژن پراکسید هستند، گرچه برخی از آنها حاوی کاربامید پراکسید هستند. در آنها انواع مختلف روش های اعمال مواد استفاده می شود، از تری های “بویل اند بایت” گرفته تا استریپ هایی که روی دندان ها قرار داده می شوند.

باید تمایزی قائل شویم بین “بلیچینگ” و “سفید کردن”، زیرا برخی محصولات OTC ادعا می کنند که در سفید کردن دندان ها رغیب درمان های “بلیچینگ” دندانپزشک ها هستند. سفید کردن تنها زدودن لکه های سطحی دندان ها است، در حالی که “بلیچینگ” رنگ داخلی دندان ها را تغییر می دهد.

برای معاینات درست برای هر درمان بلیچینگ چه چیزهایی نیاز است؟

 بلیچینگ و سفید کردن دندان

بلیچینگ و سفید کردن دندان

معاینات داخل دهانی

این معاینه استاندارد به دندانپزشک اجازه می دهد علت تغییر رنگ دندان ها را بررسی نماید، بعلاوه سلامت بافت نرم را ارزیابی کند و هر گونه مشکلات ریشه ای ممکن را مورد توجه قرار دهد. ریشه هایی که بافت لثه روی آنها تحلیل رفته و بدون پوشش باقی مانده اند نیز باید ثبت شوند، زیرا آنها نیز بلیچ نخواهند شد. ارزیابی پوسیدگی های موجود، اکلوژن، مفاصل فکی گیجگاهی، و دیگر نگرانی های زیبایی معاینه داخل دهانی را تکمیل می کند.

 بلیچینگ و سفید کردن دندان

بلیچینگ و سفید کردن دندان

تصاویر رادیوگرافی

بررسی تصاویر رادیوگرافی دندان های قدامی فک بالا در تشخیص علت تغییر رنگ دندان ها اهمیت بالایی دارد و از آنها برای شناسایی هر گونه علت استفاده می شود، بویژه در مورد دندان هایی که به صورت تکی تیره شده اند. دندان ها ممکن است در نتیجه آبسه، پوسیدگی، تحلیل داخلی، تحلیل خارجی، کیست، یا تومور تیره شوند. رادیوگراف ها می توانند اندازه نامتشابه پالپ را نیز نشان دهند، اگر دندان قبلاً ضربه خورده باشد. دندان های دائمی با حفره پالپ کوچکتر ممکن است زمان بلیچینگ طولانی تری نیاز داشته باشند.

تشخیص

تنها و مهم ترین خدمت دندانپزشکی عبارت است از تشخیص علت تغییر رنگ دندان ها. تغییر رنگ دندان ها می تواند ناشی از بالا رفتن سن، لکه های خارجی، تغییر رنگ ژنتیکی دندان ها، مصرف تتراسایکلین، تروما، پوسیدگی، وجود ترمیم دندانی که با دندان موجود تطبیق رنگ ندارد، ترمیم های تیره داخل دندان، آبسه دندان، تحلیل داخلی با خارجی دندان، یا حتی نازک بودن مینای شفاف دندان در نتیجه بیماری رفلاکس اسید معده (GERD) یا براکسیسم.

شناسایی ترمیم دندانی

از آنجا که با بلیچینگ رنگ ترمیم های دندانی تغییر نخواهد کرد، لازم است بیماران از تمام ترمیم هایی که دندان های آنها دارند آگاهی داشته باشد، و باید از لحاظ مالی برای تعویض ترمیم هایی که پس از بلیچینگ اختلاف رنگ فاحشی خواهند داشت، آمادگی داشته باشد. لکه های برخی از ترمیم های کامپوزیتی تمیز خواهند شد، و ممکن است از نظر رنگ به اندازه کافی تطبیق داشته باشند تا نیازی به تعویض نداشته باشند، اما پیش بینی قابل اعتماد نتایج غیر ممکن است.

تجزیه و تحلیل لبخند

وقتی دندان ها از نظر چشمی تطبیق دارند، بهترین حالت را دارند. ارزیابی شکل دندان ها نیز درمان های دیگر که ممکن است برای اصلاح لبخند بیمار نیاز باشند را مشخص می کند. در صورتی که مقدار زیادی از بافت لثه قابل مشاهده باشد (لبخند لثه ای)، ممکن است درمان پریودنتال مناسب باشد، زیرا دندان هایی که در لبخند لثه ای سفید می شوند، به جای آنکه مشکل زیبایی آنها مرتفع شود تشدید می شود.

بلیچینگ و سفید کردن دندان

بلیچینگ و سفید کردن دندان

سابقه حساسیت

بزرگ ترین و تنهاترین عاملی که برای بلیچینگ مضر است حساسیت دندان ها است، که به شدت با حساسیت لثه ها ارتباط نزدیک دارد. این حساسیت به عبور راحت پراکسید از مینای دست نخورده دندان و عاج آن به پالپ ظرف ۵ تا ۱۵ دقیقه مربوط می شود، که نشان می دهد حساسیت پالپیت برگشت پذیر است. هر چه غلظت مواد کمتر باشد، حساسیت کمتری وجود خواهد داشت. بیمارانی که در طول بلیچینگ بیشترین حساسیت را دارند، معمولاً سابقه حساسیت دارند یا مواد را بیشتر از یک مرتبه در طول روز/ شب اعمال نمایید.

ملاحظات مربوط به درمان حساسیت

بهترین رویکرد برای پرهیز از حساسیت بلیچینگ چند روشی است. ابتدا، از کاربامد پراکسید با غلظت پایین (۱۰% کمترین غلظت موجود است) حاوی نیترات پتاسیم استفاده شود، که به داخل دندان دست نخورده نیز نفوذ می کند و قابلیت تحریک عصب در طول چرخه درد کاهش پیدا می کند. دوم اینکه، بیمار باید به مدت دو هفته قبل از فرایند بلیچینگ با خمیر دندان حاوی نیترات پتاسیم مسواک بزند، و نیز در صورت نیاز نیترات پتاسیم (خمیر دندان یا محصول تخصصی) را با تری به مدت ۱۰-۳۰ دقیقه روی دندان ها اعمال کنند. حساسیت لثه ها نیز می تواند با استفاده از یک تری با تناسب خوب پرهیز شود که با قالب گیری خوب از دندان ها شاخته شده است و کاربامید پراکسید با غلظت ۱۰% هنگام استفاده با بافت لثه برخورد پیدا نمی کند. نعنا یا دیگر طعم های تحریک کننده مواد بلیچینگ نیز باید پرهیز شوند، مخصوصاً در بیمارانی که حساسیت به غذا دارند.

بلیچینگ و سفید کردن دندان

بلیچینگ و سفید کردن دندان

اکلوژن و نمایش TMD

وضعیت مفاصل و همچنین اکلوژن نیز نکته مهمی است زیرا تری ممکن است برای بلیچینگ استفاده شود، یا ممکن است بیمار مجبور باشد در طول فرایند آفیس بلیچینگ برای مدت زمان طولانی دهان خود را باز نگه دارد. هنگام قرار دان تری روی دندان ها، بیمار باید قدر باشد دهان خود را با همان اکلوژنی ببندد که بدون تری دندان های خود را روی یکدیگر می گذارد، در غیر اینصورت ممکن است درد عضلات یا مفاصل را تجربه کند. برای تنظیم اکلوژن روی تری نازک بلیچینگ، باید انتهایی ترین دندان تری برداشته شود و اکلوژن مجدد ارزیابی شود. برخورد قدامی روی تری ترجیح داده می شود، مانند دندان های طبیعی. اگر بیمار دندان قروچه داشته باشد، باید برای استفاده از چندین تری یا موادی سخت تر برای ترای ساخت تری برنامه ریزی شود.

بلیچینگ و سفید کردن دندان

بلیچینگ و سفید کردن دندان

تکنیک سنتی سفید کردن دندان در منزل تحت نظارت دندانپزشک چیست؟

تکنیک هوم بلیچینگ تحت نظارت دندانپزشک رایج ترین نوع بلیچینگ است که توسط دندانپزشکان انجام می شود و و شامل انجام موفقیت آمیز چندین گام است. دندانپزشک باید مشخص نماید بلیچینگ درمان ارجح برای بیمار است، سوابق کامل پزشکی بیمار را ثبت نماید، و معاینه کاملی برای بلیچینگ انجام دهد، یک تری سفارشی برای بیمار بسازد، روند بلیچینگ واقعی بیمار را کامل کند و بیمار را دنبال کند. در این فرایند بلیچینگ از تری استفاده می شود که سفارشی ساخته می شود و از جنس ترموپلاستیک است، و از محلول کاربامید پراکسید ۱۰% استفاده می شود.

در فرایند هوم بلیچینگ موادی با غلظت کمتر از مواد تکنیک آفیس بلیچینگ استفاده می شود اما مدت زمان تماس آنها با دندان ها بیشتر است. نشان داده شده ایت بلیچینگ با تری های خانگی نتایجی فوق العاده در بر خواهند داشت و بی خطر نیز هستند. توصیه می شود بیمار ابتدا بلیچینگ تنها یک فک را انجام دهد، به چند دلیل. اولاً، رضایت بیمار افزایش پیدا می کند، زیرا تفاوت رنگ بین قوس های دندانی برایچشم غیر مصلح نیز قابل تشخیص خواهد بود، تأثیر روی اکلوژن کمتر است زیرا دو تری با هم استفاده نمی شوند، حساسیت کمتر اتفاق می افتد زیرا دندان های کمتری تحت درمان هستند. این روند درمان اجازه می دهد بیمار با هزینه کمتری درمان خود را آغاز کند و بیشتر احتمال خواهد داشت تا درمان را بپذیرد و روند درمان را روی قوس دندانی دیگر ادامه دهد.

