آیا صاف کردن دندان ها با وجود ایمپلنت های دندانی عملی است؟

هر دو فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی و درمان ارتودنسی، شیوه های دندانپزشکی با هدف بهبود لبخند فرد هستند. گاهی اوقات ممکن است هر دو نیاز باشند؛ بسته به ساختار دهان، افراد ممکن است در کنار صاف کردن دندان ها نیاز به جایگزینی دندان ها نیز داشته باشند.

اگر شما هم مدت ها منتظر صاف و یکدست کردن دندان های خود بوده اید، اما مطمئن نیستید که آیا انجام این کار با داشتن ایمپلنت های دندانی سازگار است یا خیر- ما می توانیم کمک کنیم. اگر شما دندان از دست رفته دارید و در حال فکر کردن به این موضوع هستید که آیا ایمپلنت های دندانی، قبل از اقدام به درمان صاف کردن دندان ها یک گزینه مناسب است یا خیر، در اینجا چند عامل وجود دارند که باید در نظر گرفته شوند.

  • آیا امکان صاف و یکدست کردن دندان ها با وجود ایمپلنت های دندانی وجود دارد؟
  • زمان بندی مهم است، بنابراین مقداری هماهنگی وجود دارد که باید انجام شوند.

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت های دندانی یک گزینه دائمی برای جایگزینی دندان های طبیعی از دست رفته هستند. آنها پر کاربردترین روش برای جایگزینی دندان ها هستند و با دوام ترین گزینه نیز هستند. آنها می توانند برای جایگزینی دندان های شکسته، ترک خورده، لب پر شده یا از دست رفته استفاده شوند.

ایمپلنت با یک میله یا پیچ فلزی آغاز می شود که داخل استخوان فک قرار می گیرد. هنگامی که جوش خوردن میله با استخوان به پایان رسید، یک اباتمنت متصل می شود. اباتمنت قطعه ای است که روکش را آن قرار می گیرد. روکش بخشی از ایمپلنت دندانی است که شبیه دندان اصلی است. شکل و رنگ این قطعه به گونه ای است که تا حد امکان طبیعی به نظر برسد و با دندان های دیگر هماهنگ باشد.

ایمپلنت های دندانی عملکردی درست شبیه به دندان های طبیعی دارند. دوام و عملکرد آنها بیشتر و بهتر از بریج ها یا پروتز های مصنوعی است. از آنجا که برای کاشت ایمپلنت های دندانی با جراحی یک میلع فلزی داخل استخوان فک قرار می گیرد، آنها به شکلی باور نکردنی دائمی هستند و معمولاً مانند دندان های طبیعی با تکنیک های صاف کردن قابل جابجا شدن نیستند.

ارتباط ایمپلنت دندانی و درمان ارتودنسی

ارتباط ایمپلنت دندانی و درمان ارتودنسی

صاف کردن دندان در حالی که برخی دندان ها از دست رفته اند

اینکه آیا دندان ها باید قبل از قرار دادن جایگزین برای دندان های از دست رفته صاف شوند یا خیر، به محل دندان های از دست رفته و وضعیت دهان فرد بستگی دارد. در برخی موارد، در صورتی که دندان های موجود در حال حاضر بیش از اندازه فشرده و نامرتب باشند، امکان استفاده از بریس ها برای بستن فضای ایجاد شده با از دست رفتن دندان ها وجود دارد. این یک گزینه صاف کننده خوب را فراهم می آورد که نیاز به گزینه های جایگزینی دندان ها مانند ایمپلنت های دندانی را کاهش می دهد.

اگر دندان های موجود نیاز داشته باشند که به یکدیگر نزدیک تر شوند، ممکن است قبل از صاف کردن دندان ها نیاز باشد، دندان یا دندان های از دست رفته جایگزین شوند. در برخی موارد، صاف کردن را می توان با حفظ فضا برای کاشت ایمپلنت ها در آینده آغاز کرد. در هر صورت، تا جایی که امکان دارد، بریس ها باید قبل از اینکه ایمپلنت های دندانی کاشته شوند روی دندان ها نصب شوند، زیرا ایمپلنت های دندانی در صورتی که در جای خود بگیرند به مانند دندان های طبیعی قادر به حرکت کردن نیستند.

صاف کردن دندان ها با وجود ایمپلنت های دندانی

همانطور که قبلاً اشاره شد، ایمپلنت های دندانی را نمی توان جابجا کرد، اما دندان های اطراف آنها قابل جابجا شدن هستند. یک بریس ثابت یا الاینرهای شفاف، می تواند برای حرکت دادن دندان های مجاور طراحی شوند بدون آنکه تأثیری روی ایمپلنت های دندانی داشته باشند. در برخی موارد، در صورت نیاز، روکش های روی ایمپلنت های دندانی را می توان تعویض کرد تا در زاویه از متفاوت و همراستا با دندان های اصلاح شده قرار بگیرد. در موارد نادر، در صورت نیاز، کل ایمپلنت را می توان تعویض کرد.

نیاز به ایمپلنت های دندانی در طول درمان ارتودنسی

شاید شگفت آور باشد، اما اصلاً بعید نیست افراد در حالی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند، به ایمپلنت های دندانی نیاز داشته باشند. از آنجا که درمان ارتودنسی یک درمان نسبتاً طولانی مدت است، در طول این بازه زمانی درمان اتفاقات زیادی می توانند رخ دهند. خراب شدن یک دندان در نتیجه پوسیدگی و حفره های دندانی و یا حتی آسیب دیدن آن به دلیل تروماهای دهانی اصلاً دور از انتظار نیست، تا حدی که امکان نجات آن با درمان ریشه یا پر کردن ساده دندان وجود نداشته باشد. به همین دلیل ممکن است یک یا چند دندان حتی در طول درمان ارتودنسی نیاز به کشیدن داشته باشند.

قطعاً برای کسی که برای انجام درمان ارتودنسی سرمایه گذاری کرده است، حفظ نتایج از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به همین دلیل ممکن است فرد بخواهد جایگزینی برای دندان یا دندان های از دست رفته خود قرار دهد. اما این پرسش مطرح می شود که آیا امکان کاشت ایمپلنت های دندانی در طول مدتی که بریس ها روی بقیه دندان ها قرار دارند وجود دارد یا خیر.

خوشبختانه، اکثر ارتودنتیست ها و دندانپزشکان موافقند که امکان دریافت ایمپلنت ها در طول درمان ارتودنسی وجود دارد، خواه درمان با بریس های سنتی انجام شود یا با بریس های شفاف. با این حال، ممکن است چند چالش بوجود بیایند، به همین دلیل انجام این فرایند ممکن است همیشه توصیه نشود.

ارتباط ایمپلنت دندانی و درمان ارتودنسی

ارتباط ایمپلنت دندانی و درمان ارتودنسی

اجتناب از مشکلات در صورت امکان

اکثر ارتودنتیست ها معتقدند که بهتر است برای کاشت ایمپلنت های دندانی تا پس از اتمام درمان ارتودنسی منتظر بمانید. هنگامی که ایمپلنت کاشته می شود، نمی توان آن را جابجا کرد زیرا یک دندان طبیعی نیست. هدف درمان ارتودنسی صاف و یکدست کردن دندان های طبیعی است و اگر ایمپلنت دندانی در طول این فرایند صاف کردن قرار گیرد، دندان های اطراف آن ممکن است حرکت کنند یا تنظیم شوند. این امر می تواند در طول دوره بهبود ایمپلنت باعث بوجود آمدن مشکلاتی شود.

خطرات

اگر یک ایمپلنت دندانی در طول درمان ارتودنسی کاملاً ضروری باشد، بنابراین آگاه بودن از خطرات مهم است. دندان های طبیعی ممکن است به شکلی غیر عادی جابجا شوند، زیرا استخوان فک نیز در حال تطبیق پیدا کردن با ایمپلنت تیتانیومی جدید است که داخل آن جاسازی شده است. به دلیل جایگذاری اخیر این ایمپلنت های تیتانیومی ممکن است صاف و یکدست شدن دندان ها طول بکشد.

خود ایمپلنت نیز ممکن است مشکلاتی مانند تأخیر در بهبودی یا جوش خوردن با استخوان را تجربه کند. تأخیر در بهبودی و جوش خوردن بعلاوه می تواند باعث شود کل دهان بیشتر در معرض خطر عفونت های باکتریایی قرار داشته باشد. هنگامی که ایمپلنت های دندانی جای می گیرند، یک جراح دهان و دندان یک برش در لثه ایجاد می کند تا استخوان فک قابل دسترسی باشد. اگر برش ها به سرعت بهبود پیدا نکنند، بیشتر احتمال دارد که نوعی عفونت وجود داشته باشد.

ناراحتی بیشتر

درمان ارتودنسی عموماً دردناک نیست، اما برخی موارد وجود دارند که ناراحتی احساس می شود، بویژه هنگامی که تنظیمات انجام می شوند. هنگامی که در طول درمان ارتودنسی ایمپلنت های دندانی داخل دهان جای می گیرند، بیماران عموماً ناراحتی کلی را داخل دهان خود تجربه می کنند. ایمپلنت ها نیاز به جراحی دارند، که می تواند باعث بروز سوزش اضافی شود، در حالی که بیمار نیز تحت درمان ارتودنسی قرار دارد.

فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی در حین درمان ارتودنسی امکان پذیر است، اما مهم است که از خطرات و تأثیری که ممکن است روی این فرآیند داشته باشد، اطلاع داشته باشید. برای مطرح کردن پرسش های خود درباره درمان ارتودنسی و ایمپلنت های دندانی، با یک دندانپزشک یا ارتودنتیست مشورت کنید و از یک دندانپزشک متخصص بخواهید تا بیشتر توضیح دهد که آیا امکان دریافت ایمپلنت های دندانی با وجود بریس ها روی دندان ها وجود دارد یا خیر.

ارتباط ایمپلنت دندانی و درمان ارتودنسی

ارتباط ایمپلنت دندانی و درمان ارتودنسی

کاشت ایمپلنت های دندانی در طول درمان ارتودنسی با الاینرهای شفاف اینویزلاین

اینویزیلاین ها جایگزینی برای بریس های سنتی یا مرسوم هستند که شهرت آنها رو به افزایش است و می توانند دندان ها را صاف و یکدست کنند و انواع مختلفی از مشکلات دندانی مانند فشردگی و نامرتبی بیش از حد، و اوربایت را به شیوه ای تقریباً نامرئی، اصلاح کنند. این کار با استفاده از ریتینرهای شفاف انجام می شود. اینویزیلاین نه تنها به شما لبخند جذابی که همیشه می خواسته اید را می دهد، بلکه عزت نفس، اعتماد به نفس و همچنین سلامت جسمی شما را بهبود می بخشد. اینویزیلاین راحت است و از آنجا که تنها یک بار مراجعه نیاز دارد، دردسر مراجعات گاه به گاه به ارتودنتیست شما را آزار نخواهد داد.

اینویزیلاین پس از ایمپلنت های دندانی

افرادی که در حال بررسی اینویزیلاین هستند، به طور طبیعی پرسش های زیادی دارند. که در اینجا به تعدادی از آنها پاسخ خواهیم داد.

آیا پس از کاشت ایمپلنت های دندان می توان اینویزیلاین استفاده کرد؟

گاهی اوقات ممکن است شما در موقعیتی قرار بگیرید که لازم است ایمپلنت دندانی دریافت کنید، اما در حال حاضر علاقه مند به استفاده از اینویزیلاین خود هستید. بنابراین، آیا استفاده از اینویزیلاین ها پس از ایمپلنت های دندانی امکان پذیر است؟

گرچه هر مورد متفاوت است، اما به طور کلی، پاسخ کوتاه به این پرسش این است که آری، شما هنوز هم می توانید گزینه مناسبی برای استفاده از اینویزیلاین ها باشید. اینویزیلاین همچنین می تواند پس از دریافت بریج ها، روکش ها و پر شدگی های دندان نیز استفاده شود. با این حال، احتمالاً طرح درمان شما اندکی پیچیده خواهد بود، که دلایل آن در زیر توضیح داده خواهند شد.

مطمئناً ترجیح داده می شود ابتدا از ینویزیلاین ها استفاده کنید و پس از آنکه دندان ها در موقعیت نهایی خود قرار گرفتند ایمپلنت دندانی را دریافت کنید. علت این است که ایمپلنت ها را نمی توان به یک موقعیت متفاوت منتقل کرد زیرا آنها داخل استخوان ثابت شده اند- آنها مانند دندان های معمولی نیستند. به طور خلاصه، گرچه معمولاً ایده آل نیست که تا پس از رسیدن به دندانها به موقعیت دلخواه خود یک ایمپلنت دندانی دریافت کرد، اما قطعاً امکان پذیر است. این اتفاق دندان های دیگر شما که در حال جابجا شدن به موقعیت ایده آل خود هستند را تحت تأثیر قرار نخواهد داد. اگر شما در این وضعیت قرار گرفتید، ایده خوبی است که در مورد نتایج مطلوب خود با ارتودنتیست خود گفتگو کنید، زیرا شما باید این واقعیت را در نظر بگیرید که ایمپلنت های دندانی شما قابل جابجایی نخواهند بود.

به خاطر داشته باشید که برخی موارد خاص وجود دارند که در آنها ابتدا دریافت یک ایمپلنت دندانی روی توانایی شما برای دریافت درمان ارتودنسی تأثیر نخواهد داشت. به عنوان مثال، فردی ممکن است یک ایمپلنت دندانی داشته باشند که در واقع جزء دندان هایی که با اینویزیلاین جابجا می شوند نیست (برخی افراد ممکن است ایمپلنت دندانی در پشت دهان خود داشته باشند، در حالی که فرد فقط نگران صاف کردن دندان های جلو خود است).