بلیچینگ و سفید کردن دندان

بلیچینگ و سفید کردن دندان

روکش دندانی اساساً محافظی برای دندان های آسیب دیده است. این ترمیم دندانی می تواند از مواد مختلفی شامل فلز یا پرسلن ساخته شود.

ممکن است شما روی دندان مولر خود روکشی داشته باشید که به ندرت خود را نشان دهد، مگر زمانی که با دهان کاملاً باز خمیازه بکشید، یا ممکن است روی دندان های جلوی خود روکش داشته باشید که بویژه برای مطابقت با دندان های دیگر شما طراحی شده اند.

هنگام انتخاب یک روکش، عوامل متعدد دیگری نیز وجود دارند که باید مد نظر قرار بگیرند، از جمله:

  • هزینه
  • استحکام
  • دوام

طبیعی بودن ظاهر که در لبخند شما خللی ایجاد نکند نیز ممکن است برای شما اولویت باشد. دندانپزشک می تواند راجع به گزینه های مختلف با شما صحبت کند و به شما کمک کند چه چیزی بهتر نیازهای شما را برآورده می کند.

انواع روکش دندانی

انواع مختلف مواد می توانند برای روکش های دندانی استفاده شوند، از جمله:

  • پرسلن
  • سرامیک
  • زیرکونیا
  • فلز
  • رزین کامپوزیت
  • ترکیبی از مواد

برای مثال، شما ممکن است یک روکش پرسلن داشته باشید که با فلز جوش خورده است، بر عکس روکش های تمام پرسلن.

هنگام انتخاب مواد برای روکش های دندانی، دندانپزشک عوامل متعددی را مد نظر قرار می دهد، از جمله:

  • محل دندان شما
  • وقتی لبخند می زنید چقدر از دندان شما قابل مشاهده است
  • وضعیت بافت لثه شما
  • عملکرد دندانی که روکش نیاز دارد
  • چه مقدار از دندان طبیعی باقی مانده است
  • رنگ دندان های اطراف

علاوه بر این، راجع به ترجیحات شخصی خود می توانید با دندانپزشک خود نیز صحبت کنید.

روکش های دندانی

روکش های دندانی

روکش موقت دندان

روکش موقت دقیقاً همان چیزی است که از نام آن بر می آید. روکشی است که تنها برای مدت زمان کوتاهی داخل دهان شما باقی می ماند. دندانپزشک آن را با چسبی روی دندان شما قرار می دهد که به راحتی قابل برداشته شدن باشد، بنابراین، به اندازه روکش های دائمی محکم نخواهد بود.

از این نوع روکش ها در طول مدتی که منتظر ساخت و دریافت روکش های دائمی هستید استفاده می شود. روکش های دائمی در جلسه دوم روی دندان های شما قرار می گیرند.

روکش یک روزه دندان

شما می توانید در یک جلسه روکش های دندانی را دریافت کنید. برخی مطب های دندانپزشکی نصب یک روزه روکش های دندانی را با استفاده از روش های مختلفی ارائه می دهند از جمله طراحی با کمک کامپیوتر/ ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM). روکش جدید شما همانجا داخل مطب از یک تکه سرامیک ساخته می شود.

آنله یا روکش سه چهارم

برخی روکش ها تنها بخشی از دندان را پوشش می دهند. اگر شما به یک روکش کامل نیاز نداشته باشید، دندانپزشک به جای آن آنله یا روکش سه چهارم را پیشنهاد خواهد داد.

چه کسانی روکش دندان نیاز دارند؟

اگر یک حفره دندانی بزرگ دارید که برای پر شدن خیلی بزرگ است، ممکن است زمان آن رسیده باشد که روی آن روکش قرار دهید. علاوه بر این، اگر دندان شما شرایط زیر را داشته باشد ممکن است روکش دندان نیاز داشته باشید:

  • ساییدگی شدید
  • ترک خوردگی
  • ضعیف شدن

استفاده از روکش های دندانی پس از درمان ریشه دندان نیز توصیه می شوند، زیرا دندان شکننده تر می شود و نیاز به محافظت خواهد داشت.

علاوه بر این، اگر دندان از دست رفته دارید، و لازم است دندانپزشک به جای آن بریج یا ایمپلنت دندانی قرار دهد نیز گزینه خوبی برای دریافت روکش های دندانی هستید.

روکش های دندانی

روکش های دندانی

فرایند نصب روکش دندانی

روند دریافت روکش های دندانی به این بستگی دارد که دندانپزشک شما فرایند چند روزه را انتخاب کند یا فرایند یک روزه را.

فرایند چند روزه با روکش موقت

برای دریافت روکش های سنتی، شما نیاز خواهید داشت دو مرتبه به مطب دندانپزشک مراجعه کنید.

  1. دندانپزشک دندانی که نیاز به روکش دارد را معاینه و آماده خواهد کرد. این شامل گرفتن عکس رادیو گرافی با اشعه ایکس از دندان ها است. علاوه بر این، قبل از آن ممکن است از دندان ها یا دهان شما نیز قالب گرفته شود.
  2. دندانپزشک بخشی از لایه بیرونی دندان را تراش خواهد داد.
  3. از دندان تراشیده شده و دندان های اطراف آن نیز قالب گرفته خواهد شد.
  4. دندانپزشک برای محافظت از دندان یک روکش موقتی روی آن قرار خواهد داد.
  5. دندانپزشک قالب را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال خواهد کرد. این گام ممکن است چند هفته طول بکشد.
  6. وقتی روکش آماده شده ارسال می شود، لازم است شما برای بار دوم به مطب مراجعه کنید تا دندانپزشک بتواند روکش را به دندان شما بچسباند.

فرایند یک روزه

در فرایند یک روزه، می توانید مرحله استفاده از روکش های موقت را رد کنید.

  1. دندانپزشک یک عکس دیجیتال از دهان شما می گیرد.
  2. با استفاده از یک اسکن دیجیتال از تصاویر، دندانپزشک روکش را همانجا داخل مطب خواهد ساخت. ممکن است مجبور باشید ۱ تا ۲ ساعت برای ساخته شدن روکش صبر کنید.
  3. وقتی روکش آماده شد، دندانپزشک آن را در جای خود خواهد چسباند. کل فرایند حدود ۲ تا ۴ ساعت طول خواهد کشید.

حتی در طول مدتی که منتظر ساخت روکش خود هستید، بسته به موقعیت خاص شما، ممکن است حتی بتوانید به محل کار خود نیز باز گردید.

همه دندانپزشکان فناوری لازم برای ساخت روکش های یک روزه را ندارند. از دندانپزشک خود بپرسید آیا این گزینه فراهم است، و هزینه تقریبی آن را به شما بگوید، مخصوصاً اگر بیمه خدمات دندانپزشکی ندارید.

روکش های دندانی

روکش های دندانی

مراقبت از روکش ها

وقتی روکش در جای خود قرار گرفت، مهم است به خوبی از آن مراقبت کنید. توجه با دقت به روکش شما می تواند طول عمر آن را افزایش دهد.

در اینجا به بیان چند نکته کمک کننده خواهیم پرداخت:

  • با دقت مسواک بزنید. اگر تا به حال روزی دو مرتبه دندان های خود را مسواک نمی زده اید، زمان آن رسیده است که انجام این کار را آغاز کنید. اگر روکش یا دندان اطراف آن به سرما یا گرما حساس هستند، به فکر استفاده از خمیر دندان مخصوص دندان های حساس باشید.
  • نخ دندان کشیدن روزانه می تواند همه دندان های شما را در بهترین شکل خود حفظ کند.
  • از خوردن غذاهای سفت پرهیز کنید. جویدن یخ یا غذاهای سفت ممکن است باعث ترک خرودن روکش شما شوند، مخصوصاً اگر روکش های پرسلن دارید.
  • اگر دندان های خود را روی یکدیگر فشار می دهید و می سایید (دندان قروچه یا براکسیسم دارید) ممکن است دندانپزشک به شما توصیه کند برای محافظت از روکش و دندان های اطراف آن از محافظ دندان های شبانه استفاده کنید.

مراقبت از روکش موقت

لازم است با روکش های موقت خود به آرامی برخورد کنید زیرا آنها تنها برای اتصال موقت طراحی شده اند. مثل همیشه مسواک بزنید اما خیلی آرام برخورد کنید. وقتی نخ دندان می کشید، سعی کنید به جای آنکه نخ دندان را از کنار روکش رو به بالا بیاورید آن را از کنار روکش بکشید، زیرا رو به بالا کشیدن نخ دندان می تواند موجب شل شدن روکش دندان شود.

در صورت خارج شدن یا شکستن روکش موقت در طول مدتی که منتظر دریافت روکش دائم خود هستید، با دندانپزشک خود تماس بگیرید. دندانپزشک می تواند مجدداً آن را بچسباند یا روکش جدیدی برای شما بسازد.

مشکلات احتمالی داشتن روکش دندان

روکش می تواند راهکاری بسیار مفید برای مشکلات چشمگیری باشد که برای دندان های شما بروز پیدا می کنند. اما خطرات و مشکلات احتمالی نیز وجود دارند که ممکن است پس از دریافت یک روکش تجربه کنید.