مورد دیگر زمانی رخ می دهد زمانی که یک ایمپلنت دندانی به عنوان یک تکیه گاه استفاده می شود تا به دندان های دیگر کمک کند تا به موقعیت ایده آل خود منتقل شوند. در واقع، این نسبتاً رایج است.

اگر علاقه مند به صاف و همراستا کردن دندان های خود هستید، مراجعه به یک ارتودنتیست ضروری است. ارتودنتیست با گرفتن تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می تواند یک معاینه جامع انجام دهد تا بهترین مسیر را تعیین کند.

پیشرفت هایی که در زمینه ارتودنسی بزرگسالان و ارتودنسی کودکان صورت گرفته است، باعث شده است تعداد افراد بزرگسالی که به دنبال درمان برای مشکلات دهان و دندان خود هستند که سال ها با آنها مواجه بوده اند افزایش پیدا کند. هنگام تصمیم گیری برای دنبال کردن درمان ارتودنسی، درک تفاوت های بین ارتودنسی بزرگسالان و کودکان می تواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید کدام نوع درمان برای شما مناسب است. قطعاً همه افراد می خواهند بهترین لبخند را داشته باشند. داشتن حس اعتماد به نفس در مورد دندان ها و لبخند برای داشتن عزت نفس و اعتماد به نفس کلی ضروری است. شما می توانید با بریس ها به هر دوی اینها دست پیدا کنید.

مزایای بریس های ارتودنسی

سال ها است که بریس ها به میلیون ها نفر در سراسر دنیا کمک کرده اند تا لبخندی زیباتر داشته باشند. به طور میانگین، سالانه حدود ۴ میلیون نفر در مریکا از بریس ها استفاده می کنند. ممکن است شما فکر کنید بریس ها بیشتر برای نوجوانان کاربرد دارند، اما شاید شگفت زده شوید وقتی بشنوید که حدود ۲۵% از افرادی که از بریس ها استفاده می کنند در واقع افراد بزرگسال هستند. بخش بزرگی از آن چهار میلیوم نفر نیز کودکان هستند. بریسها برای افراد در تمام سنین مفید هستند و هرگز برای دریافت آنها دیر نیست. چرا بریس ها اینقدر مهم هستند؟ دندان های صاف و یکدست تر باعث می شوند دهان موقعیت بهتری داشته باشد و کمک می کند فشاری که با هر بار حرف زدن، گاز زدن، جویدن، و کارهای دیگر به فک وارد می شود به طور یکسان روی همه دندان ها وارد شود. وقتی دندان ها صاف تر هستند، پاکسازی آنها نیز راحت تر است، مخصوصاً نخ دندان کشیدن بین دندان ها. به همین دلیل است که افرادی که دندان های صاف و یکدست تری دارند، خطر بروز مشکلات دهان و دندان مانند پوسیدگی دندان ها و بیماری لثه در آنها کاهش پیدا می کند.

پوسیدگی دندان و بیماری لثه

بزرگ ترین مشکلی که برای سلامت دهان وجود دارد پوسیدگی دندان ها و بیماری لثه است. این مشکلات ناشی از عدم رعایت بهداشت مناسب دهان است. اگر شما مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دندان ها را نادیده بگیرید (یا آن را به اندازه کافی انجام ندهید)، ممکن است رفته رفته مشکلات شما آغاز شوند. وقتی ذرات غذاها روی دندان های شما می نشینند، قند موجود در غذایی که می خورید (یا می نوشید)، با باکتری های داخل دهان ترکیب می شود. این ترکیب باعث بوجود آمدن ماده اسیدی چسبناکی به نام پلاک می شود. این پلاک سخت کار می کند تا موجب خوردگی مینای دندان ها شود. اگر این ماده به مدت کافی روی دندان ها بنشیند بدون آنکه با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن زدوده شود، به داخل مرکز دندان که پالپ نامیده می شود نفوذ خواهد کرد. این همان جایی است که پلاک اسیدی شروع به پوسیدگی دندان خواهد کرد. این مشکل اگر درمان نشده باقی بماند وخیم می شود. پوسیدگی دندان گسترده ترین بیماری در طول دوران کودکی است.

بیماری لثه شبیه پوسیدگی دندان است، اما به لثه ها مربوط می شود. در این مورد هم باز پلاک مقصر است. وقتی به مدت طولانی روی دندان ها می نشیند، می تواند موجب تحریک لثه ها شود. ممکن است شما متوجه شوید که لثه ها شروع به قرمزتر شدن کرده اند یا آنکه آنها ملتهب تر شده اند. به مرور زمان، اگر عادات بهداشتی دهانی به خوبی نهادینه سازی نشوند، لثه ها شروع به کنار رفتن از روی دندان ها می کنند. این در نهایت می تواند باعث افتادن دندان ها شود. حدود ۷/۶۴ میلیون فرد بزرگسال آمریکایی از یکی از اشکال بیماری لثه رنج می برند. این رقم حتی کودکان را نیز شامل نمی شود. گرچه پوسیدگی دندان ها و بیماری لثه اینقدر فراگیر هستند، اما هر دوی آنها با چند مرتبه مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دندان ها در روز و نهادینه ساختن عادات بهداشتی خوب دهان و دندان ها قابل پیشگیری هستند.

تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان

تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان

ارتودنسی کودکان

یکی از مهم ترین جنبه های درمان ارتودنسی، ارتودنسی کودکان است. بخش بزرگی از افرادی که از بریس های ارتودنسی استفاده می کنند کودکان هستند. انجمن دندانپزشکان آمریکا توصیه می کند که کودکان نخستین بار بین ۷ تا ۸ سالگی تویط ارتودنتیست ویزیت شوند. انجام این معاینه در سنین پایین به پیشگیری از پیشرفت مشکلات ارتودنسی که ممکن است وجود داشته باشند کمک می کند. در کودکان می توانیم برخی مشکلات خاص ارتودنتیک که وجود دارند را شناسایی کنیم- مانند آندربایت یا کراس بایت. این مشکلات و دیگر مشکلات بایت و همراستایی دندان ها مانند اوربایت، اپن بایت، و مال اکلوژن های دیگر می توانند با ارتودنسی کودکان برطرف شوند.فک کودک هنوز در حال شکل گیری است، بنابراین انجام درمان ارتودنسی کودکان در این سن می تواند به اصلاح راحت این مشکلات کمک کند که در بزرگسالی پرداختن به آنها دشوارتر است. حتی اگر کودک شما هیچ علائم یا نشانه ای از پیچیدگی های ارتودنتیک نشان ندهد، شما هنوز هم می توانید از مزایای ارتودنسی کودکان بهره مند شوند. برخی از این مزایا عبارتند از:

  • نظارت روی رشد صورت و فک
  • مشاهده پیشرفت دندان های در حال رویش
  • هدایت دندان های در حال رویش در موقعیت صحیح آنها
  • کاهش خطر نهفتگی دندان ها
  • کاهش خطر نیاز به کشیدن دندان های دائمی
  • کشف مشکلات پنهان دندانی
تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان

تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان

ارتودنسی بزرگسالان

ارتودنسی کودکان و بزرگسالان شباهت زیادی به یکدیگر دارد. با این حال، اغلب برطرف نمودن مشکلات بایت و نحوه قرار گیری دندان ها در افراد بزرگسال نسبت به کودکان یا نوجوانان مدت زمان بیشتری طول می کشد. علت این است که رشد فک و دهان تا بزرگسالی متوقف شده است. اگر مشکلات بایت یا قرار گیری دندان ها وخیم هستند، ممکن است فرد بزرگسال مجبور باشد انتظار جراحی برای اصلاح مشکل را داشته باشد. علاوه بر این، وقتی نوبت به انتخاب نوع ابزار درمان می رسد، افراد بزرگسال می توانند از بین گزینه های بیشتری انتخاب کنند. افراد بزرگسال و نوجوانان این حق را دارند تا علاوه بر بریس های فلزی سنتی یکی از گزینه های زیر را انتخاب کنند:

  • بریس های لینگوال- آنها تحت عنوان بریس های نامرئی نیز شناخته می شود. آنها بریس های پنهان هستند که روی سطح زبانی دندان ها قرار می گیرند. از آنجا که آنها سمت داخلی یا پشت دندان ها قرار می گیرند، هیچکس متوجه نخواهد شد که شما تحت درمان ارتودنسی هستید.
  • الاینرهای شفاف اینویزیلاین- آنها یک سری الاینرهای شفاف متحرک هستند که به صورت سفارشی برای دندان های هر بیمار ساخته می شوند. آنها می توانند برای فعالیت هایی مانند غذا خوردن، نوشیدن مایعات، ورزش کردن، و خیلی کارهای دیگر برداشته شوند. از آنجا که آنها شفاف هستند، آنها نیز یک راه مخفی برای اصلاح دندان های افراد بزرگسال و نوجوانان هستند.
  • بریس های سرامیکی شفاف- این نوع بریس ها که از مواد سرامیکی تولید می شوند، همرنگ دندان های طبیعی شما هستند. مواد سرامیکی به کاهش خطر دمینرالیزیشن (از بین رفتن مواد معدنی مینای دندان ها) و لک شدن دندان ها کمک می کنند.
تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان

تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان

درمان ارتودنسی برای همه

خواه شما بزرگسال باشید یا کودک، هرگز برای بهبود لبخندتان دیر نیست. برای افراد در تمام سنین، یک لبخند صاف و یکدست، اعتماد به نفس و عزت نفس را ارتقاء می دهد. برای افراد بزرگسال، این لبخند جدید می تواند به آنها کمک کند شغل بهتری پیدا کنند. مطالعات حاکی از این هستند که لبخند یکدست تر باعث می شود شما مطمئن تر، موفق تر، جذاب تر، و حتی قابل اعتمادتر به نظر برسید. مزایای بریس ها آنقدر زیاد هستند که ارزش داشته باشد درمان با آنها را انجام دهید.

شایع ترین دلیل مشاهده فلر شدن یا انحراف رو به جلوی دندان ها در افراد بزرگسال، عدم وجود جای کافی می باشد. وقتی دندان های شما صاف و یکدست و همراستا می شوند و بایت شما اصلاح می شود، در صورتی که فضای کافی داخل دهان/ بایت وجود نداشته باشد، هیچ جایی وجود ندارد که دندان ها به آنجا بروند، بنابراین فلر می شوند.

چه عواملی موجب انحراف رو به جلوی دندان ها پس از درمان ارتودنسی با بریس ها می شوند؟

انحراف رو به جلوی دندان ها پس از برداشتن بریس های ارتودنسی ممکن است به این علت رخ دهد که ارتودنتیست تصمیم گرفته است هیچ دندانی نکشد، یا اینکه به دلیل تداوم عادات بد دهانی یا براکسیسم (دندان قروچه)، یا به دلیل اختلالات ژنتیکی.

آیا بریس ها می توانند انحراف رو به جلوی دندان ها را برطرف کنند؟

خیر. اغلب لازم است حتماً کشیدن دندان انجام شود تا فضای کافی برای قرار گیری همه دندان ها کنار یکدیگر ایجاد شود. در صورتی که بین دندان های فلر شده فاصله وجود داشته باشد، هیچ نیازی به کشیدن دندان نیست، بنابراین، دندان های فلر شده می توانند با بریس ها یا اینویزیلاین اصلاح شوند.

اصلاح دندان های فلر شده چقدر زمان می برد؟

اگر متوجه فلر شدگی دندان های خود شدید و می خواهید برای درمان آن کاری انجام دهید، احتمالاً این پرسش روی ذهن شما سنگینی می کند: چقدر زمان می برد تا فلر شدگی یا انحراف رو به جلوی دندان ها پس از برداشتن براکت های ارتودنسی اصلاح شود؟ پاسخ به این بستگی دارد که کدام درمان برای شما مناسب تر است. این روند، بسته به وخامت فلر شدگی می تواند چند ماه طول بکشد.

انحراف رو به جلوی دندان

انحراف رو به جلوی دندان

چرا دندان ها پس از درمان با بریس ها بزرگ تر به نظر می رسند؟

بریس ها فشار زیادی به دندان های طبیعی وارد می کنند تا آنها را در یک راستا قرار دهند. به همین دلیل، نه تنها این احتمال وجود دارد که حین استفاده از بریس ها دندان ها با یکدیگر جابجا شوند، بلکه ممکن است آنها رو به جلو منحرف شوند. این همان چیزی است که باعث می شود دندان ها به صورت منحرف شده رو به جلو به نظر برسند، اما مراقبت از آنها خیلی از راحت تر از چیزی است که شما فکرش را بکنید.

اگر بعد از برداشته شدن براکت ها دندان های خود را دوست نداشته باشید چه می شود؟

اگر با بالا رفتن سن متوجه شوید که دندان های شما در حال جابجا شدن و بازگشت به محل قبلی خود هستند، شما می توانید با ارتودنتیست خود تماس بگیرید و در مورد مشکل گفتگو کنید. برخی افراد در نهایت مجبور می شوند یک بار دیگر در طول عمر خود از براکت ها یا الاینرها استفاده کنند. این کار هیچ ایرادی ندارد، و اصلاً تقصیر ارتودنسی یا حتی تقصیر خود شما هم نیست که این اتفاق رخ داده است.

انحراف رو به جلوی دندان

انحراف رو به جلوی دندان

آیا بریس ها هر روز دندان ها را حرکت می دهند؟

پاسخ کوتاهی که می توانیم به این پرسش بدهیم که آیا بریس ها هر روز دندان های شما را حرکت می دهند یا خیر، یک آری ساده است. در غیر اینصورت، به دلیل سرعت بالای دندان ها، بریس ها باید برای مدت زمان قابل توجهی و اغلب، مدت زمانی نامطلوب، استفاده شوند.