حساسیت دندان ها

اصلاً غیر عادی نیست دندانی که روی آن روکش قرار گرفته است یه سرما یا گرما حساسیت نشان دهد. با این حال، اگر دندان های شما به فشار هنگام بستن بایت خیلی حساس باشد، ممکن است روکش به خوبی روی دندان قرار نگرفته شده باشد. با دندانپزشک خود در مورد تنظیم مجدد روکش یا پر کردن بالای روکش صحبت کنید.

روکش های لب پر شده

برخی از انواع خاص روکش ها، مخصوصاً روکش های تمام پرسلن، بیشتر مستعد لب پر شدن هستند. دندانپزشک شما ممکن است بتواند لب پر شدگی های کوچک را ترمیم کند.

پرسلنی که برای روکش های ترکیبی پرسلن روی فلز استفاده می شود ممکن است شکسته شود، و ساختار فلزی زیر آن قابل مشاهده باشد. اگر فلز هنوز دست نخورده باشد، این لب پر شدگی ها ممکن است نیازی به ترمیم نداشته باشند.

روکش خارج شده یا شل شده

روکش شمامی تواند شل شود یا حتی خارج شود اگر چسب کافی برای نگهداشتن آن در جای خود وجود نداشته باشد. اگر فکر می کنید روکش شما شل شده یا لق شده است با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

واکنش های آلرژیک

این چندان شایع نیست، اما برخی افراد می توانند واکنش آلرژیک به فلزی نشان دهند که در برخی روکش ها استفاده می شود.

بیماری لثه

اگر متوجه شدید که لثه های اطراف روکش شما زخم یا حساس شده اند، یا اگر این منطقه شروع به خونریزی کرد، ممکن است بیماری ژنژیویت، یا بیماری لثه شما در حال پیشرفت باشد.

روکش های دندانی

روکش های دندانی

روکش ها چقدر دوام دارند؟

طول عمر روکش های دندانی می تواند بین ۵ تا ۱۵ سال متغیر باشد. برخی روکش ها مقاوم تر از روکش های دیگر هستند، بنابراین دوام بیشتری خواهند داشت.

برای مثال، در تحقیقی که در سال ۲۰۱۶ روی سه نوع مختلف روکش یکپارچه در برابر “فشارهای زیاد بایت” انجام شد مشخص شد که روکش های یکپارچه زیرکونیا کمتر از دیگر روکش ها احتمال دو نیم شدن یا ترک خوردن آنها وجود دارد.

روکش یکپارچه روکشی است که از یک تکه ماده، مانند زیرکونیا، ساخته می شود.

با این حال، محققان برای آزمایشات خود از مدل هایی استفاده کرده اند. آنها بعلاوه هشدار داده اند که تنوع در جایگذاری روکش های دندانی و دیگر عوامل می توانند نتایج را در افراد واقعی تحت تأثیر قرار دهند.

به عنوان یک قانون کلی، به نظر می رسد که روکش های طلا و روکش های ترکیبی پرسلن و فلز با دوام ترین روکش ها باشند.

روکش های تمام سرامیک و تمام پرسلن ممکن طبیعی تر به نظر برسند، اما آنها معمولاً به اندازه روکش های فلزی یا روکش های ترکیبی فلز و پرسلن محکم نیستند. به نظر می رسد که روکش های تمام رزین سریع تر ساییده شوند.

اگر به درستی از روکش های دندانی مراقبت شود، می توانند چند سال دوام داشته باشند.

جایگزین های روکش دندان چیست؟

به احتمال زیاد دندانپزشک شما روکش هایی را به شما پیشنهاد خواهد داد که برای موقعیت خاص شما بهتر است یا بهترین گزینه جایگزین است.

برای مثال، ممکن است دندان های شما خیلی ضعیف یا ساییده شده باشند و نتوانند یک پر شدگی معمولی را حمایت کنند، بنابراین، اگر دندان جلوی دهان باشد، ونیرهای دندانی یا دیگر انواع درمان ها توصیه می شوند.

یا دندان های شما ممکن است حفره خیلی بزرگی داشته باشند، و دندانپزشک شما روکشی را توصیه خواهد کرد که بهترین گزینه درمانی برای محافظت از دندان شما خواهد بود.

سخن پایانی

وقتی نوبت به روکش های دندانی می رسد، ممکن است شما گزینه های متعددی داشته باشید. هیچ چیز دیگری مانند قرار گیری خوب روکش روی دندان وجود ندارد، اما به نظر می رسد برخی از انواع آنها بر برخی دیگر برتری داشته باشند.

ونیر ها ترمیم های دندانی بسیار ظریفی هستند. آنها بسیار نازک می باشند و به صورت سفارشی ساخته می شوند. آنها مانند پوسته های نازکی به نظر می رسند، که به گونه ای طراحی شده اند که دقشقاً شبیه دندان های طبیعی باشند. معمولاً، ونیرها از مواد پرسلن یا کامپوزیتی ساخته می شوند، که دقیقاً همرنگ دندان های طبیعی است (که شما می توانید از بین آنها انتخاب کنید). این ترمیم های دندانی سطوح جلویی دندان ها را پوشش می دهند و به این ترتیب زیبایی ظاهری، که بزرگترین نگرانی اکثر بیماران است را بهبود می بخشد. کیست که نخواهد لبخند بی نقصی داشته باشد؟

ونیرهای دندانی قادر به تغییر اندازه، رنگ، شکل، و ارتفاع دندان ها هستند. ونیرهای پرسلن در برابر لکه ها مقاوم هستند و نور را به صورت طبیعی تر از ونیرهای رزینی منعکس می کنند. با این حال، دندانپزشک به شما کمک خواهد کرد مناسب ترین ترمیم را بر اساس نیازها، بودجه، و مورد خود انتخاب کنید.

ونیرهای دندان

ونیرهای دندان

ونیر های دندانی چه مشکلاتی را برطرف می کنند؟

  • دندان های بد رنگ شده، که ناشی از مصرف داروهایی مانند تتراسایکلین می باشد. رنگ دندان ها در نتیجه انجام درمان ریشه یا پر شدگی های بزرگ نیز ممکن است تغییر کند.
  • دندان های ساییده شده.
  • دندان های لب پر شده یا ترک خورده.
  • دندان های کج، غیر هم سطح یا دارای شکل غیر عادی.
  • دندان هایی که بین آنها فاصله وجود دارد.

روند دریافت ونیر های دندانی

برای دریافت ونیرهای دندانی لازم است سه مرتبه به دندانپزشک مراجعه کنید. جلسه اول مشاوره است. جلسه دوم شامل آماده سازی دندان ها و ترمیم موقت دندان ها است، در طول جلسه سوم ونیرهای دائمی روی دندان ها قرار می گیرند.

ونیرهای دندان

ونیرهای دندان

طرح درمان و تشخیص

در طول جلسه نخست، بسیار مهم است فعالانه عمل کنید و انتظارات و نیازهایی که از لبخند نهایی خود دارید را برای دندانپزشک خود توضیح دهید. دندانپزشک با دقت دندان های شما را معاینه خواهد کرد تا اطمینان حاصل نماید که ونیرها بهترین انتخاب برای شما هستند. بعلاوه، پزشک در مورد محدودیت ها و هزینه ها نیز برای شما توضیح خواهد داد و به شما خواهد گفت که فرایند دریافت آنها به چه صورت است. طی این جلسه تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس گرفته خواهند شد و از دندان ها نیز قالب گرفته خواهد شد.

آماده سازی دندان ها

طی این جلسه، دندانپزشک حدود ۲/۱ میلی متر از سطح خارجی دندان های شما که مینا نامیده می شود، می تراشد. که ضخامت آن تقریباً با ضخامت ونیرها برابر است. قبل از تراش دندان ها با دریل، دندانپزشک تصمیم خواهد گرفت آیا بی حسی موضعی نیاز خواهید داشت یا خیر. پس از آن، از دندان ها قالب خواهد گرفت و مدل دندان های شما ساخته خواهد شد. سپس مدل برای لابراتوار دندانپزشکی ارسال خواهد شد، جای که در آنجا تکنیسین ونیرها را خواهد ساخت.

فرایند چسباندن

قبل از آنکه ونیرها به صورت دائمی به دندان ها چسبانده شوند، دندانپزشک بررسی های لازم را انجام خواهد داد تا ببیند آیا ونیرها متناسب دندان ها هستند یا خیر، و اینکه آیا رنگ آنها مطابق انتظار شما هست یا خیر. قبل از چسباندن ونیرها، سطح خارجی دندان ها پاکسازی، پولیش، و اِچ می شود. این فرایند اثر گذاری باندینگ را افزایش می دهد. پس از آن، ونیرها چسبانده و با نور کیور می شوند. گام نهایی برداشتن مقدار اضافی سمان یا چسبی است که برای چسباندن ونیرها استفاده شده است و از کنار دندان ها بیرون زده است. بایت بیمار تست خواهد شد و در صورت لزوم، تنظیمات نهایی ایجاد خواهد شد.

پیگیری

پس از آنکه همه درمان هایی که نیاز دارید برای شما اناجم شدند، ممکن است لازم باشد چند جلسه به دندانپزشک مراجعه کنید تا واکنش لثه ها با ترمیم های جدید را بررسی نماید.