آیا پس از برداشتن براکت ها دندان های من بزرگ تر به نظر خواهند رسید؟

خیالتان راحت باشد، در واقع این دندان های شما نیستند که واقعاً بزرگ تر شده اند. آری: آنها برای مدت زمان کوتاهی بزرگ تر به نظر می رسند، زیرا شما دیگر روی آنها بریس یا ابزار ارتودنسی ندارید. به مرور زمان آنها طبیعی به نظر خواهند رسید. وقتی بریس ها برداشته می شوند، برای بیماران دندان های با اندازه طبیعی آنها کمی بزرگ تر از قبل از درمان به نظر می رسند، تا اینکه مغز آنها به وضعیت جدید دندان ها عادت کند. به همین دلیل معمولاً باید صبر کرد پس از گذشت مدتی قضاوت کرد آیا دندان ها رو به جلو منحرف شده اند، یا تنها به نظر می رسند که انحراف رو به جلو دارند. پس از آن، در صورت لزوم می توان برای درمان اقدام کرد.

انحراف رو به جلوی دندان

انحراف رو به جلوی دندان

آیا تراش دندان ها برای پیشگیری از فلر شدن آنها بعد از درمان ضروری است؟

بریس ها می توانند به جابجا کردن دندان ها به موقعیت بهتر کمک کنند تا فشردگی یا قرار داشتن دندان ها در وضعیت نامناسب را برطرف کنند. با این حال، برخی افراد تنها جای کمی نیاز دارند تا همه دندان های آنها همراستا شوند و در نهایت به علت کمبود جا دندان های آنها رو به جلو منحرف نشوند. در این صورت، ارتودنتیست از قبل با انجام محاسبات می تواند مشخص نماید آیا با تراشیدن مقداری از مینای دندان ها امکان ایجاد فضای کافی برای قرار گیری صحیح همه دندان ها کنار یکدیگر وجود دارد یا خیر، و در اینصورت با احتیاط کامل این کار را انجام خواهد داد.

چگونه می توان پس از درمان ارتودنسی دندان ها را ثابت نگه داشت؟

خوشبختانه، ما به راحتی می توانیم جابجایی دندان ها پس از برداشتن بریس ها را با استفاده از ریتینرهای متحرک یا ثابت متوقف کنیم. هر دوی آنها به سادگی با نگهداشتن دندان های شما در جای جدید خود عمل می کنند. آنها یک بخش حیاتی از درمان ارتودنسی هستند و لازم است طبق صلاحدید ارتودنتیست تا هر زمانی که لازم باشد آنها را استفاده کنید تا لبخند جدید خود را حفظ کنید

علل شکست درمان ارتودنسی

افراد بسیاری برای کمک به اصلاح نحوه قرار گیری دندان های خود یا مشکل بایت، تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند. درمان می تواند یا جنبه زیبایی داشته باشد تا به بهبود ظاهر فرد کمک کند، اما می تواند عملکردهای دهانی را نیز بهبود دهد. طول درمان ارتودنسی می تواند از نظر رژیم غذایی و فعالیت ها محدود کننده باشد، که به همین دلیل است که اکثر افراد با برداشته شدن بریس ها از روی دندان های آنها احساس راحتی می کنند.

با این حال، برای برخی افراد، شکست درمان ارتودنسی و بازگشت مشکلات ارتودنتیک اتفاق می افتد. در اینجا توضیحاتی در این رابطه به شما ارائه می دهیم.

دندان ها تمایل دارند به محل اصلی قبل از درمان خود بازگردند، حتی زمانی که ارتودنتیست شما اعلام می کند که درمان ارتودنسی شما تکمیل شده است. این جابجایی دندان ها تحت عنوان ریلپس ارتودنتیک شناخته می شود. این اتفاق زمانی رخ می دهد که دندان ها به موقعیت قبل از درمان خود باز می گردند. اکثر اوقات، ریلپس در نتیجه عدم پایبندی بیمار به استفاده مداوم از ریتینری اتفاق می افتد که پس از درمان اولیه ارتودنسی بروز می یابد.

دندانپزشکان توصیه می کنند که بیماران تمام تلاش خود را برای دنبال کردن جلسات پس از درمان ارتودنسی به کار ببندند. آنها در ماه های دوم، ششم، و هجدهم پس از برداشته شدن براکت های ارتودنسی مورد بررسی قرار می گیرند. ریتینر در اختیار بیماران قرار می گیرد که آنها می توانند در طول مدتی که منتظر هستند دندان های آنها در محل خود تثبیت شوند از آن استفاده کنند.

بسته به احتمال ریلپس، ریتینرها می توانند دو هفته یا بیشتر مورد استفاده قرار بگیرند. اکثر ارتودنتیست ها برای دندان هایی که احتمال بازگشت آنها به وضعیت قبل از درمان بیشتر است، از ریتینرهای سیمی دائمی استفاده می کنند. برخی بیماران ممکن است ریتینرهای متحرک داشته باشند که آنها را در طول کل روز یا حین خواب استفاده می کنند.

اصلاح بایت و صاف و همراستا کردن دندان ها یک شبه اتفاق نمی افتد. بسته به وخامت مشکل کجی دندان ها، ممکن است چند سال طول بکشد تا تکمیل شود. به همین علت است که وقتی بیماران چند ماه پس از برداشته شدن براکت ها از روی دندان های خود متوجه جابجا شدن دندان های خود می شوند، نگران و ناامید می شوند.

در اینجا برای شما توضیح می دهیم چرا ممکن است ریلپس درمان ارتودنسی اتفاق بیفتد:

عوامل موثر در برگشت ارتودنسی

عوامل موثر در برگشت ارتودنسی

عدم تکمیل درمان ارتودنسی

نخستین دلیل برای اکثر موارد ریلپس درمان ارتودنسی، عدم تکمیل آن است. دلایل متعددی وجود دارند که می توانند باعث شوند بیمار بخواهد درمان را متوقف کند. ممکن است علت این باشد که دندان ها جابجا شده اند، نمی توانند هزینه های درمان ارتودنسی را تقبل کنند، یا تحمل درد آنها پایین است. صرف نظر از دلیل، درمان تکمیل نشده همیشه نتایجی نامطلوب در پی خواهد داشت.

محاسبه نادرست مال اکلوژن دندان ها

مال اکلوژن دندان ها عبارت است از مشکلات نحوه قرار گیری دندان ها که می تواند با بریس ها برطرف شود. با این حال، مال اکلوژن ها می توانند اتفاق بیفتند، مخصوصاً اگر عامل بروز آن برطرف نشده باشد. برای مثال، فرو رفتن یک دندان مولر داخل حفره خود در آینده می تواند نتایج درمان را تحت تأثیر قرار دهد و منجر به جابجا شدن یک دندان شود.

عدم نظارت

اگر می خواهید درمان ارتودنسی شما به نتایج مطلوب برسند، باید نسبت به آن متعهد باشید. ممکن است تغییراتی در دندان ها و لثه بوجود بیاید که می توانند مستقیماً نتایج درمان را تحت تأثیر قرار دهند.

مهم است تمام جلسات پس از اتمام درمان ارتودنسی را دنبال کنید. در صورت عدم نظارت روی موقعیت دندان ها پس از اتمام درمان، ممکن است همه مشکلات به درستی درمان نشوند و منجر به شکست درمان ارتودنسی شود.

عوامل موثر در برگشت ارتودنسی

عوامل موثر در برگشت ارتودنسی

عدم تعهد بیمار

برخی بیماران همیشه نسبت به دستور العمل هایی که توسط ارتودنتیست به آنها داده می شود متعهد نیستند. عدم مراجعه در زمان مشخص شده، خوردن غذاهای ممنوع یا بهداشت بد دهانی، ممکن است بیماران ندانند که این کارهای آنها نیمی از نتیجه ای که انتظار مشاهده آن را دارند را به باد می دهد.

برای مشاهده بهترین نتایج، لازم است بایدها و نبایدهای حین استفاده از بریس های ارتودنسی را رعایت کنید. اگر آنها نادیده گرفته شوند، می تواند نتایجی دور از انتظار و در پی داشته باشند یا تکمیل درمان خیلی طولانی شود.

عدم زمان کافی برای تثبیت دندان ها

بسیاری از بیماران نتایج فوری می خواهند. به دلیل فشاری که آنها به ارتودنتیست خود وارد می کنند، ممکن است روند درمان در قالب چند ماه کمتر از زمانی که برای درمان نیاز است فشرده شود.

طی کردن “مسیر سریع تر” دستیابی به بهترین نتایج را تضمین نمی کند. دندان ها برای تنظیم شدن و تثبیت شدن در محل صحیح نیاز به زمان دارند.

عوامل موثر در برگشت ارتودنسی

عوامل موثر در برگشت ارتودنسی

ادامه دادن عادات بد

دندان قروچه، مکیدن آبنبات، خوردن غذاهای سفت و چسبناک، سیگار کشیدن، و عدم مراجعه منظم به دندانپزشک برای چکاپ- اکثر این عادت ها ممکن است بی تقصیر به نظر برسند، اما آنها روی درمان ارتودنسی تأثیر منفی می گذارند.

توجه نادرست به سلامت دهان و دندان شما می تواند روی تراز دندان ها نیز تأثیر بگذارند، زیرا مشکلات لثه باعث فرسایش مینای دندان ها و حتی از دست دادن دندان ها شوند.

ریلپس یا بازگشت درمان ارتودنسی از جمله موارد اورژانسی ارتودنسی محسوب نمی شود، اما همچنان دلیلی برای نگرانی است. اگر این مشکل هر چه سریع تر و به درستی مورد رسیدگی قرار گیرد، می تواند برطرف شود. برخی از نکاتی که در مواجهه با جابجا شدن دندان ها می توانند به شما کمک کنند عبارتند از:

  • با یک دندانپزشک مشورت کنید. هر چه سریع تر برای معاینه و بررسی وضعیت خود به دندانپزشک مراجعه کنید. هر چه سریع تر برای چکاپ مراجعه کنید، مشکل می تواند زودتر حل شود.
  • مراقب وضعیت خود باشید. حتی اگر پیوسته ریتینر استفاده می کنید، ممکن است متوجه جابجایی های جزئی دندان های خود شوید. می توانید آن را به حال خود رها کنید یا برای پیشگیری از جابجایی ها در آینده اقدامات نظارتی انجام دهید. دندانپزشک نیز می تواند به شما در نظارت روی وضعیت دندان ها کمک کند.
  • در صورت نیاز ریتینر جدیدی دریافت کنید. وقتی ریتینرهای ارتودنتیکی که استفاده می کنید پس از تکمیل درمان، به دلیل جابجا شدن دندان ها، دیگر متناسب با دندان های شما نیست، نیاز به ریتینر جدیدی خواهید داشت. برای دریافت ریتینر جدید با ارتودنتیست خود مشورت کنید.
  • برای درمان مجدد اقدام کنید. اگر ریلپس قابل توجه باشد، جلسه بعد در مورد درمان مجدد با ارتودنتیست خود گفتگو کنید. گزینه های مختلفی هستند که می توانید از بین آنها انتخاب کنید. البته این به معنای یک دوره درمان دیگر با ابزارهای ارتودنسی است اما اغلب بهترین راهکار همین است.

مدتی زمان می برد تا بتوانید به لبخندی که دوست دارید دست یابید. با این حال، اگر دستور العمل های متخصص معتمد خود را انجام دهید، این درمان ارزش زمان و تلاشی که برای آن می گذارید را دارد. در صورت تجربه بازگشت مشکل ارتودنتیک، درباره درمان آن با ارتودنتیست مشورت کنید.

تابستان که از راه می رسد به معنای تعطیلات و رفتن به سفر است! اما مرخصی گرفتن از محل کار و دور شدن از تحصیل به معنای مرخصی گرفتن از درمان ارتودنسی نیست. مهم است در طول مدتی که دور از منزل به سر می برید، به بهترین شکل ممکن از بریس ها، اینویزیلاین، یا دیگر ابزارهای ارتودنسی خود مراقبت کنید. البته گاهی اوقات برخی بیماران این پرسش را مطرح می کنند که آیا با بریس ها می توانند به سفر بروند. البته که می توانید. سفر رفتن با بریس ها یا اینویزیلاین ها کمی برنامه ریزی بیشتر نیاز دارد، و اگر به خوبی آمادگی داشته باشید حتی به طولانی ترین سفرها هم می توانید بروید.

برنامه ریزی قبل از سفر

اگر در طول دوره ای که تحت درمان ارتودنسی با بریس ها یا اینویزیلاین ها هستید برای سفر رفتن برنامه ریزی کنید، قطعاً می خواهید اطمینان حاصل کنید درمان شما مسیر خود را طی می کند، مخصوصاً اگر سفری طولانی در پیش داشته باشید. از قبل به ارتودنتیست خود اطلاع دهید که برای مدت زمانی طولانی دور از شهر خواهید بود. به این ترتیب می تواند نزدیک به سفر شما یک جلسه برای مراجعه شما برنامه ریزی کند. وی دهان شما را بررسی و معاینه خواهد کرد تا روی روند درمان شما نظارت داشته باشد و در صورت لزوم تنظیمات لازم را انجام دهد.

ارتودنسی در سفر

ارتودنسی در سفر

کیت ارتودنسی در سفر خود را بردارید.