ونیرهای دندان

ونیرهای دندان

مزایا و معایب ونیرهای دندانی

برخی از مزایای ونیرهای دندانی عبارتند از:

  • ونیرها ظاهر طبیعی دارند.
  • لثه ها به خوبی پرسلن را به خوبی تحمل می کنند، بنابراین، واقعاً به خوبی تطبیق پیدا می کنند. بعلاوه، ونیرهای پرسلن در برابر لکه ها مقاوم هستند که باعث می شود دندان ها سفیدتر از چیزی به نظر برسند که واقعاً هستند.
  • ونیرها به صورت محافظه کارانه شکل و رنگ دندان ها را تغییر می دهند. آنها مانند روکش های دندانی نیاز به برداشتن مقدار زیادی از بافت ها ندارند، بنابراین به عنوان جایگزینی قوی و بسیار زیبا برای آنها عمل می کنند.

از سوی دیگر، معایبی هم برای دریافت ونیرهای دندانی وجود دارد، که عبارتند از:

  • این فرایند بازگشت پذیر نیست.
  • هزینه ونیرها خیلی بیشتر از کامپوزیت ها است.
  • اگر ونیرها لب پر یا شکسته شوند، غیر قابل ترمیم خواهد بود.
  • به دلیل برداشتن مقداری از مینای دندان ها، حساسیت دندان ها به غذاها و نوشیدنی های داغ و سرد نیز وجود خواهد داشت.
  • اگر در آینده تصمیم بگیرید دندان های خود را سفید کنید، انجام این کار غیر ممکن خواهد بود. قبل از دریافت ونیرهای دندانی باید فرایند سفید کردن دندان ها را انجام دهید تا بتوانید به رنگ مورد انتظار خود دست پیدا کنید، که با رنگ بقیه دندان های شما تطبیق داشته باشد، زیرا سفید کردن دندان ها تنها می تواند بافت های طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد، نه ترمیم های دندانی را.
  • وقتی ونیرهای دندانی را دریافت می کنید، باید مراقب آنچه می خورید نیز باشید، زیرا آنها مستعد شل شدن و افتادن هستند. هنگام جویدن یا گاز زدن ناخن های خود، مداد و هر شیء سخت دیگری، خطر لب پر شدن ترمیم دندانی خود را بالا می برید. حتی در افرادی که دندان قروچه دارند نیز احتمال ترک خوردن و لب پر شدن ونیرهای دندانی آنها بالا است.

ونیر های دندانی چقدر دوام دارند؟

معمولاً ونیرهای دندانی بین ۷ تا ۱۵ سال دوام دارند. این به میزان مراقبت خوب شما از آنها و رعایت بهداشت دهان بستگی دارد. پس از این زمان، احتمالاً لازم خواهد بود ونیرهای دندانی خود را تعویض کنید.

ونیر ها چه مراقبت هایی نیاز دارند؟

هیچ مراقبت خاصی پس از دریافت ونیرهای دندانی نیاز نیست. تنها کاری که نیاز است شما انجام دهید ادامه حفظ بهداشت دهان با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم دندان ها، پرهیز از نوشیدنی ها و غذاهایی که موجب ایجاد لکه می شوند، و چکاپ ها و پاکسازی های منظم دندانپزشکی است.

ایمپلنت های دندانی یک پست تیتانیومی (مانند ریشه دندان) هستند که با جراحی داخل استخوان فک زیر خط لثه قرار داده می شود که اجازه می دهد دندانپزشک دندان مصنوعی یا بریج را روی آن قرار دهد . ایمپلنت ها مانند پروتزها و دنچرها شل نمی شوند. علاوه بر این، ایمپلنت های دندانی برای سلامت عمومی دهان مفید هستند زیرا لازم نیست مانند بریج های دندانی به دندان سالم مجاور خود تکیه داده شوند.

ایمپلنت دندانی چگونه عمل می کنند؟

اگر شما یک یا چند دندان خود را از دست داده اید و ترجیح می دهید از بریج ها یا دست دندان های کامل یا پروتزهای مصنوعی پارسیل استفاده نکنید، می توانید از دندانپزشک خود بپرسید آیا گزینه مناسبی برای دریافت ایمپلنت های دندانی هستید یا خیر.

ایمپلنت های دندانی جایگزینی طبیعی تر از دنچر ها برای دندان های طبیعی شما هستند زیرا آنها دندان های مصنوعی هستند که مستقیماً به استخوان فک متصل می شوند. برای بهره مند شدن از مزایای ایمپلنت های دندانی، (غیر از دست رفتن دندان ها) باید از سلامت دهانی خوبی برخوردار باشید و استخوان فک شما به طور کامل رشد کرده باشد و سالم باشد- لثه ها و استخوان فک سالم برای حمایت از ایمپلنت های دندانی نیاز هستند.

ایمپلنت ها چگونه به نظر می رسند؟

ایمپلنت های دندانی بیشتر از دنچرها به دندان های طبیعی شباهت دارند. ایمپلنت های دندانی مانند یک سیلندر یا پیچ به نظر می رسند و به عنوان جایگزینی مصنوعی برای ریشه دندان های از دست رفته عمل می کنند. ایمپلنت های دندانی از تیتانیوم و دیگر موادی ساخته می شوند که وقتی به استخوان فک و بافت های لثه متصل می شود موجب بروز واکنش های سوء نخواهد شد.

ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت های دندانی

شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت

اگر به فکر دریافت ایمپلنت های دندانی هستید، باید لثه های سالم و استخوان کافی برای حمایت ایمپلنت دندانی داشته باشید. اگر استخوان شما خیلی نازک یا نرم باشد و نتواند یک ایمپلنت دندانی را درون خود جای دهد، ممکن است لازم باشد برای شما پیوند استخوان انجام شود. یا اگر در فک بالا استخوان از ارتفاع کافی برخوردار نباشد یا سینوس خیلی به فک نزدیک باشد، ممکن است لازم باشد ابتدا جراحی سینوس لیفت انجام شود.

فرایند دریافت ایمپلنت های دندانی چگونه است؟

اگر شما سالم هستید و دندانپزشک شما مشخص کرده است که گزینه خوبی برای دریافت ایمپلنت های دندانی هستید، وی برای فرایندی برنامه ریزی خواهد کرد که بسته به نیازهای سلامت دندانی خاص بیمار و مقدار جراحی که نیاز است، در مطب دندانپزشکی تحت بی حسی موضعی، یا در بیمارستان تحت بیهوشی کامل انجام خواهد شد.

گام اول

اگر استخوان فک شما پایه کافی برای پست های تیتانیومی داشته باشد که بتوانند درون آن تکیه داده شوند، شما گزینه خوبی برای این فرایند خواهید بود. سن مانعی برای کاشت ایمپلنت در دندانپزشکی نیست؛ در حقیقت، افراد در تمام سنین در حال انتخاب ایمپلنت های دندانی برای جایگزینی دندان های از دست رفته خود هستند.

ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت های دندانی

گام دوم: جایگذاری ایمپلنت

اگر شما گزینه خوبی برای ایمپلنت های دندانی هستید، فرایند بعدی کاشت ایمپلنت های تیانیومی با جراحی داخل استخوان فک است.

استفاده از بی حس کننده های موضعی باعث می شود فرایند برای بیمار راحت باشد. اگر شما نیاز به آرامش بیشتری در طول فرایند دارید، دندانپزشک برای شما آرام بخش های خوراکی تجویز خواهد کرد.

اغلب، محلی که قرار است ایمپلنت دندانی در آنجا کاشته شود، هنوز هم دندان آسیب دیده را در خود دارد و لازم است دندان کشیده شود و مقداری استخوان پیوندی کار گذاشته شود. در برخی موارد، وقتی استخوان کافی وجود داشته باشد، دندان آسیب دیده می تواند کشیده شود و پس از آن در همان جلسه ایمپلنت دندانی کار گذاشته شود.

گام سوم: دوره بهبود

وقتی ایمپلنت قرار داده شد، موفقیت کاشت ایمپلنت به توانایی بدن شما برای بهبود بستگی دارد. یک دوره انتظار ۳ تا ۶ ماهه لازم است تا ایمپلنت با استخوان فک شما جوش بخورد و پایه ای قوی و محکم برای جایگذاری دندان مصنوعی شکل بگیرد.

گام چهارم: جایگذاری روکش ایمپلنت

گام آخر احیاء لبخند با یک ترمیم دندانی است، که ممکن است شامل یکی از موارد زیر باشد:

  • روکش دندان
  • بریج بر پایه ایمپلنت دندانی
  • دنچر (کامل یا پارسیل) بر پایه ایمپلنت.

در دندانپزشکی علم و هنر با یکدیگر تلفیق شده اند تا ترمیم شما ظاهر، احساس، و عملکردی شبیه دندان های طبیعی داشته باشد. هیچ متوجه هم نخواهد شد که شما ایمپلنت دندانی دارید.

فرایند کاشت ایمپلنت چقدر طول می کشد؟

به خاطر داشته باشید که جراحی برای کاشت ایمپلنت های دندانی چند ساعت طول می کشد، و ممکن است بیشتر از یک فرایند لازم باشد. بنابراین، همه افرادی که در معرض بالا رفتن خطر بروز عفونت می باشند ممکن است نخواهند ایمپلنت های دندانی را انتخاب کنند. اگر شما سالم هستید، و تحت جراحی ایمپلنت های دندانی قرار می گیرند، پس از فرایند، برای تمیز و سالم نگهداشتن دندان های جدید حتماً دستور العمل های دندانپزشک خود را دنبال کنید، از جمله دو مرتبه مسواک زدن در طول روز و نخ دندان کشیدن روزانه.

مقایسه ایمپلنت های دندانی و پروتزهای مصنوعی

مزایای ایمپلنت های دندانی در مقایسه با پروتزهای مصنوعی عبارتند از توانایی طبیعی بیشتر در خوردن و حرف زدن، بعلاوه هیچ نیازی به برداشتن پروتزهای مصنوعی یا نگرانی در مورد ترمیم یا تعمیر پروتزهای مصنوعی وجود ندارد. اما مراجعه منظم به دندانپزشک برای حصول اطمینان از اینکه ایمپلنت ها در وضعیت خوبی به سر می برند و دنبال کردن مراقبت های مستمر دهانی، دو مرتبه مسواک زدن در طول روز، و نخ دندان کشیدن روزانه مهم هستند.

ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت های دندانی

آیا من هم نیاز به کاشت ایمپلنت های دندانی دارم؟

باید دقت داشته باشید که ایمپلنت های دندانی گزینه خوبی برای هر کسی نیستند. زنان باردار و افرادی که بیماری های مزمن، یا سرکوب سیستم ایمنی بدن (به دلیل افزایش خطر ابتلا به عفونت حین جراحی) دارند، کودکان (از آنجا که استخوان فک آنها هنوز در حال رشد است) و افرادی که دندان های خود را روی یکدیگر فشار می دهند یا به اصطلاح براکسیسم یا دندان قروچه دارند (این عادت می تواند فشار زیادی به ایمپلنت های دندانی وارد کند) گزینه های خوبی برای دریافت ایمپلنت های دندانی نیستند.

برای کاشت ایمپلنت های دندانی بیماران از نظر شرایط زیر مورد بررسی قرار می گیرند:

استخوان

وقتی دندان از دست می رود، استخوان اطراف آن شروع به تحلیل رفتن می کند. لازم است مقدار مشخصی استخوان وجود داشته باشد تا ایمپلنت بتواند با آن جوش بخورد. اگر مدت زمان طولانی است که یک دندان را از دست داده اید، ممکن است استخوان کافی برای انجام جراحی ایمپلنت های دندانی وجود نداشته باشد.

برای مشخص نمودن این شرایط از اسکنر CBCT استفاده می شود. این فناوری مدرن نمای سه بعدی از دهان و استخوان فک به ما می دهد بنابراین می توانیم کیفیت استخوان را ارزیابی کنیم. اگر استخوان کافی داشته باشید، طرح درمان شما برنامه ریزی خواهد شد.

اگر برای کاشت ایمپلنت های دندانی استخوان کافی نداشته باشید، اغلب فرایند پیوند استخوان انجام می شود. این فرایند می تواند به بدن شما کمک کند استخوان و بافت را بازسازی کند. وقتی استخوان به اندازه کافی داشته باشید فرایند کاشت ایمپلنت شما آغاز می شود.

سن

ایمپلنت های دندانی اگر برای افراد بزرگسالی کاشته شوند که روند رشد آنها پایان یافته است، موفقیت آمیز خواهند بود. اگر کودک شما خیلی کم سن باشد، ممکن است لازم باشد صبر کنید تا رشد ساختارهای صورت او متوقف شوند، که عموماً حدود ۱۶ سالگی در دختران و ۱۸ سالگی در پسران است.

سلامت

مانند اکثر جراحی ها، سلامت خوب دهانی و عمومی برای جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی لازم است. اگر از بیماری خاصی مانند دیابت رنج می برید، یا خیلی سیگار می کشید، یا بیماری لثه دارید، کاشت ایمپلنت های دندانی برای شما شدنی نیست.

ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت های دندانی

مزایای ایمپلنت های دندانی

قبلاً پروتزهای مصنوعی تنها گزینه ممکن و موجود برای جایگزینی دندان های از دست رفته بودند. با این حال، امروزه ایمپلنت های دندانی استاندارد طلایی هستند. گرچه دنچرها روی لثه قرار می گیرند و مستعد سر خوردن و لغزیدن هستند، اما ایمپلنت های دندانی در حقیقت جایگزین ریشه دندان ها می شوند. این مانع تحلیل رفتن استخوان فک می شود و یک بنیاد با ثبات و بی خطر برای تعویض با کیفیت دندان ها بوجود می آورد.

هزینه های طولانی مدت

این درست است که دنچرها خیلی کم هزینه تر از ایمپلنت های دندانی هستند، اما در طول زندگی و در دراز مدت، ایمپلنت های دندانی خیلی کم هزینه تر هستند. پروتزهای مصنوعی باید هر سال تنظیم و پاکسازی شوند، و عموماً نیاز دارند ظرف ۵ تا ۱۰ سال تعویض شوند. ایمپلنت های دندانی با مراقبت های صیح می توانند برای تمام عمر دوام داشته باشد. اگر نگران سرمایه گذاری اولیه هستید، تنها ۲ تا ۴ ایمپلنت می توانند پروتزهای مصنوعی متحرک فک بالا و پایین شما را ثابت کنند.

زیبایی

گرچه امروزه پروتزهای مصنوعی پیشرفت زیادی کرده اند و فوق العاده زیبا هستند، اما هنگام خندیدن، جویدن، یا حرف زدن تمایل به جابجا شدن دارند. یک پروتز پارسیل دارای یک چفت فلزی است یا اتصالات دقیقی که ممکن است قابل مشاهده باشند. در حالی که دست دندان کامل فک بالا دارای پوشش پلاستیکی سخت روی سقف دهان است. ایمپلنت های دندانی این محدودیت ها را ندارند، که باعث می شود گزینه های زیباتری باشند.

راحتی

پروتزهای مصنوعی می توانند نسبتاً ناراحت کننده و ناخوشایند باشند، زیرا آنها تمایل به لغزیدن، ساییده شدن، و فشار دادن لثه هستند. خوردن غذاهای سفت، ترد، یا جویدنی می تواند این مشکلات را وخیم تر کند. از آنجا که ایمپلنت های دندانی با استخوان فک جوش می خورند، آنها دندان جایگزین را تثبیت می کنند و این مشکلات را حذف می کنند.

استحکام و ثبات

پروتزهای مصنوعی فقط حدود ۲۵% از قدرت بایت طبیعی را جایگزین می کنند، که باعث می شود لذت بردن از غذاهایی مانند استیک و بلال دشوار یا غیر ممکن باشد. ایمپلنت های دندانی بیش از ۹۰% از استحکام بایت را جایگزین می کنند، و باعث می شوند حتی خوردن این غذاهای سفت لذت بخش باشد.

سلامت دهان در آینده

وقتی دندان ها از دست می روند، بدن روند طبیعی جذب و تحلیل بافت لثه و استخوان فک را آغاز می کند. به مرور زمان، این می تواند منجر به ایجاد چروک دور لب ها، پیری زود رس، و ظاهر فرو ریخته و تو خالی منطقه دهان خواهد شد.

علاوه بر این، پروتزهای مصنوعی در نتیجه تحرک مداوم خود می توانند باعث بروز زخم و التهاب مزمن دهان شوند. این نه تنها دردناک است، بلکه می تواند خطر بیماری لثه را نیز افزایش دهد. ایمپلنت های دندانی جایگزین ریشه دندان ها می شوند، و با تثبیت دندان های مصنوعی راه حلی برای این شرایط هستند.

آیا با وجود روکش یا ونیر روی دندان می توان ارتودنسی انجام داد؟

این پرسش بسیار شایعی است که بیمارانی که به ارتودنتیست ها مراجعه می کنند مطرح می کنند.

این یک سوء تفاهم یا سوء برداشت است که افرادی که ترمیم هایی مانند روکش های دندانی یا ونیر یا حتی دندان پر شده دارند نمی توانند از بریس های ارتودنسی استفاده کنند. این اصلاً حقیقت ندارد، و کاملاً ممکن است که بتوان بریس های ارتودنسی را روی روکش ها یا ونیرهای دندانی قرار داد. به طور کلی برای درمان ارتودنسی سه گزینه وجود دارند:

  • بریس های ثابت روی سطح جلوی دندان ها
  • بریس های ثابت روی سطح داخلی دندان ها
  • بریس های متحرک.
روکش، ونیر، درمان ریشه یا درمان ارتودنسی

روکش، ونیر، درمان ریشه یا درمان ارتودنسی

 

بهترین نوع درمان ارتودنسی برای دندان هایی که روکش یا ونیر دارند کدام است؟

به صورت ایده آل، اگر بتوان از قرار دادن براکت های ارتودنسی روی روکش ها یا ونیرهای دندانی پرهیز کرد ما نیز ترجیح می دهیم این کار را انجام ندهیم. انتخاب ایده آل بریس های متحرکی مانند اینویزیلاین است. با این حال، اینویزیلاین روی هم رفته به اندازه براکت ها دقیق عمل نمی کند، بنابراین اگر بریس های ثابت به شما توصیه شده اند، ما روش هایی برای چسباندن براکت های ثابت روی روکش ها، ونیرها و دندان های پر شده داریم.

روکش، ونیر، درمان ریشه یا درمان ارتودنسی

روکش، ونیر، درمان ریشه یا درمان ارتودنسی

 

آیا روکش، ونیر، یا پر شدگی دندان با قرار گرفتن براکت روی آنها آسیب می بینند؟

در صورتی که ونیر یا پر شدگی دندان شما سالم باشد، انجام درمان ارتودنسی هیچ آسیبی به آنها وارد نخواهد کرد. ما از تکنیک های دقیقی برای چسباندن براکت ها به روکش ها یا ونیرهای دندانی استفاده می کنیم و در انتهای درمان، براکت ها با دقت برداشته خواهند شد تا از بروز هر گونه آسیب ناخواسته ای به ترمیم دندانی پیشگیری شود.