خواه با بریس ها یا اینویزیلاین ها برای سفر به نقطه ای دور پرواز می کنید یا در یک جای نزدیک اسکان می کنید، روی هم رفته به همراه داشتن کیت ارتودنسی برای سفر به شما این اطمینان را خواهد داد که همه چیزهایی که برای سالم و تمیز نگهداشتن دهان خود نیاز خواهید داشت را با خود همراه دارید. در اینجا به برخی از ملزومات سفر شما که باید در این کیت باشند اشاره می کنیم:

  • الاینرهای اینویزیلاین جدید، اگر قرار باشد در طول مدتی که دور از منزل هستید آنها را تعویض کنید.
  • محفظه نگهداری اینویزیلاین (قطعاً نمی خواهید آنها را گم کنید).
  • مسواک
  • خمیر دندان
  • دهانشویه
  • نخ دندان، و اگر از بریس ها استفاده می کنید، فلاس تریدر یا نخ دندان های مخصوص ارتودنسی
  • موم ارتودنسی
  • مسکن های بدون نسخه، در صورتی که قبل از عزیمت برای سفر تنظیم بریس ها را انجام داده اید یا استفاده از الاینر جدیدی را به تازگی آغاز کرده اید.
  • آینه کوچک
  • بطری کوچک آب آشامیدنی برای شستن یا مسواک زدن (در صورت اسکان دور از شهر و عدم دسترسی به آب سالم)

محدودیت های غذایی خود را به خاطر داشته باشید.

ممکن است در طول سفر وسوسه شوید برخی غذاهای خاص را امتحان کنید که ممکن است به براکت ها یا سیم های ارتودنسی شما آسیب وارد می کنند. تنها کافی است به خوردن آنها نه بگویید. قطعاً آخرین چیزی که می خواهید در طول سفر برای شما پیش بیاید شکستن بریس ارتودنسی است.

در استفاده از اینویزیلاین خود احمال نکنید.

اینویزیلاین برای جابجا کردن همزمان چند دندان طراحی شده است، اما به این معنا نیست که می توانید یک یا دو هفته برای سفر رفتن آنها را استفاده نکنید. مهم است در طول سفر خود در استفاده از آنها ممارست به خرج دهید و طبق معمول آنها را ۲۰ تا ۲۲ ساعت در روز استفاده کنید، حتی اگر از زندگی روزمره خود دور می شوید. برای وقفه انداختن در استفاده از آنها وسوسه نشوید.

ارتودنسی در سفر

ارتودنسی در سفر

سفر رفتن با ابزارهای دندانی

اگر از ریتینرها یا دیگر ابزارهای متحرک استفاده می کنید، لازم است همیشه محفظه نگهدارنده آن را با خود همراه داشته باشید. این محفظه ابزار شما را وقتی برای صرف غذا یا به هر دلیل دیگری از دهان خارج می کنید سالم نگه می دارد. اگر به هر دلیلی این ابزار را گم کنید و مدتی از آن استفاده نکنید، زحماتی که برای اصلاح دندان های خود کشیده اید به هدر می روند.

پرداختن به موارد اورژانسی بریس ها در طول سفر

در اکثر موارد شما در طول سفر همه برنامه ریزی های لازم را هم که انجام داده باشید، باز هم موارد اورژانسی ارتودنتیک برای شما بروز پیدا می کنند و دور بودن از منزل در این شرایط می تواند اضطراب آور باشد. هیچ ترسی نداشته باشید. شما باید همانطوری با آن برخورد کنید که در زندگی روزمره خود به آن می پردازید. نکات ما را دنبال کنید و در صورت لزوم برای مراجعه به مطب پس از برگشت از سفر وقت بگیرید. در اینجا به برخی از شایع ترین مشکلات مربوط به بریس ها و چگونگی پرداختن به آنها در سفر می پردازیم:

دندان های حساس

اگر درست پس از دریافت بریس های ارتودنسی یا درست پس از تنظیم آنها به سفر می روید، ممکن است با تنها خوردن غذاهای نرم و نوشیدنی های سرد به مدت یک یا دو روز با حساسیت دندان ها مواجه شوید. در صورت لزوم، طبق دستور داروی مسکن بدون نسخه مصرف کنید و دهان خود را به طور منظم با آب و نمک شستشو دهید تا زمانی که هر گونه ناراحتی فروکش کند.

بیرون زدن سیم ارتودنسی

با استفاده از پشت یک قاشق یا پاک کن روی مداد سعی کنید سیم را به آرامی به زیر براکت هدایت کنید و آن را از سر راه بردارید. اگر هنوز بیرون زده است، دندان ها را در آن منطقه با دستمال خشک کنید. سپس مقداری موم ارتودنسی بردارید و آن را به شکل یک توپ کوچک گرد کنید و آن را روی براکت و سیم بچسبانید و آن را به گونه ای تنظیم کنید که دیگر بیرون زدگی آن را احساس نکنید. اگر پس از شکستن یک براکت یک تکه بلند از سیم بیرون مانده باشد، می توانید با دقت آن را با ناخن گیر کوتاه کنید.

براکت شکسته

اگر براکت روی یکی از دندان های جلو یا وسط بشکند، باید همان کاری را انجام دهید که برای بیرون زدگی سیم کمانی انجام می دهید، که عبارت است از خشک کردن دندان ها با دستمال و قرار دادن یک تکه کوچک موم ارتودنسی روی آن، تا شما را اذیت نکند. اگر براکت شکسته روی دندان های عقب دهان استف می توانید به آرامی آن را از سیم جدا و از دهان خارج کنید.

اذیت شدن لب یا گونه

اگر سیم ها یا براکت ها لب ها یا گونه های شما را آزار می دهند، دهان خود را به طور منظم با آب و نمک شستشو دهید. علاوه بر این، می توانید از موم ارتودنسی برای پوشاندن هر براکت یا سیمی استفاده کنید که شما را اذیت می کند.

نتیجه گیری

استفاده از بریس ها یا اینویزیلاین ها مانعی برای ماجراجویی های شما نخواهند بود. تنها از قبل برنامه ریزی های لازم را انجام دهید و لوازم ضروری را با خود بردارید

آیا به فکر درمان ارتودنسی با بریس ها هستید اما نگران احتمال برور درد، ناراحتی یا حساسیت دندان ها هستید؟ درست است که درمان ارتودنسی همیشه گل و بلبل نیست… با این حال، با گزینه های درمانی مدرن مانند اینویزیلاین ها دیگری نیازی به ترسیدن از آنها نیست.

قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه کدام گزینه درمان برای شما بهتر است، اجازه دهید برای شما حقایقی بیان کنیم در مورد اینکه چه چیزی موجب حساسیت دندان ها می شود، شما برای پرهیز از آنها قبل از دریافت بریس های فلزی یا اینویزلاین چه کارهایی می توانید انجام دهید.

دندان های حساس- علت بنیادی

اگر شما دندان های حساسی دارید، حتماً می دانید که انجام ساده ترین کارها چقدر می تواند نا امید کننده باشد- مسواک زدن، خوردن بستنی یا تنفس در هوای سرد. این فعالیت های روزانه می توانند ناراحتی زیادی برای مبتلایان ایجاد کنند- بنابراین، جای تعجب نیست که شما نگران بدتر شدن آن با بریس ها باشید.

حساسیت دندان در ارتودنسی

حساسیت دندان در ارتودنسی

اما دقیقاً چه چیزی موجب بروز حساسیت دندان ها می شود؟

حساسیت دندان ها واکنش بدن به آسیب درون بافت لثه ها را منعکس می کند. وقتی بافت لثه ها شروع به تحلیل رفتن می کند، بخش هایی از دندان های شما که به طور عادی پوشش مینای محافظ دندان ها را ندارند بدون پوشش باقی می مانند- که همان چیزی است که باعث بروز درد یا حساسیت عصبی می شود که افراد مبتلا به آن از آن شکایت می کنند. اما در حقیقت در درجه اول چه چیزی باعث بروز این روند می شود؟

دلایل مختلفی برای آسیب دیدن لثه ها و بروز حساسیت وجود دارد. برخی از اصلی ترین دلایل عبارتند از:

  • مسواک زدن دندان ها با نیروی خیلی زیاد یا با مسواکی که فرچه های خیلی سفت دارد (این می تواند باعث فرسایش مینای دندان ها شود)؛
  • تحلیل لثه ها؛
  • نوشیدنی های اسیدی (مانند نوشیدنی های گازدار، نوشیدنی های شیرین، و آبمیوه ها، که موجب فرسایش مینای دندان های می شوند)؛
  • آسیب به اعصاب ریشه یا دیگر آسیب های فیزیکی که موجب از بین رفتن لثه می شوند؛
  • بالا رفتن سن (مینای دندان ها به طور طبیعی با بالا رفتن سن تخریب می شود)؛ و
  • دندان قروچه یا براکسیسم.

چگونه می توان از حساسیت دندان ها پرهیز کرد؟

مسواک زدن بیش از حد، یا مسواک زدن بلافاصله پس از غذا خوردن موجب ساییدگی خط لثه ها خواهد شد، و به مرور زمان تحلیل خواهد رفت، ریشه های متخلخل دندان های شما بدون پوشش خواهند ماند- درست مانند از بین رفتن پوشش اعصاب. اگر دندان های شما به دلیل مسواک زدن بیش از حساس شده باشند، ارتودنتیست یا دندانپزشک شما به شما آموزش خواهند داد که چگونه بهتر بهداشت دهان خود را حفظ کنید بدون آنکه باعث آسیب به آنها شوید- شامل تکنیک های درست مسواک زدن و چگونگی انتخاب صحیح مسواک.

گرچه مسواک زدن بلافاصله پس از وعده های غذایی توصیه نمی شود، اما برای افرادی که بریس دارند، مهم است که روتین های مسواک زدن را به خوبی دنبال کنند. علت این است که غذا می تواند به راحتی بین دندان ها و بریس های شما گیر کند- و باعث بروز آن اتفاق شود، باکتری ها بوجود می آیند و منجر به ایجاد حفره های دندانی می شوند. این باعث می شود شما بیشتر مستعد حساسیت دندان و درد باشید. ارتودنتیست شما ابزارهای مناسب و روش های صحیح استفاده از آنها را به شما آموزش خواهد داد و نیز به شما خواهد گفت چگونه حین مسواک زدن مراقب بریس های خود باشید تا خطر بروز حفره های دندانی یا حساسیت های دیگر ناشی از گیر کردن ذرات غذا را کاهش دهید.

برخی غذاها می تواند بیشتر از سایر غذاها مشکل آفرین شوند، بنابراین از خوردن غذاهای سفت، ترد، خشک، یا چسبناک یا هر چیزی حاوی قند زیاد خودداری کنید- اینها می توانند بیشتر باعث التهاب دندان های شما و مستعد حساسیت شدن آنها شوند (در طول مدتی که از بریس ها استفاده می کنید، بیشتر در مورد غذاهایی که باید از آنها پرهیز کنید یاد بگیرید). علاوه بر این، ممکن است متوجه شوید استفاده از خمیر دندان هایی که به صورت ویژه برای کاهش حساسیت دندان ها طراحی شده اند کمک کننده است.

حساسیت دندان در ارتودنسی

حساسیت دندان در ارتودنسی

آیا براکت ارتودنسی باعث افزایش حساسیت دندان ها می شوند؟

برای افرادی که از بریس ها شکایت دارند، وجود حساسیت قبلی دندان ها می تواند می تواند یک نگرانی وسیع باشد. برای جابجایی مؤثر دندان ها و دستیابی به لبخندی بی نقص، بریس ها به دندان ها و لثه ها فشار وارد می کنند- که ممکن است موجب تشدید هر گونه درد یا حساسیتی شود که از قبل وجود داشته است. با این حال، این عوارض جانبی کوتاه مدت هستند و تنها تا هماهنگ شدن دندان ها و لثه ها با تنظیمات وجود دارند.

اینویزیلاین و حساسیت دندان ها

یک جایگزین عالی برای افرادی که از حساسیت شدید دندان ها رنج می برند اینویزیلاین است. این سیستم از ابزارهای متحرکی تشکیل شده است که یک دسته الاینر پلاستیکی با درجه پزشکی هستند که به تدریج به مرور زمان دندان ها را جابجا مب کنند. بیمارانی که اینویزیلاین استفاده می کنند قادرند بهتر بهداشت دهانی را رعایت کنند، زیرا احتمال تحریک شدن دهان و باکتری هایی که اغلب می توانند با قرار گرفتن در معرض سیم های فلزی، براکت ها، و بندهای بریس های سنتی گسترش پیدا کنند، کمتر است. این در نهایت موجب کاهش احتمال حساسیت دندان ها در نتیجه استفاده از بریس ها خواهد شد.

علاوه بر این، مهم است به خاطر داشته باشید که برای نقائصی مانند فشردگی و همپوشانی شدید دندان ها، کجی دندان ها و اوربایت امکان بروز حساسیت دندان ها وجود دارد. با اصلاح این مشکلات در طول درمان های ارتودنتیکی مانند بریس های سنتی و اینویزیلاین، بسیاری از افراد به مرور زمان متوجه بهبود چشمگیر می شوند. به همین دلیل، داشتن بریس ها می تواند بهترین راهکار دراز مدت برای حساسیت دندان باشد.

حساسیت دندان در ارتودنسی

حساسیت دندان در ارتودنسی

نتایج دراز مدت

داشتن بریس ها دیگر مانعی برای زندگی کردن نیست، مشکلی که قبلاً وجود داشت. ارتودنسی مدرن به فناوری بهتر و گزینه های درمانی جدیدی مانند اینویزیلاین ختم شده است که تأثیری که بریس ها قبلاً روی سبک زندگی یا راحتی داشتند را کاهش می دهد. همیشه مقداری زخم شدگی یا حساسیت در طول دوره استفاده از بریس ها وجود خواهد داشت، اما به خاطر داشته باشید این دوره بسیار کوتاه مدت خواهد بود.