آیا لازم است پس از درمان ارتودنسی روکش، ونیر، یا پر شدگی دندان تعویض شود؟

به طور کلی، اگر ترمیم دندانی شما سالم باشد و از نظر زیبایی هیچ مشکلی نداشته باشد، پس از برداشتن براکت ها نیاز به تعویض نخواهد داشت. برخی بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند پس از اتمام درمان خود روکش ها یا ونیرهایی دارند که بویژه از نظر ظاهری زیبا نیستند و بنابراین خواستار تعویض آنها نیز هستند. برخی ارتودنتیست ها سفید کردن دندان ها را برای همه بیماران خود انجام می دهند و توصیه می کنند ابتدا دندان های طبیعی سفید شوند سپس روکش ها یا ونیرهای جدید روی دندان ها قرار بگیرند تا با دندان های طبیعی شما که اکنون سفیدتر هستند بیشتر تطبیق داشته باشند. طراحی لبخند خوب و قالب گیری های تشخیصی هنگام تعویض روکش ها و ونیرهای موجود برای لبخند زیبای طبیعی ضروری است.

اگر دندانی قبلاً تحت درمان ریشه قرار گرفته باشد می توان درمان ارتودنسی انجام داد؟

دندان هایی که قبلاً تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته اند معمولاً می توانند به خوبی با درمان ارتودنسی جابجا شوند. گرچه دندان ضرورتاً از درون حیات خود را از دست داده است، ما در حقیقت در حال جابجا کردن بیرون ریشه دندان داخل استخوان هستیم. اگر درمان ارتودنسی خود را شروع نکرده اید، توصیه می کنیم پس از انجام فرایند درمان ریشه و قبل از دریافت بریس ها یا اینویزیلاین ۱ تا ۲ ماه صبر کنید تا به دندان شما فرصت کافی داده شود تا بهبود پیدا کند.

روکش، ونیر، درمان ریشه یا درمان ارتودنسی

روکش، ونیر، درمان ریشه یا درمان ارتودنسی

 

آیا در طول درمان ارتودنسی می توان درمان ریشه انجام داد؟

اگر تحت درمان ارتودنسی قرار دارید و نیاز دارید درمان ریشه انجام دهید، حتماً به ارتودنتیست خود اطلاع دهید و به هیچ عنوان مشکل آفرین نخواهد بود. تنها کاری که لازم است انجام دهید این است که ارتودنتیست براکت روی دندانی که نیاز به درمان ریشه دارد را بردارد تا دندانپزشک بتواند درمان لازم را روی آن انجام دهد. وقتی درمان ریشه انجام شد، هیچ مسئله ای برای جابجایی این نوع دندان ها بوجود نخواهد آمد. بنابراین، در صورت بروز، هیچ مشکلی بوجود نخواهد آورد. خوشبختانه، از آنجا که درمان ریشه تنها یک دندان را هدف قرار می دهد، تنها با برداشتن براکت روی آن دندان، دندانپزشک امکان دسترسی کامل برای حل مشکلات را خواهد داشت. در برخی موارد، ممکن است حتی نیاز به برداشتن براکت براس انجام درمان نیز نباشد.

مشورت با دندانپزشک

برخی افراد فکر می کنند ارتودنتیست می تواند جای دندانپزشک آنها را نیز پر کند. در طول درمان ارتودنسی، باید پیوسته و به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید تا بدانید دقیقاً سلامت دندان های شما چه وضعی دارد. گرچه امکان انجام برخی از دیگر فرایندهای دندانپزشکی در حالی که براکت ها روی دندان های شما هستند وجود دارد، اما این موقعیت ایده آل نیست. به دندانپزشک مراجعه کنید و استراتژی هایی که به شما پیشنهاد می دهد را کاملاً به کار ببندید. پاکسازی های تخصصی توسط دندانپزشک نیز راهی فوق العاده برای حفظ سلامت دندان ها است زیرا آنها متخصص حفظ سلامت دندان ها هستند.

رعایت نکات مهم برای بهداشت دهان و دندان

پرهیز از مشکلاتی که برای سلامت دندان ها بروز پیدا می کنند ایده آل ترین موقعیت ممکن است. به جای آنکه نگران این باشید که آیا با وجود براکت ها درمان برای شما عمل خواهد کرد یا خیر، چرا به طور منظم از آنها مراقبت نکنید تا از بروز مشکلات در درجه اول پرهیز نکنید؟

پنج نکته ساده برای سالم نگهداشتن دندان ها عبارتند از:

  • مسواک زدن صبح و شب ها
  • نخ دندان کشیدن روزانه
  • استفاده روزانه از دهانشویه
  • پرهیز از غذاهای شیرین
  • پر هیز از غذاهای سفت

اگر همواره این عادات را حفظ کنید، برای تمام عمر دندان هایی سالم خواهید داشت! با این حال، برای برخی افراد حتی تمیز نگه داشتن دندان ها نیز همیشه عملی نیست. به همین دلیل اینقدر اهمیت دارد که به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید دندان های شما تا جای ممکن سالم و تمیز هستند.

کامپوزیت های دندانی موادی هستند که با تکنیک باندینگ دندان ها مورد استفاده قرار می گیرند، و به دو دلیل منحصر بفرد هستند:

  • از نظر رنگ و ظاهر بیشترین شباهت را به مینای دندان های طبیعی دارند.
  • قادر است مستقیماً به سطح دندان ها (حتی سطوح صاف) بچسبد.

و به دلیل داشتن این ویژگی ها، برای یک دامنه کاربردهای وسیع برای دندان های جلوی دهان مفید است، که عبارتند از:

  • پر کردن دندان با مواد همرنگ دندان
  • اصلاح نقائص جزئی دندان ها
  • بستن فاصله بین دندان ها
  • ونیرهای کامپوزیتی

در این مقاله علاوه بر توضیحات کامل در مورد این کاربردها اطلاعاتی در مورد دوام آنها و مقایسه با دیگر ترمیم های دندانی به شما ارائه خواهیم داد.

پر کردن همرنگ دندان ها

کامپوزیت های دندانی ترمیم های استانداردی هستند که برای پر کردن سفید رنگ برای دندان های جلوی دهان استفاده می شوند. از مواد از دهه ۱۹۶۰ تاکنون مورد استفاده قرار گرفته اند. گرچه این مواد نقاط ضعفی دارند اما برای دندان هایی که نیاز به یک ترمیم ساده، محافظه کارانه، و با ظاهر طبیعی دارند، هیچ جایگزینی بهتر از آنها وجود ندارد.

کامپوزیت در دندانپزشکی

کامپوزیت در دندانپزشکی

ترمیم نقائص جزئی دندان ها

این حقیقت که کامپوزیت های دندانی به خوبی به دندان ها، و حتی به سطوح صاف و صیقلی آنها می چسبند باعث شده است آنها گزینه ای فوق العاده برای اصلاح اکثر و حتی همه انواع نقائص کوچک (مانند مناطق مجزای لکه ها، سوراخ شدگی سطح، لب پر شدگی های کوچک، و یا بدشکلی های جزئی) باشند.

هر چقدر منطقه مشکل دار کوچک تر باشد، بیشتر احتمال دارد که تنها راهکار باندینگ رزین کامپوزیت باشد. در برخی موارد، ترمیم و اصلاحات مورد نیاز می توانند به شکل غیر قابل باوری آسان باشد. احتمالاً به سادگی چسباندن مستقیم یک لایه کامپوزیت به منطقه مشکل دار است، بدون آنکه نیاز باشد حتی تراشی روی دندان صورت بگیرد. با این کاربردها و سایر کاربردهایی که در این مقاله برای شما ذکر خواهیم کرد، ممکن است زمانی که باندینگ ها کار گذاشته می شوند، استفاده از بی حس کننده های دندانپزشکی نیاز نباشند. به همین دلیل است که لزوم استفاده از بی حس کننده ها عموماً به مقدار تراش مورد نیاز از دندان بستگی دارد. در صورتی که مقداری اندک تراش نیاز باشد یا هیچ تراشی نیاز نباشد، ممکن است بی حس کننده اصلاً نیاز نباشد.

کامپوزیت در دندانپزشکی

کامپوزیت در دندانپزشکی

بستن فاصله بین دندان ها

دندانپزشکان اصطلاح “دیاستم” را برای اشاره به فضای خالی بین دندان های جلوی دهان استفاده می کنند. از نقطه نظر عملکردی و سلامت دندانی، این فاصله ها هیچ مشکلی بوجود نمی آورند. اما از نظر ظاهر زیبایی، برخی افراد متوجه می شوند که آنها چندان جذاب نیستند. برای افرادی که این مشکل برای آنها اهمیت دارد، باندینگ می تواند یک راهکار ساده و کاربردی برای آنها باشد.

ایده این است که، کامپوزیت های دندانی روی طرفین داخلی دو دندان کنار فضای خالی قرار داده می شوند . تنها با مقدار عریض تر کردن هر دندان این فاصله بسته (پر) می شود. استفاده از  ونیرهای پرسلاین رایج ترین جایگزین برای بستن فاصله بین دندان ها با باندینگ است. اما هر چه عرض دیاستم کمتر باشد، استفاده از کامپوزیت ها برای بستن این فاصله بهترین انتخاب خواهد بود. از آنجا که هدف اصلی افزایش اندازه دندان ها است، به احتمال زیاد هیچ تراش دندانی نیاز نخواهد بود. در این صورت، هیچ راه دیگری برای بستن این فاصله با این میزان عدم تهاجمی بودن وجود ندارد.

  • برخلاف تکنیک های دیگر، اگر به دلایلی نتایج بسته شدن این فاصله ناخوشایند یا مشکل ساز باشد، بازگشت دندان ها به حالت اولیه ممکن و نسبتاً ساده است. کامپوزیت های دندانی را می توان بدون وارد شدن هیچ آسیبی به دندان از روی دندان برداشت.
  • درست برخلاف باندینگ دندان ها، ونیرهای دندانی توسط تکنیسین در لابراتوار دندانپزشکی ساخته می شوند. و به همین دلیل، در موارد دشوار و پیچیده تر، مانند بستن شکاف های بسیار بزرگ، ممکن است برای حصول راحت تر بهترین نتایج ایده آل ترین روش استفاده از ونیرهای دندانی باشد.

ونیر کامپوزیت دندان

مانند ونیرهای پرسلان، دندانپزشکان می توانند از کامپوزیت ها نیز برای خلق پوششی برای کل سطح جلوی دندان ها استفاده کنند. در حقیقت، جایگذاری ونیرهای کامپوزیتی چندین دهه قدیمی تر از تکنیک ونیرهای پرسلاینی است.

این کاربرد کاملاً جنبه زیبایی دارد، و هدف این فرایند بازسازی سطح دندان است (بنابراین ظاهر آن بهبود پیدا می کند) بدون آنکه ضخامت آن افزایش قابل توجهی داشته باشد. به این معنا که ممکن است نیاز باشد دندانپزشک قبل از انجام باندینگ مقداری از سطح جلوی دندان ها بتراشد. در این صورت، استفاده از بی حس کننده ممکن است لازم باشد.

نکته منحصر بفردی که در مورد ونیرهای کامپوزیتی وجود دارد میزان هنرمندی است که دندانپزشک باید داشته باشد. در حالی که برای ساخت ونیرهای پرسلاین دندانپزشک از دندان هایی که آماده کرده است قالب می گیرد و آن را برای لابراتوار ارسال می کند. سپس تکنیسین لابراتوار از آن برای ساخت ونیرها استفاده خواهد کرد.

در مقایسه، در ونیرهای کامپوزیتی دندانپزشک هنرمند اصلی است. و بر خلاف تکنیسین دندانپزشکی که در محیط آزمایشگاهی و در آسایش و راحتی کار می کند، دندانپزشک باید در طول یک ویزیت دندانپزشکی و مدت زمان اختصاص داده شده، به بهترین نتایج ممکن دست پیدا کند. خلق یک پوشش از باندینگ دندانی که هم زیبا است و هم از نظر عملکردی صحیح است برای یک دندانپزشک کار دشواری نیست.

ترمیم های چسبانده شده به دندان های جلو چقدر دوام دارند؟

همه ترمیم های کامپوزیتی دندانی پتانسیل لک شدن را دارند. و برای ترمیم های بزرگتر، ساییدگی یا شکستگی می تواند مشکل برانگیز شود. در مطالعات بسیاری دوام نسبی ترمیم های بزرگ دندانی (که برای بستن فواصل بین دندان ها/ و تغییر شکل دندان ها) مورد بررسی قرار گرفته اند.

  • در یکی از آنها گزارش شد که پس از ۵ سال، ۱۵% از ۱۷۵ ترمیم انجام شده به نوعی نیاز به ترمیم داشتند (و هیچ یک به طور کامل از دست نرفتند، و همگی قابل ترمیم بودند). از بین ترمیم هایی که نوعی شکست را تجربه نکرده بودند، ۹۰% آنها در ۵ سالگی از نظر بالینی خوب یا عالی ارزیابی شده بودند.
  • در گزارش دیگر ۳۲۷ کامپوزیت دنبال شدند. در این مقاله ۵ سال دوام مشخص شد. اکثر ترمیم هایی که نیاز بودند مربوط به شکستگی های جزئی باندینگ بودند. تنها یک ترمیم دندانی به طور کامل از دست رفته بود. مانند بالا، از ترمیم هایی که هیچ نوع شکستی را تجربه نکرده بودند، ۹۰% از آنها در ۵ سالگی از نظر بالینی خوب یا عالی ارزیابی شده بودند.
  • در تحقیقی دیگر، دوام ترمیم های دندانی پس از ۲ سال برای ونیرهای کامپوزیت ۷۴% و برای ونیرهای پرسلاین ۹۴% گزارش شده بود.

ترمیم های کامپوزیتی نسبتاً کوچکتر نسبت به موارد ارزیابی شده در مطالعات بالا به احتمال زیاد طول عمر بیشتری خواهند داشت. اما حتی اگر اینطور نباشد، باندینگ هنوز هم انتخاب درست است زمانی که تنها یک ترمیم دندانی کوچک نیاز است.

وقتی ترمیم های دندانی نسبتاً بزرگتر (مانند ونیرها یا پر شدگی های بسیار بزرگ) نیاز هستند، راجع به جایگزین های ممکن با دندانپزشک خود صحبت کنید. گرچه ممکن است قیمت فرایندهای دیگر (مانند روکش ها، ونیرهای پرسلاین) بالاتر باشد، اما به دلیل دوام بیشتر آنها ممکن است مقرون به صرفه تر باشند.

کامپوزیت در دندانپزشکی

کامپوزیت در دندانپزشکی

مزایا و معایب ترمیم های کامپوزیتی نسبت به ترمیم های پرسلاین

برخی از کابردهای باندینگ دندان برای دندان های جلو در عوض می توانند با جایگذاری ونیر یا روکش های پرسلن درمان شوند. هنگام تلاش برای تصمیم گیری از بین این جایگزین ها، بهتر است این مزایا و معایب را مد نظر قرار دهید:

باندینگ معمولاً ارزان و مقرون به صرفه تر است.

ترمیم های کامپوزیتی دندان معمولاً کم هزینه تر از نمونه پرسلن هستند. آنها تنها در یک جلسه کار گذاشته می شوند در حالی که ترمیم های پرسلن نیاز به دو جلسه دارند (و بنابراین جلسات نیاز به زمان بیشتری دارند). با ترمیم های پرسلن، صورتحسابی نیز از لابراتوار دندانپزشکی برای ساخت آنها وجود خواهد داشت.

کامپوزیت در دندانپزشکی

کامپوزیت در دندانپزشکی

ترمیم های دندانی در صورت شکسته شدن قابل ترمیم شدن هستند.

اگر یک پر شدگی بزرگ کامپوزیتی یا ونیر لب پر یا شکسته شود، دندانپزشک تقریباً مطمئناً می تواند آن را ترمیم کند. و در اکثر موارد، احتمالاً با چسباندن مقداری مواد به جای بخش آسیب دیده می توان آن را ترمیم کرد.

در مقایسه، گرچه یک ترمیم شدگی یا پیوند ممکن است در برخی موارد امکان پذیر باشد، اما اگر یک ترمیم پرسلنی شکسته شود، به احتمال زیاد نیاز به تعویض خواهد داشت.

ترمیم های کامپوزیتی از خود ساییدگی و خوردگی نشان خواهند داد.

کامپوزیت دندانی نوعی پیوند پلاستیکی است. و گرچه سازندگان به اجزاء آنها می افزایند تا مقاومت آنها در برابر ساییدگی را افزایش دهند اما هنوز هم اتفاق می افتند. فرد ممکن است متوجه شود که به مرور زمان شکل کلی دندان ها تغییر کرده است (مخصوصاً در لبه های سطح جونده دندان). در مقایسه پرسلن محکم تر است، بنابراین به مرور مدت زمان طولانی شکل اصلی خود را بیشتر حفظ خواهد کرد.

می توان انتظار داشت باندینگ لک شود.

این ماهیت باندینگ دندانی است که به مرور زمان لک شود. اما پرسلن تا میزان زیادی (نوعی سرامیک غیر قابل نفوذ) اینطور نخواهد شد.

کل ترمیم دندانی، یا حتی تنها بخشی از آن یا حتی تنها لبه های آن، ممکن است بد رنگ شود. تجمع لکه ها بیشتر در مواردی اتفاق می افتد که فرد مقدار زیادی قهوه، چای، نوشابه، یا فراورده های تنباکو مصرف می کند. به عنوان یک فرایند ترمیمی، ممکن است پولیش کردن سطح باندینگ امکان داشته باشد که ظاهر اصلی آن را احیاء کند. در موارد دیگر، ممکن است دندانپزشک احساس کند لازم است ترمیم دندانی شما به طور کامل برداشته شود و یک لایه جدید جایگزین آن شود.

به نظر می رسد ترمیم های پرسلن ظاهر طبیعی تری دارند.

پرسلن شفافیت شیشه مانندی دارد که انعکاس نور آن دقیقاً شبیه مینای دندان است. در مقایسه، کامپوزیت مات تر است بنابراین به طور معمول براقیت آن شبیه مینای طبیعی دندان ها نیست.

چه چیزی موجب شفافیت می شود؟

در دندان های طبیعی و ونیرهای پرسلن، سطح خارجی دندان ها شفاف است، و نحوه قابلیت ورود نور به داخل این لایه و سپس منعکس کردن آن چیزی است که باعث درخشش شیشه مانندی می شود که عموماً در مینای دندان های طبیعی مشاهده می کنیم.