با برطرف شدن مشکلات ارتودنتیک، دندان های شما قوی تر خواهند شد، کمتر مستعد حساسیت خواهند بود، و دلیل بیشتری برای نشان دادن لبخند زیبای خود خواهید داشت. در صورت داشتن هر گونه پرسش دیگر در مورد نحوه عملکرد اینویزیلاین برای دندان های حساس و گزینه های درمانی موجود دیگر که ناراحتی های ناشی از مشکلات ارتودنتیک را به حداقل می رسانند، با ارتودنتیست خود تماس بگیرید.

درمان ارتودنسی چیزی فراتر از صرفاً صاف و همراستا کردن دندان ها است. بلکه، شامل بهبود ارتباط بین قوس های دندانی بالا و پایین نیز می باشد، به گونه ای که دندان ها بتوانند به درستی روی یکدیگر قرار بگیرند. بریس ها و اینویزیلاین ها با قرار دادن دندان ها و فک ها در راستای صحیح، می توانند تأثیر مثبتی روی شکل و ویژگی های چهره داشته باشند. برای موارد خفیف مانند فواصل متوسط بین دندان ها و فشردگی و نامرتبی آنها، اصلاح لبخند ممکن است تنها بهبود قابل توجه چهره شما باشد. با این حال، در موارد وخیم تر، مانند آندربایت یا اوربایت، عدم تعادل فک می تواند تأثیر منفی روی ظاهر چهره داشته باشد. وقتی دندان ها و فک ها صاف و همراستا می شوند، بهبود چهره و لبخند باور نکردنی تر خواهد بود. ارتودنتیست ها در ایجاد تعادل بین عملکرد و زیبایی تخصص دارند.، به این معنا که آنها دانش کافی برای اصلاح نحوه قرار گیری دندان ها و فک ها را دارند به گونه ای که سلامت و ظاهر دهان شما را ارتقاء بخشد.

اگر شما نگاهی به چهره افراد قبل و بعد از درمان با بریس ها بندازید، آنها هنوز هم شبیه خودشان به نظر می رسند اما هدف دستیابی به بهترین نتایج در لبخند و ویژگی های چهره است. این امر نیاز به برنامه ریزی و دقت زیادی دارد، به همین دلیل است که شما برای درمان خود باید به یک ارتودنتیست متخصص مراجعه کنید، مخصوصاً متخصصانی که از راهکاری با فناوری جدید استفاده می کنند. برخی ارتودنتیست ها با استفاده از فناوری رایانه ای قادرند مدل سه بعدی شبیه سازی شده از دهان شما را دستکاری کنند تا برنامه ریزی کنند تک تک دندان ها چه زمانی و به کجا باید جابجا شوند تا زمانی که به موقعیت مناسب دندان ها نسبت به لبخند و بایت دست پیدا کنند و مطمئن شوند موقعیت فک ها نیز درست است. آنها لبخندی فوق العاده برای چهره شما با ویژگی های دندانی و آناتومی منحصر بفرد طراحی می کنند.

تاثیر ارتودنسی بر صورت و چهره

تاثیر ارتودنسی بر صورت و چهره

تغییرات چهره پس از استفاده از بریس ها یا اینویزیلاین ها

بسیار نادر است که چهره فرد کاملاً متقارن باشد و اغلب به ندرت قابل توجه است. با این حال، گاهگاهی، ممکن است اختلافات قابل توجهی در فک ها وجود داشته باشند. در این موارد، بریس ها و اینویزیلاین ها می توانند به میزان زیادی یک چهره نامتقارن را بهبود دهند. مقدار زیادی از تقارن و شکل چهره ای که ما متوجه آن می شویم به زوایای چهره مربوط می شوند.

از جمله اینکه، همواره این پرسش مطرح می شود که آیا بریس ها فرم بینی را هم تغییر می دهند؟ پاسخ این است که نه مستقیماً. با این حال، با جابجا شدن دندان ها و فک ها، زوایای بین لب ها و بینی نیز تغییر می کند، که می تواند باعث شود بینی مقداری متفاوت به نظر برسد. ارتودنتیست ها مفتخر هستند که به همه جزئیات دقت می کنند و عواملی مانند چگونگی تغییرات شکل چهره با بالا رفتن سن را مد نظر قرار می دهند، بنابراین می توانند لبخند و نیمرخ چهره را خیره کننده خلق کنند که تا پایان عمر با شما همراه باشند.

تاثیر ارتودنسی بر صورت و چهره

تاثیر ارتودنسی بر صورت و چهره

با انجام درمان ارتودنسی برای چه مشکلاتی چهره تغییر می کند؟

  • وقتی فک بالا روی فک پایین همپوشانی داشته باشد، دندان های فک بالا مقداری جلوتر خواهند بود. این شرایط، که اوربایت نامیده می شود، به صورت ناخوشایندی شکل لب ها و دهان را تغییر می دهد و از زیبایی لبخند و نیمرخ چهره می کاهد. شناسایی و تشخیص علت اوربایت می تواند به ارتودنتیست کمک کند بهترین درمان را انتخاب کند.
  • در آندربایت، دندان های فک پایین جلوی دندان های فک بالا قرار می گیرند. این باعث می شود فک پایین جلو بیاید. در این صورت، پس از درمان ارتودنسی، تصاویر قبل و بعد از درمان شما تفاوت های چشمگیری با یکدیگر خواهند داشت. با اصلاح این عدم تعادل بین فک بالا و پایین و اصلاح نحوه قرار گیری دندان ها و فک ها روی یکدیگر، نیمه پایینی صورت شما متناسب تر به نظر خواهد رسید. ویژگی های چهره شما نرم تر و زیباتر به نظر خواهند رسید.
  • وقتی اپن بایت وجود داشته باشد، تعدادی از دندان ها با یکدیگر تماس ندارند. وقتی سعی می کنید لب های خود را ببندید، لازم است آنها را بکشید تا روی دندان ها را بپوشانند. این باعث درازتز شدن صورت می شود و برای حرف زدن و غذا خوردن مشکل ایجاد می کند. اینویزیلاین و بریس ها امکان رسیدن دندان ها به یکدیگر را فراهم می کنند، لبخند و عملکرد دندان ها بهبود پیدا می کند، و گونه ها و زاویه فک شما به شکلی در خواهد آمد که همیشه آرزوی آن را داشته اید.

آیا تأثیرات ارتودنسی روی زیبایی لبخند با سن محدود می شوند؟

نکته ای که باید هنگام حرف زدن در مورد تغییرات چهره پس از استفاده از بریس ها یا اینویزیلاین مد نظر قرار داد این است که سن یک عامل مهم است. گرچه درمان ارتودنسی می تواند روی زیبایی لبخند افراد در تمام گروه های سنی تأثیر مثبت داشته باشد؛ با این حال، در بیماران کم سن تری که هنوز در حال رشد هستند، خیلی راحت تر می توان ساختار فک و صورت آنها را دستکاری کرد. در حقیقت، گاهی اوقات، اصلی ترین هدف ارتودنسی مداخله گر ایجاد تعادل در ویژگی های چهره کودک با هدایت رشد اجزاء چهره وی می باشد.

ابزارهای ارتوپدی مانند هربست یا وسیع کننده های پالاتال می توانند به شکلی باور نکردنی در انجام این کار کمک کننده باشند. البته باید متذکر شد، که شما هر زمانی که با طرح لبخند خود مشکل داشته باشید می توانید برای انجام درمان ارتودنسی اقدام کنید. به همین دلیل، برای افراد بزرگسالی که رشد آنها به پایان رسیده است، درمان ارتودنسی هنوز هم می تواند برای تلاش به منظور بهبود عدم تعادل و ناهماهنگی های شدید چهره فوق العاده باشد.

بهترین سن برای آغاز درمان ارتودنسی قبل از بلوغ است و بهترین سن برای مراجعه به ارتودنتیست برای معاینات دهان و فک و صورت سن ۸ سالگی می باشد.

آیا زیبا سازی لبخند با ارتودنسی روی جوان سازی هم تأثیر دارد؟

درمان ارتودنسی نه تنها زیبایی لبخند را بهبود می دهد، بلکه باعث جوان تر شدن چهره نیز می شود. این درمان تغییرات چشمگیری در چهره و لبخند بوجود می آورد و باعث می شود چهره جوانتر به نظر برسد.

تأثیر ارتودنسی روی زیبایی لبخند باعث می شود ظاهر فرد نیز جذاب تر شود و قطعاً شما از نتایج درمان خود رضایت خواهید داشت.

پس از ماه ها و ماه ها انتظار، زمان مراجعه به ارتودنتیست برای برداشتن براکت های شما فرا رسیده است. وقتی بریس های ارتودنسی از روی دندان ها برداشته می شوند، شما می توانید به سراغ همه غذاهایی بروید که دلتان برای آنها تنگ شده است و راحت تر از کارهای بهداشتی دهان و دندان ها لذت ببرید. بهتر از همه اینکه، شما می توانید لبخند زیبای خود را با افتخار به دنیا نشان دهید . تعدادی نکات مهم وجود دارند که برای مراقبت از دندان های خود پس از برداشتن براکت ها برای حفظ درخشش و نتایج سالم درمان خود به آنها باید به آنها توجه کنید.

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

پنج گام برای برداشتن براکت های ارتودنسی

پس از چندین ماه استفاده از بریس های ثابت ارتودنسی احتمالاً هیجان زده خواهید بود از اینکه قرار است به زودی بریس های شما از روی دندان های شما برداشته شوند- اما در طول این فرایند چه انتظاری باید داشت؟

جدا سازی براکت ها از دندان ها

ابتدا، ارتودنتیست مقداری پایه براکت ها را با استفاده از پلایرها و با آرام فشردن آنها اندکی تغییر شکل خواهد داد. این باعث ضعیف شدن قدرت چسبندگی چسبی می شود که آنها را در جای خود نگه داشته است و پیوند آنها را جدا می کند. ارتودنتیست شما این کار را ابتدا برای هر یک از براکت های فک های بالا و پایین شما انجام خواهد داد. این کار هیچ دردی ایجاد نخواهد کرد و شما تنها فشار اندکی روی دندان های خود احساس خواهید کرد.

زدودن چسب باقی مانده

پس از آنکه براکت ها برداشته شدند، مقداری چسب روی سطوح دندان ها باقی خواهد ماند که لازم است به طور کامل توسط ارتودنتیست با ابزارهای خاصی پاکیازی شود. زدودن چسب های باقی مانده، بسته به مقدار چسب باقی مانده روی دندان ها، عموماً بین پنج تا ده دقیقه زمان می برد. این کار نیز هیچ دردی نخواهد داشت، اما اگر شما دندان های حساسی داشته باشید، ممکن است مقداری جزئی ناراحتی وجود داشته باشد.

ساخت قالب ریتینر

پس از برداشتن بریس ها، اکثر افراد نیاز خواهند داشت برای مدتی پس از آن از ریتینرها استفاده کنند تا دندان های آنها را در جای جدید خود نگهدارند. ممکن است ارتودنتیست شما استفاده از ریتینرها را به مدت چند سال- یا حتی به مدت نامعلوم- توصیه کند، اما مورد هر یک بیمار متفاوت است. این ابتدا نیاز به گرفتن قالبی دارد که بر اساس آن ریتینر شما بر اساس شکل جدید دندان های شما ساخته شود. علاوه بر این، ارتودنتیست شما ممکن است انتخاب کند این کار را یک هفته قبل ، یا یک هفته بعد از برداشتن بریس ها از روی دندان ها انجام دهد.

مراقبت از دندان ها پس از برداشتن بریس ها

پس از برداشته شدن بریس ها، بافت لثه های شما ممکن است مقداری ملتهب باشد، با این حال، این التهاب پس از چند روز با خوب مسواک زدن و نخ دندان کشیدن برطرف خواهد شد. مطمئن شوید بلافاصله به سراغ غذاهای خشک و ترد و جویدنی نمی روید، همان غذاهایی که در طول مدتی که بریس های ثابت روی دندان های شما قرار داشتند ارتودنتیست به شما توصیه کرده بود از خوردن آنها اجتناب کنید. مهم تر از همه اینکه، به خاطر داشته باشید، همیشه در مواقعی که به شما توصیه شده است از ریتینر خود استفاده کنید، در غیر اینصورت، شما با خطر بی اثر شدن همه کارهایی خوبی مواجه خواهید شد که بریس های ثابت شما انجام داده بودند.

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

از دندان های جدید خود لذت ببرید

شما مدت زمان طولانی صبر کرده اید تا از مزایای بریس های ثابت بهره مند شوید، و اکنون که آنها برداشته شده اند شما در نهایت می توانید از احساس داشتن دندان هایی صاف لذت ببرید- تنها به خاطر داشته باشید از این پس هر روز مراقب آنها باشید.

آیا دندان ها درد خواهند داشت؟

از آنجا که ارتودنتیست قطعات فلزی را از روی دندان های شما می کشد، ممکن است مقداری در احساس کنید، اما به اندازه دردی نخواهد بود که با دریافت بریس ها برای نخستین مرتبه احساس کردید. اگر احساس درد دارید، داروهای مسکن OTC می توانند به شما کمک کنند.

برداشتن براکت ها از روی دندان ها چه مدت طول خواهد کشید؟

معمولاً بریس ها می توانند تنها در یک جلسه به طور کامل برداشته شوند و این کار تنها حدود یک ساعت طول خواهد کشید. در طول این جلسه، ارتودنتیست براکت ها را برمی دارد و از یک پولیشر یا یک دستگاه ساینده برای برداشتن چسب از روی دندان ها استفاده خواهد کرد.

پس از برداشتن بریس ها چه مشکلی ممکن است بروز پیدا کند؟

دو مشکل شایعی که ممکن است پس از برداشتن بریس ها بروز کنند تحلیل لثه و مشکلات فک هستند، مانند اختلالات مفصل فکی گیجگاهی یا TMJ. افرادی که در هر سنی از بریس ها استفاده کرده اند بیشتر مستعد تحلیل لثه هستند که زمانی اتفاق می افتد که بافت های اطراف دندان یا دچار ساییدگی می شوند، یا از روی دندان ها کنار می روند. اصلی ترین علائم و نشانه های TMJ عبارتند از صدای کلیک فک و مشکل در جویدن.

آیا پس از برداشتن بریس ها دندان ها و لثه های من حساس خواهند بود؟

روز پس از برداشتن بریس ها می تواند برای هر بیمار متفاوت باشد. با این حال، اکثر بیماران متوجه می شوند که بلافاصله پس از برداشته شدن بریس ها از روی دندان ها، دندان هایشان روی زبان لغزنده هستند. علاوه بر این، بیماران ممکن است انتظار مقدار خاصی حساسیت دندان و لثه را داشته باشند. ممکن است خوردن همه خوراکی های چسبنده، ترد، و شیرینی که تا به حال به دلیل استفاده از بریس ها از آنها اجتناب می کرده اید فریبنده باشد، اما مهم است با لبخند جدید خود صبور باشید. زمان می برد تا دندان ها و لثه های شما با زندگی جدید خود بدون بریس ها تطبیق پیدا کنند. برای همکاری با آنها، خوراکی ها و نوشیدنی هایی را انتخاب کنید که به طور معمول با بریس ها مصرف می کردید. سپس، به تدریج و به آرامی و با از بین رفتن حساسیت دهان شما، غذاها و نوشیدنی های دیگر را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

خطرات برداشتن بریس ها توسط خود بیمار

آیا برداشتن بریس ها توسط خود بیمار خطرناک است؟ از زوایای مختلفی می توانید به انجام این کار نگاه کنید.

اگر کسی دانش کافی در مورد بریس های دندانی را داشته باشد، می تواند در مورد روش برداشتن آنها را نیز اطلاعات داشته باشد و بتواند بدون هیچ آسیبی به دندان ها بریس ها را از روی آنها بردارد. اما در طول این فرایند، خطراتی نیز وجود دارند و گاهی اوقات ممکن است مشکلاتی نیز بروز پیدا کنند. این احتمالات بسیار جدی هستند.

از دست دادن دندان ها

وقتی خودتان به برداشتن بریس ها فکر می کنید، احتمال از دست رفتن دندان های دائمی زیاد است. این احتمال به این دلیل وجود دارد که ممکن است شما هنگام حرکت دندان ها به محل مورد نظر، آنها را به نقطه آسیب پذیر خود قرار دهید. هنگامی که یک دندان در حال حرکت است، در حال تغییر موقعیت خود در استخوان فوقانی است، که باعث می شود لق شود و وقتی در حال برداشتن بریس های دندانی خود با مقدار اشتباه نیرو هستید ممکن است دندان را از حفره خود خارج کنید.

تشکیل حفره های دندانی

وقتی ابزارهایی که شما استفاده می کنید موجب سایش، خراش، یا لب پر شدن دندان های شما شوند، باکتری ها به راحتی جذب آنها خواهند شد، و به دلیل حفره ای که روی دندان شما ایجاد شده است در آنها پنهان خواهند شد و رشد خواهند کرد. تمیز کردن دندان ها در این مرحله دشوار خواهد بود. وقتی بریس های دندانی را به طرز خشنی بر می دارید، ممکن است موجب کاهش مینای دندان های خود شوید.

جابجا شدن دندان ها

اگر خودتان بریس ها را بردارید، دندان ها چیزی نخواهند داشت که به آنها نشان دهد قرار است چگونه در یک راستا باقی بمانند. دندان ها آزاد خواهند بود تا در هر مسیری که دوست دارند حرکت کنند؛ به همین دلیل است که بیماران همیشه پس از اتمام فرایند درمان برای حفظ دندان ها در محل مطلوبی که قرار داده شده اند، از ریتینرها استفاده می کنند، تا زمانی که ارتودنتیست تشخیص دهد دیگر نیازی به استفاده از آنها نیست. به دلیل فشار و استرسی که به دندان های داخل دهان، بدون بریس های دندانی وارد می شود که آنها را در جای خود نگه می داشتند، دندان ها ممکن است ظرف یک هفته به هر مسیری حرکت کنند.

برداشتن بریس ها توسط خود فرد بسیار دردناک است.

ممکن است احساس کنید ناراحتی خیلی زیادی را تجربه می کنید، حتی درد بیشتر از زمانی که برای نخستین بار بریس ها را دریافت کردید. اما اگر می خواهید درد واقعی را تجربه کنید، خودتان برداشتن براکت ها را انجام دهید. استفاده از ابزارهای ad-hoc همیشه منجر به بروز درد می شود. ابزارهای درست و مناسب ارتودنتیک مؤثر هستند و این اطمینان را بوجود می آورند که در طول فرایند پیچیده نصب و دیباندینگ کمترین درد را تجربه خواهید کرد.

در طول فرایند برداشتن بریس ها به صورت شخصی، ممکن است لثه ها شروع به خونریزی کنند، و شما در معرض خطر عفونت های دندانی در نتیجه باز بودن زخم قرار دارید. از آنجا که انواع متخلفی از باکتری ها داخل دهان وجود دارند، عفونی شدن زخم باز به سادگی اتفاق می افتد.

پس از برداشتن براکت ها چگونه باید از دندان ها مراقبت کرد؟

مراقبت های خوب دندان ها پس از برداشتن براکت ها از روی دندان ها به اندازه زمانی که آنها روی دندان ها قرار دارند مهم است. عادات مناسب بهداشتی دهان و دندان پس از اتمام درمان ارتودنسی و چگونگی سالم و صاف و همراستا نگهداشتن دندان ها برای ادامه زندگی را یاد بگیرید.

چرا پس از برداشتن بریس های ارتودنسی باید مراقب دندان ها بود؟

تعدادی چالش وجود دارند که افراد پس از برداشتن بریس ها با آنها مواجه هستند، بنابراین دقیق بودن در مورد عادات بهداشتی دهان و دندان مهم است. اصلی ترین دلیل برای انجام مراقبت های ویژه از دندان ها پس از برداشتن بریس ها عبارتند از:

  • حصول اطمینان از صاف و یک راستا باقی ماندن دندان ها
  • پرهیز از ایجاد لکه و پلاک روی دندان ها نزدیک جایی که براکت ها قرار داشته اند.
برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

آیا پس از برداشتن براکت ها از روی دندان ها لازم است به دندانپزشک مراجعه کنیم؟

آری. مراجعات منظم به دندانپطشک هنوز هم بخشی از مراقبت های خوب دهان است و به دندانپزشک این فرصت را می دهد که محل هایی که تا به حال به دلیل وجود براکت ها روی دندان ها، دسترسی به آنها دشوار بوده است را پاکسازی نماید. متأسفانه، برخی افراد در نتیجه باقی مانده های خوراکی ها و نوشیدنی ها دچار حفره های دندانی اطراف یا زیر سخت افزار می شوند. دندانپزشک شما قادر به شناسایی حفره های دندانی و هر گونه مشکلات دیگری دهان و دندان ها شود، مانند جابجا شدن دندان ها و ایجاد یک طرح درمان جامع.

انجام پاکسازی حرفه ای و معاینه دندانی

اگر شما بریس داشته اید، می دانید چقدر درست مسواک زدن و نخ دندان کشیدن می تواند دشوار باشد. هرچه مدت زمانی که بریس داشته اید طولانی تر بوده باشد، بیشتر احتمال دارد که پلاک و لکه های دندانی روی دندان های انباشته شده باشند. یک پاکسازی حرفه ای دندانی بهترین راه برای زدودن آنها است، و زمانی بهتر از بلافاصله پس از برداشتن بریس ها برای پاکسازی دقیق دندان ها و معاینات دندانپزشکی وجود ندارد.

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

فرایند سفید کردن دندان ها را امتحان کنید.

به انجام فرایند سفید کردن تخصصی دندان ها فکر کنید! شما چندین ماه (شاید چند سال) را صرف استفاده از بریس های ارتودنسی کرده اید و اکنون لحظه بزرگی که مدت ها منتظر آن بوده اید فرا رسیده است- بریس های شما برداشته شده اند!

اصلاً غیر عادی نیست که برخی افراد برای نخستین مرتبه دندان های صاف و یکدست و همراستای خود را می بینند و احساس ناامیدی می کنند وقتی لکه های زرد، یا لکه های دیگر را روی دندان های خود مشاهده می کنند که در طول درمان ارتودنسی روی دندان ها بوجود آمده اند. بعد از این همه صبوری شما و تلاش سخت، سفید کردن تخصصی دندان ها راهی فوق العاده برای بازگرداندن مجدد درخشش به دندان ها است.

پس از اتمام درمان ارتودنسی می توانید استفاده از خمیر دندان های سفید کننده را از سر بگیرید که به بهبود ظاهر دندان های شما به آرامی کمک می کنند.

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

در مورد کارهای روتین بهداشتی دهان و دندان دقیق باشید.

شما سرمایه گذاری بزرگی روی دندان های خود کرده اید. عادات خوب بهداشتی دهان و دندان ها به صورت روزانه به شما کمک خواهد کرد لبخند سالم و زیبایی که با افتخار آن را به همه نشان می دهید را حفظ کنید.

  • حداقل دو مرتبه در طول روز دندان های خود را با مسواک دارای فرچه نرم مسواک بزنید و هر ۳-۴ ماه یک مرتبه وقتی متوجه خراب شدن فرچه های مسواک شدید آن را تعویض کنید.
  • یک مرتبه در طول روز برای زدودن پلاک و ذرات غذایی که مسواک قادر به دسترسی به آنها نمی باشد، نخ دندان بکشید.
  • دهانشویه ها انتخابی هستند، اما اگر دندان های شما نیاز به محافظتی بیشتر از تنها مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دارند، با دندانپزشک خود در مورد بهترین گزینه های دهانشویه برای خود صحبت کنید.
  • دهان خود را به طور منظم با آب شستشو دهید. پس از خوردن هر چیز حاوی قند و پس از نوشیدن چای، قهوه، و دیگر خوراکی هایی که موجب ایجاد لکه روی دندان ها می شوند دهان خود را با آب بشویید. این کار به پیشگیری از ایجاد لکه کمک می کند و دندان های شما را سفید نگه می دارد.
برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

برداشتن براکت‌های ارتودنسی (دیباندینگ)

پس از برداشتن بریس ها چگونه باید دندان ها را همراستا حفظ کرد؟

مطمئناً، برداشتن بریس ها پس از تکمیل درمان ارتودنسی لحظه هیجان انگیزی است، اما ارتودنتیست شما با گفتن اینکه نیاز دارید از بریس های ارتودنسی استفاده کنید شما را به زمین بازگردانده است، زیرا احتمال دارد که دندان ها به محل قدیمی خود بازگردند، و همه زحمات شما به باد بروند. هیچ کس نمی خواهد چنین اتفاقی بیفتد، بنابراین واقعاً مهم است طبق دستور ارتودنتیست از ریتینرها استفاده کنید.

چرا دندان ها پس از بریس ها جابجا می شوند؟

بریس ها هنگامی استفاده می شوند که برای صاف و یکدست کردن دندان ها و جابجا کردن آنها به محل مطلوب تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته اید، و زمانی که برداشته می شوند، فیبرهای الاستیک موجود در لثه ها تلاش می کنند طی فرایندی به نام “ریلپس ارتودنتیک” دندان ها را به جایی بکشند که قبلاً بوده اند. مدتی زمان می برد تا دندان ها و لثه های شما به وضعیت جدید خود عادت کنند. فک نیز به رشد خود ادامه می دهد و این می تواند دندان ها را تشویق کند پس از آنکه به انتهای درمان خود می رسید دوباره جابجا شوند. خیلی زود پس از برداشتن بریس ها، شما بیشتر در معرض خطر بازگشت دندان ها به موقعیت اصلی خود هستید، اما به جای آن تنها به مدت چند ماه از ریتینر استفاده کنید. نگران نباشید، ریتینرها کاملاً راحت هستند. دو نوع ریتینر متحرک و ثابت وجود دارد.

در اینجا برای شما توضیح می دهیم چه انتظاری باید از یک ریتینر داشته باشید:

به احتمال زیاد ارتودنتیست بلافاصله پس از برداشتن بریس های شما از دندان های شما قالب تهیه خواهد کرد. این قالب برای ساخت ریتینر استفاده می شود. اکثر ارتودنتیست ها به شما می گویند در ابتدا ریتینر خود را به صورت تمام وقت استفاده کنید، و در نهایت به سمت استفاده از آنها تنها در طول شب بروید. ممکن است یک هفته یا بیشتر زمان ببرد تا به استفاده از ریتینرها عادت کنید، اما به زودی شما به سختی متوجه وجود آن داخل دهان خود خواهید شد.

ریتینرهای متحرک

این نوع ریتینرها شبیه یک روکش لثه نازک و شفاف هستند که به خوبی روی دندان های شما قرار می گیرند تا آنها را در جای خود نگهدارند. آنها به صورت سفارشی و با گرفتن قالب از دندان ها پس از برداشتن براکت ها از روی دندان ها ساخته می شوند. در اکثر موارد، آنها تنها در طول شب و زمانی که به رختخواب می روید استفاده می شوند، اما در مورد این موضوع ارتودنتیست شما به طور مفصل با شما گفتگو خواهد کرد.