باندینگ دندانی با نور چگونه برخورد می کند؟

در مقایسه، کامپوزیت های دندانی مات تر هستند. و در نتیجه، نحوه انعکاس نور متفاوت است. مقدار زیادی از نوری که با دندان ترمیم شده با کامپوزیت برخورد پیدا می کند، از سطح خارجی آن منعکس می شود (نفوذ نور زیادی به درون دندان اتفاق نمی افتد). و این تفاوت (به دلیل فقدان شفافیت آن) به این معنا است که درخشش غیر طبیعی تری خلق خواهد کرد.

نگرانی های بافت لثه

حداقل از نظر تئوری، ترمیم های پرسلن ممکن است از نظر حفظ سلامت لثه سودمندتر باشند. کامپوزیت های دندانی به اندازه پرسلن ها نمی توانند پولیش و صاف و صیقلی شوند. در نتیجه، تمایل بیشتری به حفظ ذرات غذا و پلاک های دندانی خواهد داشت. با این حال، در مواردی که مراقبت های دهان و دندان در منزل به طور منظم دنبال شوند، این مشکل هیچ مسئله چشمگیری بوجود نخواهد آورد.

کدام یک را باید انتخاب کنید؟

در مواردی که هزینه مسئله نیست، اکثر دندانپزشکان عموماً ترجیح می دهند ونیرها و روکش های پرسلن را برعکس جایگزین های کامپوزیتی آنها قرار دهند. روی هم رفته میزان رضایت بیماران از ونیرهای پرسلن نسبت به ونیرهای کامپوزیتی بیشتر است.

دندانپزشکی زیبایی که تغییر شکل دندان ها نیز نامیده می شود در حققیت یک فرایند زیبایی کوچک برای تغییر ابعاد، شکل، یا سطح دندان ها است. حتی کوچکترین نواقص در لبخند شما می تواند اعتماد به نفس شما را بگیرد و باعث شود از ظاهر خود راضی نباشید. خبر خوب این است که ممکن است لازم نباشد برای اصلاح این مشکلات شما تحت فرایندهای تهاجمی، پر هزینه، یا زمان بر دندانپزشکی قرار بگیرید. این امکان وجود دارد که با خدمات کانتور دندان بتوانید بهبود عمده ای در لبخند خود بوجود بیاورید. روش کانتورینگ اغلب با باندینگ ترکیب می شود، راهکاری که ساختار دندان ها را تغییر می دهد و به آن شکل جدیدی می دهد.

کانتورینگ دندان چیست؟

کانتورینگ دندان به تغییر شکل دندان ها اشاره دارد. کانتورینگ دندان ها با سایش دندان ها و تراشکاری آنها انجام می شود. ابزارهای دندانپزشکی برای سایش دقیق و مناسب دندان ها، ساییدن لب پر شدگی ها یا لبه های تیز، و تغییر کلی شکل دندان ها استفاده می شوند. یک دسته تجهیزات برای تراش دندان ها استفاده می شوند تا نواقص اطراف نوار دندان ها را کاهش دهند یا آنها را پنهان کنند، و برای شکل دهی کناره ها از سطحی متشکل از کاغذ سنباده استفاده می شود، سپس آنها صیقل داده خواهند شد و پولیش خواهند شد.

این فرایند برای پرداختن به لب پر شدگی های جزئی، لبه های تیز، یا لبه دندان هایی که روی دندان های مجاور همپوشانی دارند استفاده می شوند. ممکن است در همه دندان ها مقداری تغییر شکل ایجاد شود تا صاف تر به نظر برسند. دندانپزشکی زیبایی ضرورتاً از دندان های موجود استفاده می کند و در صورت امکان آنها را صاف و صیقلی می کند.

تغییر شکل و تراش دندان

تغییر شکل و تراش دندان

از تراش دندان چه انتظاری می توان داشت؟

نخستین کاری که دندانپزشک انجام می دهد این است که بررسی های لازم را انجام خواهد داد تا اطمینان حاصل نماید که دندان ها به اندازه کافی برای کانتورینگ دندان ها سالم هستند. وی ابتدا معاینه چشمی را انجام خواهد داد. تصاویر رادیوگرافی دندانپزشکی با اشعه ایکس قبل از فرایند نیاز هستند تا تضمین کنند دندان ها سالم می مانند. قبل از آنکه هر گونه تغییر شکلی آغاز شود، لازم است دندان های شما به اندازه کافی سالم و قوی باشند؛ این موجب می شود خطر هر گونه آسیبی که ممکن است در طول درمان بروز پیدا کنند کاهش پیدا کند.

سپس دندانپزشک با شما در مورد نتایج احتمالی صحبت خواهد کرد که می توانید با کمک کانتورینگ دندان ها مشاهده کنید.از آنجا که در این گزینه درمانی تنها از دندان های موجود استفاده می شود، مقدار تغییری که می تواند حاصل شود به هر موقعیت منحصر بفرد بستگی دارد. از نوعی مداد مخصوص برای مشخص نمودن نواحی استفاده می شود که باید تراش داده شوند تا به شما و دندانپزشکتان دید واضحی از تغییراتی بدهد که قرار است ایجاد شوند.

در نهایت، از نوعی ابزار ساینده برای کانتور با دقت طرفین و سطوح دندان، بسته به طرح درمان انتخابی، استفاده می شود. وقتی شکل دندان تغییر داده شد، و نقائص جزئی از سطوح دندان ها تراشیده شدند، همه سطوح کار شده صیقلی و پولیش خواهند شد.

تغییر شکل و تراش دندان

تغییر شکل و تراش دندان

مزایای کانتورینگ دندان ها

کانتورینگ دندان ها مزایای متعددی دارد، بویژه در مقایسه با دیگر درمان های پر هزینه دندانپزشکی. برخی از قابل توجه ترین مزایای این روش عبارتند از:

ایمن و بدون درد

کانتورینگ دندان ها یکی از فرایندهای بسیار غیر تهاجمی دندانپزشکی است. در طول فرایند، دندانپزشک زیبایی شما با دقت و با ظرافت مقادیر بسیار ریزی از سطح مینای دندان ها می تراشد. به طور کلی هیچ نیازی به بی حس کننده نیست و بیماران ناراحتی بسیار اندکی تحمل می کنند. درمان می تواند به سرعت و بدون نیاز به هیچ دوره بهبودی کامل شود.

بهبود سلامت دهان

اگر دندان های شما کج هستند و یا روی یکدیگر همپوشانی دارند، این ایرادات باعث می شوند مسواک زدن و نخ دندان کشیدن مؤثر برای شما دشوار باشد. پس از تکمیل درمان کانتورینگ دندان ها، لبه های دندان ها صیقل داده و صاف می شوند، که باعث می شود احتمال تشکیل پلاک های دندانی بین دندان ها کاهش پیدا کند.

مقرون به صرفه و کم هزینه بودن

کانتورینگ دندان ها یکی از مقرون به صرفه ترین راه های مؤثر بهبود ظاهر دندان های شماست. ممکن است نتایجی که انجام کانتورینگ ارائه می دهد به اندازه ونیرها و بریس های ارتودنسی باور کردنی نباشند، اما می تواند تغییرات مشابهی در کسری از هزینه ایجاد کند. اگر نواقص دندان های شما جزئی باشند، قطعاً کانتورینگ گزینه ای ارزشمند برای شما خواهد بود.

راحتی

وقتی شما تغییر در ظاهر دندان های خود با استفاده از بریس ها را انتخاب می کنید، لازم است وارد یک روند درمان طولانی شوید. اما با کانتورینگ دندان ها، شما به سادگی تنها باید بهداشت خوب دهانی را رعایت کنید تا نتایج دراز مدتی را از سرمایه گذاری خود مشاهده کنید، کاری که در هر صورت باید انجام دهید.

آیا شما گزینه خوبی برای تراش دادن یا تغییر شکل دندان هستید؟

دو چیز هستند که دندانپزشک به آنها دقت می کند تا مشخص نماید آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان ها هستید یا خیر:

دندان ها و لثه های سالم

نکته اول اینکه، دندان های شما باید سالم باشند تا بتوان کانتورینگ را روی آنها انجام داد. اگر دندان های شما علائم و نشانه های پوسیدگی را نشان دهند یا لثه های شما سالم نباشند، به نظر نمی رسد کانتورینگ دندان ها طرح درمان مناسبی برای شما باشد. دندان هایی که ضعیف هستند یا به هر طریقی مشکل دارند، وقتی دندانپزشک کار ساییدن و تراش آنها را آغاز می کند، در معرض خطر شکستن مینا قرار دارند. دندان هایی که قبلاً تحت درمان ریشه قرار گرفته اند نیز برای کانتورینگ قابل قبول نیستند.

مشکلات بزرگ جزئی

کانتورینگ دندان ها بویژه زمانی مؤثر است که تغییراتی که لازم است ایجاد شوند جزئی تا متوسط هستند. در صورتی که دندان های شما خیلی ناصاف باشند، کانتورینگ تغییر زیادی نمی تواند در آنها ایجاد کند، و لازم است ابتدا با درمان ارتودنسی در جای درست قرار بگیرند. این درمان به دندانپزشک شما اجازه می دهد تغییرات جزئی در ظاهر دندان های شما ایجاد کند. اگر دندان های شما لب پر شدگی های کوچک داشته باشند یا لبه هایی دارند که باید صیقل داده شوند، کانتورینگ گزینه خوبی است.