ریتینرهای ثابت

ریتینرهای متحرک عادت ناخوشایند گم شدن را همیشه با خود به همراه دارند، به همین دلیل ممکن است شما برای آرامش ذهن خود ترجیح دهید از ریتینرهای ثابت استفاده کنید. این نوع ریتینرها از یک تکه فلز نازک ضد زنگ تشکیل شده اند که به صورت دائم به پشت دندان های جلوی شما چسبانده می شود. این نوع ریتینرها ممکن است بلافاصله پس از برداشتن براکت ها و قبل از گرفتن قالب برای ساخت ریتینرهای متحرک روی سطح داخلی دندان ها چسبانده شوند. شما خیلی زود به این نوع ریتینرها عادت خواهید کرد و هیچ کسی قادر به دیدن آنها نخواهد بود. هنگام مسواک زدن دندان های خود باید خیلی محتاط و دقیق باشید، زیرا پلاک ها می توانند زیرو اطراف این سیم نیز انباشته شوند.

از ریتینرهای خود به خوبی مراقبت کنید.

حداقل یک مرتبه در طول روز طبق دستور دندانپزشک خود، ریتینرهای خود را تمیز کنید. قطعاً شما دوست ندارید روی ریتینرهای شما باکتری انباشته شود و دوست دارید دهانتان بوی تازگی و خوب بدهد.

برخی ریتینرها می توانند به سادگی داخل سینک و با خمیر دندان معمولی و مسواک تمیز شوند. با این حال، برای برخی ریتینرهای دیگر ممکن است نیاز باشد از دهانشویه یا محلول های تمیز کننده ریتینر استفاده کنید. اگر مطمئن نیستید، از ارتودنتیست خود در مورد بهترین روش برای تمیز نگهداشتن ریتینر خود سؤال بپرسید.

نکته مهم: همیشه یک محفظه نگهداری از ریتینر با خود همراه داشته باشید. بسیاری از افراد هنگام صرف غذا به سادگی ریتینر خود را داخل یک دستمال می پیچند و آن را گوشه ای می گذارند. و به این شکل است که به طور تصادفی ریتینر آنها دور انداخته می شود! کمتر احتمال دارد یک محفظه پلاستیکی نگهداری از ریتینر با یک دستمال کاغذی استفاده شده اشتباه گرفته شود و دور انداخته شود.

ریتینرها اغلب محل تجمع مواد کثیف و چسبناکی مانند باکتری ها، پلاک، و تارتار هستند. به همین دلیل است که باید هر روز ریتینرهای خود را تمیز کنید و وقتی داخل دهان شما نیستند، آنها را در محل مناسبی نگهداری کنید.

شستشوی ریتینرها با آب خالی چندان هم بی تأثیر نیست. با این حال، شما می توانید ریتینرهای خود را در جوش شیرین سرکه، و صابون کاستیل نگهداری کنید تا بدون هیچ خطری آنها را ضد عفونی کنید.

ریتینر ارتودنسی پس از اتمام درمان ارتودنسی با ابزارهایی مانند بریس ها یا اینویزیلاین ها، دندان های شما را در جای خود نگه می دارد.

از آنجا که دندان ها مستعد جابجا شدن ارتودنتیک (بازگشت به محل قبلی خود) هستند، شما باید ریتینرها را هر روز استفاده کنید. این به حفظ عضلات شما کمک می کند تا دهان شما در موقعیت درست و مناسب باقی بماند.

برای ۹ تا ۱۲ ماه نخست، شما باید ریتینرهای خود را ۲۲ ساعت یا بیشتر در طول روز استفاده کنید. پس از آن، نیاز است ریتینرهای خود را هر شب- و ترجیحاً تمام عمر- استفاده کنید.

نحوه پاکسازی و تمیز نگهداشتن ریتینرها به نوع آنها بستگی دارد.

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

انواع ریتینر ارتودنسی

سه نوع متفاوت ریتینر وجود دارد: دو نوع آنها متحرک هستند و یک نوع دائمی است. نوع ریتینری که شما دارید باعث خواهد شد ارتودنتیست روش متفاوتی برای پاکسازی آن به شما آموزش دهد.

دو نوع ریتینر متحرک می توانند به یک شکل پاکسازی شوند:

  • ریتینرهای پلاستیکی شفاف: ریتینرهای شفاف ریتینرهای متحرکی هستند که پس از یک دوره درمان با استفاده از الاینرهای شفاف مانند اینویزیلاین Invisalign تجویز می شوند. برندهای دیگر با نام های اسیکس Essix یا ویورا Vivera نیز وجود دارند. ریتینرهای پلاستیکی شفاف کم دوام تر از دیگر انواع ریتینرها هستند و باید با دقت جابجا شوند. حتی یک ریتینر پلاستیکی که از آن به خوبی مراقبت می شود تصور می شود تنها دو سال دوام داشته باشد.
  • ریتینر هاولی: ریتینرهای هاولی نوع “کلاسیک” ریتینرها هستند که از پلاستیک، آکریلیک، و سیم های فلزی ساخته می شوند و اغلب پس از درمان با استفاده از ریتینرهای معمولی تجویز می شوند. علاوه بر این، آنها ریتینرهای متحرکی هستند که بسیار با دوام می باشند. ریتینر هاولی اگر به شکل مؤثری نگهداری شود می تواند تا ۲۰ سال نیز دوام داشته باشد.
  • ریتینرهای ثابت: ریتینرهای سیمی، ثابت، یا چسبانده شده، ریتینرهای دائمی می باشند که در صورت لزوم می توانند برای همیشه دوام داشته باشند. آنها را دندان ها چسبانده می شوند و بدون مراقبت های مناسب، بیشترین احتمال برای تشکیل پلاک های دندانی را دارد.
مراقبت از ریتینر ارتودنسی

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

نحوه پاکسازی نگهدارنده ارتودنسی

پاکسازی ریتینر هاولی و ریتینر پلاستیکی شفاف (اسیکس)

  • وقتی از ریتینر استفاده نمی کنید، آن را درون یک محفظه از جنس فلز ضد زنگ پر از آب، جوش شیرین، و صابون کاستیل (اختیاری) نگه دارید.
  • هفته ای یک مرتبه ریتینر خود را به مدت ۱۵ دقیقه داخل آب ولرم، با سرکه سفید، و جوش شیرین غوطه ور کنید.
  • اگر متوجه تشکیل رسوب روی ریتینرهای خود شدید، آن را به درستی با استفاده از پاک کننده های آلتراسونیک تمیز کنید تا هر گونه رسوب از روی آن پاک شود. پاک کننده های آلتراسونیک ریتینرها می توانند هم ریتینرهای هاولی و هم ریتینرهای اینویزیلاین را به صورت عمقی پاکسازی و ضد عفونی کنند.
  • اگر تمیز کننده آلتراسونیک یا تمیز کننده مخصوص ریتینر ندارید باز هم لازم است کار پاکسازی آنها را انجام دهید، برای این منظور می توانید آنها را نزد دندانپزشک یا ارتودنتیست خود ببرید. آنها ابزارها و راهکارهای خاصی برای پاکسازی دقیق ریتینرها دارند.

اگر ریتینر شما پلاک های قابل مشاهده ای روی خود دارد، به آرامی آن را با یک مسواک دارای فرچه های نرم مسواک بزنید، اما از خمیر دندان استفاده نکنید. این کار نباید به صورت منظم انجام شود.

پاکسازی ریتینر ثابت ارتودنسی

  • بهداشت خوب دهانی شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و استفاده منظم از ابزار تمیز کننده زبان را دنبال کنید.
  • برای تمیز کردن کنار سیم های ریتینر از فلاس تریدر استفاده کنید. شما با استفاده از آن می توانید نخ را از بین هر دندان عبور دهید و حتی زیر خط لثه را نیز با دقت و به طور کامل پاکسازی کنید.
مراقبت از ریتینر ارتودنسی

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

نکاتی برای تمیز کردن ریتینر

هرگز اجازه ندهید ریتینر شما خشک شود.

اگر اجازه دهید ریتینر شما خشک شود، تارتار و بیوفیلم به راحتی به آن می چسبند. اگر ریتینر شما داخل دهان نیست، باید داخل یک مایع غوطه ور شود.

ریتینرها به گونه ای طراحی شده اند که در محیطی مرطوب نگهداری شوند، و خارج کردن آنها از داخل دهان (یک محیط مرطوب) و قرار دادن آن روی میز (یک محیط خشک) ایده وحشتناکی است که می تواند پیش از موعد موجب کهنگی ریتینر شود.

از استفاده مواد پاک کننده پروتزهای مصنوعی دندانی خودداری کنید.

پاک کننده های پروتزهای مصنوعی نباید برای تمیز کردن ریتینرهای شما استفاده شوند. این مواد تمیز کننده حاوی پرسولفات هستند، نوعی مادی آلرژی زا که موجب تحریک پوست حساس داخل دهان می شود.

در سال ۲۰۰۸، سازمان غذا و دارو یک هشدار در مورد استفاده از محلول های تمیز کننده حاوی پرسولفات منتشر کرد. آنها توصیه کردند که افراد استفاده کننده از آنها ریتینرها و پروتزهای مصنوعی خود را قبل از قرار دادن داخل دهان با دقت آبکشی کنند.

اما پرسولفات می توانند به درون منافذ ریتینرها نفوذ کند، و باعث شود شستشوی کامل آنها تقریباً غیر ممکن شود. شاید به همین دلیل هم هست که سازمان غذا و دارو نیز توصیه کرده است که افراد استفاده کننده به فکر جایگزین های فاقد پرسولفات باشند.

از دهانشویه های حاوی الکل پرهیز کنید

دهانشویه هایی که برای پاکسازی یا غوطه ور کردن ریتینرها استفاده می شوند ممکن است حاوی الکل و یا سدیم لوریل سولفات باشند، که هر دو مواد نگهدارنده ای هستند که موجب خشک شدن ریتینر شما می شوند. بنابراین از دهانشویه ها برای پاکسازی ریتینرها استفاده نکنید.

ریتینر را در معرص گرما و حرارت قرار ندهید

دمای بالا با پیچش ریتینرها می تواند موجب تخریب آنها شود. هنگام تمیز کردن ریتینر خود، از موارد زیر استفاده نکنید:

  • آب داغ (یا آب جوش)
  • ماشین ظرفشویی
  • مایع ظرفشویی
  • مایکرویو
  • قرار دادن آن داخل داشبور یا روی آن

ریتینر خود را بیشتر از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه داخل محلول های تمیز کننده شیمیایی غوطه ور نکنید.

اگر شما استفاده از تمیز کننده های پروتزهای مصنوعی، قرص های تمیز کننده ریتینرها، یا دهانشویه ها را انتخاب می کنید، ریتینرهای خود را بیشتر از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه داخل آنها قرار ندهید. مواد شیمیایی سوزاننده می توانند مواد را فرسوده و موجب تجزیه سریع تر آنها شوند.

ریتینر خود را مسواک نزنید.

متأسفانه، استفاده از مسواک روی ریتینرهای شما (با یا بدون محصولات تمیز کننده) در واقع به سطح ریتینر نفوذ می کند و ممکن است خیلی زودتر از موعد باعث کهنگی آن شود.

حتی از مسواک های دارای فرچه های خیلی نرم هم به طور منظم روی ریتینرهای خود استفاده نکنید.

در برخی موارد نادر، در صورتی که شاهد انباشته شدن پلاک های قابل مشاهده روی ریتینرهای خود بودید، ممکن است لازم باشد ریتینر خود را مسواک بزنید. با این حال، در صورتی که این رسوب با یک مرتبه مسواک زدن تمیز نشدند، با ارتودنتیست خود صحبت کنید.

محفظه نگهداری از ریتینرهای خود را تمیز نگهدارید.

محفظه نگهداری از ریتینر نیز اگر به درستی پاکسازی نشود، می تواند به منشاء آلودگی تبدیل شود. شما باید هر بار که ریتینر را داخل دهان قرار می دهید محفظه نگهداری از آن را نیز پاکسازی کنید.

برای تمیز کردن محفظه نگهداری از ریتینر باید مراحل زیر را انجام دهید:

  • به مدت ۳ تا ۵ ثانیه آب داغ را روی آن باز نگهدارید.
  • به مدت ۲۰ ثانیه آن را با صابون شستشوی ظروف، و با استفاده از یک اسفنج یا فرچه مناسب برای مواد محفظه های ریتینرها بشویید.
  • آن را با یک دستمال تمیز خشک کنید (اجازه ندهید روی میز بماند تا خشک شود).

شما می توانید محفظه های نگهداری از ریتینرها که از جنس فلز ضد زنگ هستند را در ماشین ظرفشویی بشویید زیرا قدرت از بین بردن باکتری آنها بیشتر است.

تمیز کردن ریتینر با جوش شیرین

جوش شیرین ماده ای بی خطر و مؤثر برای پاکسازی ریتینر است. جوش شیرین دارای خاصیت آنتی باکتریال خاص برای میکرو ارگانیسم های دهان است، به این معنا که به صورت ویژه برای از بین بردن باکتری های مضری مفید است که داخل دهان یافت می شوند.

جوش شیرین ممکن است به پیشگیری از بروز بوی بد دهان که با آلوده بودن ریتینر همراه است کمک کند. حتی برای مبارزه با بوی بد دهان و قلیایی نگهداشتن بیشتر pH دهان مفید است.

اگر شما ریتینر ثابت دارید، استفاده از خمیر دندان با جوش شیرین می تواند به پیشگیری از تشکیل رسوبات مضر روی سیم ها کمک کند.

برای تمیز کردن ریتینر خود با جوش شیرین مراحل زیر را انجام دهید:

  • در یک ظرف تمیز، خشک از جنس فلز ضد زنگ، ۲ قاشق غذا خوری جوش شیرین را در سه چهارم فنجان آب گرم حل کنید.
  • زمانی که از ریتینر خود استفاده نمی کنید آن را در این محلول نگهدارید.
  • وقتی برای استفاده از ریتینر آماده بودید، آن را با آب سرد یا ولرم شستشو دهید.

نحوه پاکسازی ریتینر با صابون کاستیل

صابون کاستیل می تواند گزینه جایگزین فوق العاده ای برای قرص های پاکسازی یا دیگر ابزارهای تمیز کننده ای باشد که برای ریتینر شما بسیار خشن هستند. استفاده از صابون کاستیل برای پاکسازی ریتینرها کمک می کند ریتینر شما بوی “تمیزی” و “تازگی” به خود بگیرد.

یک صابون کاستیل بدون روغن های اساسی خریداری کنید، که ممکن است به مقدار زیادی آنتی باکتریال باشد، اما اگر به خوبی از روی ریتینر شسته نشود می تواند موجب به هم ریختن میکروبیوم دهانی شما شود.

برای پاکسازی ریتینر خود با صابون کاستیل مراحل زیر را انجام دهید:

  • در یک ظرف تمیز و خشک از جنس فلز ضد زنگ سه چهارم فنجان آب گرم را با ۲ قاشق غذا خوری جوش شیرین مخلوط کنید.
  • یک تا دو پیمانه صابون کاستیل غیر معطر به آن بیفزایید.
  • به آرامی آنها را با یکدیگر ترکیب کنید تا جوش شیرین حل شود و ریتینر خود را داخل آن قرار دهید.
  • هرگاه قصد استفاده از ریتینر را داشتید، آن را به طور کامل با آب ولرم شستشو دهید.

تمیز کردن ریتینر با سرکه و جوش شیرین

سرکه سفید یک ماده پاک کننده بی خطر برای ریتینرهای شما است. سرکه می تواند باکتری ها و قارچ ها را از سطح ریتینر شما پاکسازی کند.

برای تمیز کردن ریتینر با سرکه:

  • به نسبت برابر آب ولرم و سرکه سفید را درون یک ظرف فلزی ضد زنگ تمیز با یکدیگر مخلوط کنید.
  • ۲ قاشق غذا خوری جوش شیرین را به این ترکیب اضافه کنید و در آن حل کنید.
  • ریتینر خود را به مدت ۱۵ دقیقه در این ترکیب قرار دهید.
  • ریتینر خود را از داخل ضرف بردارید و خیلی دقیق با آب ولرم یا سرد شستشو دهید.

پروتزهای مصنوعی دندانی و ریتینرها عموماً به یک شکل تمیز می شوند. تمیز کردن پروتزهای مصنوعی با سرکه سفید می تواند به پیشگیری از بروز دنچر استوماتیت کمک کند، که با قارچ کاندیدیای داخل دهان همراه است.

از این روش ها برای تمیز کردن ریتینر استفاده نکنید!

از استفاده این روش ها برای تمیز کردن ریتینر خود اجتناب کنید زیرا می توانند به ریتینر یا سلامت دهان شما آسیب وارد کنند:

  • هیدروژن پراکسید: پراکسید موجب بروز واکنش های رادیکال آزاد می شود، به همین دلیل یک ماده آنتی باکتریال قوی می باشد. با این حال، استفاده از آن داخل دهان را توصیه نمی کنیم زیرا می تواند به میکروبیوم داخل دهان شما آسیب بزند.
  • مسواک: حتی مسواک های دارای فرچه های نرم نیز ممکن است روی ریتینرهای شما خراش بیندازند. این خراش ها می توانند محل مناسبی برای پنهان شدن باکتری ها باشند.
  • خمیر دندان: بسیاری از خمیر دندان ها به گونه ای طراحی شده اند که ساینده هستند، که می تواند باعث بروز مشکلی مشابه استفاده از مسواک ها شوند. استفاده از خمیر دندان برای تمیز کردن ریتینر ممکن است موجب خراشیدن شدن آن شود و به محلی برای زندگی باکتری ها تبدیل شوند.
  • ماشین ظرفشویی، آب جوش، یا دیگر منابع گرما: گرما می تواند موجب تغییر شکل ریتینرهای شما شود. همیشه از آب ولرم استفاده کنید و هرگز آب جوش یا آب داغ استفاده نکنید.
  • دهانشویه ها: الکل و SLS موجود در اکثر دهانشویه ها می توانند موجب خشک شدن مواد و کهنه شدن سریع تر آنها شوند.
  • تمیز کننده های پرسولفات: قرص ها یا محلول های تمیز کننده ای که حاوی پرسولفات هستند، و معمولاً برای پروتزهای مصنوعی بازاریابی می شوند، می توانند موجب بروز حساسیت در بافت های حساسی دهان شوند.
  • نور ضد عفونی کننده فرا بنفش: نور UV می تواند به آکریلیک آسیب وارد کند، و در سطح مولکولی موجب تخریب آن شود.

سفید کننده ها، الکل، و دیگر مواد شیمیایی خشن: مواد سوزاننده یا مواد خشک کننده موجب تخریب ریتینر شما خواهند شد.

تانگ تراست یا بایت معکوس چیست؟

تانگ تراست زمانی ظاهر می شود که زبان داخل دهان فشار زیادی رو به جلو وارد می کند، و منجر به بروز شرایط ارتودنتیک غیر عادی به نام “اپن بایت” می شود.

این وضعیت بیشتر در کودکان شایع است. اینمشکل علل مختلفی می تواند داشته باشد، از جمله:

  • عادت بلع غلط
  • آلرژی ها
  • داشتن گره زبانی

تانگ تراست در کودکان

در کودکانی که از سینه مادر یا با شیشه شیر تغذیه می شوند، تانگ تراست طبیعی است. با بزرگتر شدن کودک، الگوی بلع و گفتار او نیز به طور طبیعی تغییر می کند.

با این حال، برخی از انواع سری های شیشه شیرها – و نیز استفاده طولانی مدت از بطری- می تواند منجر به تانگ تراست غیر عادی شود که تا پس از دوران نوزادی و اوایل دورات کودکی ادامه پیدا می کند.

علل احتمالی متعدد دیگری برای تانگ تراست وجود دارند که در نوزادی آغاز می شوند. برخی از این علل عبارتند از:

  • عادات مکیدن طولانی مدت که حرکات زبان را تحت تأثیر قرار می دهد، مانند مکیدن انگشت، شست، یا زبان.
  • آلرژی های همراه با تورم مزمن لوزه ها یا آدنوئیدها.
  • گره زبانی، که در آن یک دسته بافت زیر زبان محکم یا کوتاه است.
  • الگوی بلع که تحت عنوان بلع معکوس شناخته می شود.

در کودکان، تانگ تراست زمانی مشهود است که حرکات رو به جلوی زبان در طول بلعیدن و حرف زدن خیلی زیاد هستند. اغلب، زبان داخل دهان تمایل رو به جلو دارد. گاهی اوقات، زبان به سمت عقب دهان فشار وارد می کند.

تانگ تراست تعدادی علائم مشهود دارد که در کودکانی ظاهر می شوند که این الگو در آنها شکل گرفته است. این علائم عبارتند از:

  • زبان بین دندان ها قابل مشاهده است. نوک زبان از بین دندان ها بیرون است، خواه کودک در حال حرف زدن باشد، در حال بلع باشد، یا در حال حرف زدن باشد.
  • تنفس از راه دهان.
  • ناتوانی در کامل بستن لب ها. این می تواند به علت ناهنجاری های ساختاری یا عادت باشد.
  • اپن بایت. اپن بایت زمانی اتفاق می افتد که دندان های جلو هنگامی که دهان بسته است با یکدیگر تماس پیدا نمی کنند.
  • غذا خوردن آهسته، سریع، یا نامرتب.
  • مشکلات گفتاری. نوک زبانی ادا کردن حروف “س” و “ز” شایع است.
تانگ تراست در کودکان و افراد بزرگسال

تانگ تراست در کودکان و افراد بزرگسال

تانگ تراست در افراد بزرگسال

افراد ممکن است در نتیجه عدم درمان عادات یا مشکلات دوران کودکی، تانگ تراست را تا دوران بزرگسالی نیز با خود داشته باشند.

اگر شما فرد بزرگسالی با مشکل تانگ تراست هستید، ممکن است مشکل شما در نتیجه وجود آلرژی های مزمن، یا تورم لوزه ها یا زبان سوم بروز پیدا کرده باشد. استرس نیز ممکن است نقش داشته باشد.

گزارش هایی وجود دارد مبنی بر اینکه تانگ تراست در آینده در طول زندگی بوجود آمده است، اما چندان شایع نیست.

علائم و نشانه های تانگ تراست در افراد بزرگسال شبیه این علائم در کودکان هستند. برخی علائم و نشانه ها، مانند غذا خوردن نامرتب، بعید است ظاهر شوند. ممکن است افراد در طول خواب زبان خود را رو به جلو فشار دهند.

علاوه بر علائمی که در بالا فهرست شدند، فرد بزرگسالی که تانگ تراست دارد، احتمالاً به دلیل ناتوانی در بستن دهان خود و نداشتن بلع عادی، ساختار و ظاهر چهره او دراز و کشیده شده است.

ممکن است زبان او بزرگتر از حد معمول شده باشد. علاوه بر این، اپن بایتی که در نتیجه تانگ تراست بروز پیدا می کند می تواند هنگام غذا خوردن مشکل ایجاد کند. اگر دندان های جلو به درستی روی یکدیگر قرار نگیرند، گاز زدن برخی غذاهای خاص می تواند ناراحت کننده باشد.

علاوه بر این، فرد ممکن است نتواند برخی خوراکی ها را با دندان های جلوی خود گاز بزند، مانند کاهو، یا گوشت. در عوض، ممکن است غذا از فاصله بین دندان ها بیرون بریزد.

تانگ تراست چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشکان با تخصص های مختلف می توانند تانگ تراست را تشخیص دهند، از جمله:

  • پزشک عمومی
  • پزشک کودکان
  • آسیب شناسان زبان گفتاری
  • دندانپزشکان
  • ارتودنتیست ها

شما یا پزشک کودکتان می توانید نحوه حرف زدن یا بلعیدن کودک را مشاهده کنید.

برخی پزشکان ممکن است الگوی بلع را با نگه داشتن لب پایین بررسی کنند تا ببینند کودک شما عمل بلع را چگونه انجام می دهد. مخصوصاً پزشک شما می خواهد ببیند زبان هنگام بلع کجا قرار می گیرد.

در یک معاینه کامل تانگ تراست، ممکن است دیگر متخصصان دیگری نیز دخیل باشند.

برای مثال، ممکن است تشخیص اولیه توسط پزشک عمومی انجام شود. اما پس از آن، ممکن است لازم باشد متخصص آسیب شناسی زبان گفتاری، ارتودنتیست، متخصص گوش و حلق و بینی، و متخصص گوارش نیز ارزیابی هایی را انجام دهند.

آیا تانگ تراست می تواند منجر به بروز مشکلات دیگر شود؟

در صورتی که تانگ تراست درمان نشود، می تواند باعث بد شکلی دندان ها شود.

وقتی زبان به پشت دندان ها فشار وارد می کند، این فشار می تواند باعث شود دندان های جلو رو به بیرون حرکت کنند. این منجر به ایجاد فاصله بین دندان ها یا اپن بایت بین دندان های وسطی فک های بالا و پایین می شود.

اگر تانگ تراست درمان نشده باقی بماند می تواند باعث بروز آسیب های دراز مدت به گفتار شود، مانند نوک زبانی ادا کردن برخی حروف خاص. علاوه بر این، باعث می شود شکل صورت شما کشیده تر به نظر برسد و زبان شما از بین دندان ها بیرون بزند.

تانگ تراست در کودکان و افراد بزرگسال

تانگ تراست در کودکان و افراد بزرگسال

تانگ تراست چگونه درمان می شود؟

درمان تانگ تراست به نظر می رسد برای کودکان و افراد بزرگسال شبیه یکدیگر باشد.

تنها استثناء استفادخ از نوعی ابزار ارتودنسی به نام “قفس زبان” tongue crib روی سقف دهان کودک است. این ابزار اپن بایت را اصلاح می کند. در برخی موارد، افراد بزرگسال نیز تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند.

به طور کلی، ابزارهای ارتودنسی می توانند درمان خوبی ارائه دهند. با دندانپزشک و ارتودنتیست کودک خود مشورت کنید تا بهترین روش درمان را بیابید.

گاهی اوقات درمان پیشنهادی میولوژی دهانی است. این یک روش درمان مداوم رایج است که جای لب ها، فک، و زبان را اصلاح می کند.

این درمان به عادات بلع نیز می پردازد. اصلاحاتی که بدون درمان مداوم برای اپن بایت صورت می گیرند، مشاهده شده است که به مرور زمان خودشان را نیز معکوس کنند.

پزشک شما ممکن است پرداختن به درمان مشکلات بینی، آلرژی ها، یا مشکلات تنفسی که ممکن است در تانگ تراست شما یا کودک شما نقش داشته باشد را توصیه کند. مشکلات تنفسی باید برای درمان بلع برطرف شوند تا موفقیت آمیز باشند.

علاوه بر درمان بلع، ممکن است گفتار درمانی نیز لازم باشد تا هر گونه مشکلاتی که در نتیجه تانگ تراست بوجود آمده اند اصلاح شوند.

تانگ تراست با دنبال کردن مداوم توصیه های درمانی هفتگی، ممکن است به مرور زمان درمان شوند.

اگر شما یا فرزندتان بیماری زمینه ای دارید که به تانگ تراست ارتباط داشته باشد یا موجب بروز آن شده باشد، برای آن بیماری های خاص نیز درمان دریافت خواهید کرد.

تانگ تراست یک شرایط کاملاً قابل درمان است. بهبودی کامل در صورتی می تواند حاصل شود که به دنبال درمان درست و مناسب باشید.