شروع درمان ارتودنسی یک تعهد بزرگ است، اما اتمام آن نیز به همان اندازه مهم است. چه از بریس ها استفاده کنید و چه از الاینرهای شفاف، قطع زود هنگام درمان می تواند منجر به بروز مشکلات جدی دندانی، اتلاف وقت و ضرر مالی شود. به همین دلیل است که گوش دادن به توصیه های متخصص ارتودنسی خود برای راهنمایی جهت اطمینان از موفقیت طولانی مدت ضروری است.

بیماران گاهی اوقات به دلیل احساس اینکه دندان هایشان “به اندازه کافی خوب” به نظر می رسند، احساس ناراحتی می کنند یا در مراجعه به ارتودنتیست مشکل دارند، به اتمام زود هنگام درمان ارتودنسی خود فکر می کنند. با این حال، بدون تکمیل کامل فرآیند، ممکن است نتایج مؤثر نباشند. اگر به پایان زود هنگام درمان خود فکر می کنید، قبل از تصمیم گیری باید این موارد را بدانید.

چرا درمان ارتودنسی زمان می برد؟

درمان ارتودنسی چیزی بیشتر از ظاهر را بهبود می دهد. این درمان دندان ها را به درستی مرتب می کند تا از بایت سالم و سلامت دهان و دندان در دراز مدت پشتیبانی کند. جابجایی سریع دندان ها یا قطع زود هنگام درمان می تواند منجر به بروز عوارضی مانند تحلیل لثه، تحلیل استخوان یا ناهمترازی شود.

طول درمان به عواملی مانند موارد زیر بستگی دارد:

• شدت ناهماهنگی – موارد خفیف زمان کمتری طول می کشند، در حالی که فشردگی شدید دندان ها یا مشکلات بایت، به فرآیند طولانی تری نیاز دارند.
• نوع درمان – بریس ها و الاینرهای شفاف با سرعت های متفاوتی کار می کنند و برخی به تنظیمات بیشتری نیاز دارند.
• رعایت بیمار – استفاده از الاینرها طبق دستورالعمل، پیگیری قرار ملاقات ها و پیروی از دستورالعمل های مراقبتی، همگی بر سرعت پیشرفت درمان تأثیر می گذارند.

توقف درمان قبل از اینکه متخصص ارتودنسی چراغ سبز را نشان دهد، می تواند منجر به عود، مشکلات بایت و حتی نیاز به درمان اضافی در آینده شود.

چرا درمان ارتودنسی زمان می برد؟

اگر درمان را زودتر متوقف کنید چه اتفاقی می افتد؟

ترک زود هنگام درمان ارتودنسی می تواند منجر به بروز طیف وسیعی از مشکلات دندانی و عملکردی شود. در اینجا مواردی که ممکن است در صورت عدم تکمیل درمان خود تجربه کنید، آورده شده اند:

دندان ها می توانند به عقب برگردند (عود)

دندان ها به طور طبیعی می خواهند به موقعیت های اصلی خود بازگردند، بخصوص اگر در موقعیت جدید خود به طور کامل تثبیت نشده باشند. اگر خیلی زود بریس ها را بردارید یا قبل از توصیه متخصص ارتودنسی، استفاده از الاینرها را متوقف کنید، تمام پیشرفتی را که داشته اید، از دست می دهید.

اگر از ریتینر (نگهدارنده) استفاده نکنید، ممکن است تنها در عرض چند ماه دوباره دندان های شما به حالت اولیه خود برگردند و منجر به کج شدن آنها شود. هر چه مدت بیشتری بدون ریتینر مناسب بمانید، دندان های شما بیشتر جابجا می شوند.

ممکن است بایت شما نامرتب باقی بمانند.

درمان ارتودنسی بر چیزی بیشتر از صاف کردن دندان ها تمرکز دارد. همچنین از تراز مناسب بایت (نحوه قرارگیری دندان های دو فک بالا و پایین روی یکدیگر) اطمینان حاصل می کند. توقف زود هنگام درمان می تواند شما را با موارد زیر مواجه کند:

• اوربایت یا آندربایت که باعث فشار فک و مشکل در جویدن می شوند.
• اپن بایت که در آن دندان ها به درستی با هم تماس پیدا نمی کنند و منجر به بروز مشکلات گفتاری می شوند.
• کراس بایت که فشار ناهمواری بر روی برخی از دندان ها وارد می کند و منجر به ساییدگی و فرسایش آنها می شود.

بایت مشکل دار می تواند به مرور زمان منجر به درد مفصل فکی – گیجگاهی، ساییدگی ناهموار دندان ها و ناراحتی فک شود.

فاصله بین دندان ها و فشردگی دندان ها می تواند دوباره برگردد.

اگر دندان های شما در ابتدا شلوغ بودند یا فاصله های قابل توجهی داشتند، قطع درمان قبل از اصلاح کامل می تواند باعث شود که فاصله ها دوباره باز شوند یا فشردگی دندان ها دوباره برگردد. درمان ارتودنسی تضمین می کند که دندان ها فضای لازم برای ماندن در جای خود را دارند.

هنگامی که درمان کوتاه می شود، ممکن است برخی از دندان ها در موقعیت نهایی و پایدار خود قرار نگیرند و مستعد حرکت شوند. این می تواند منجر به بروز مشکلات زیبایی و عملکردی شود که ممکن است به شروع مجدد درمان نیاز داشته باشند.

ممکن است دوباره به درمان ارتودنسی نیاز داشته باشید.

یکی از بزرگترین نقاط ضعف ترک زود هنگام درمان ارتودنسی این است که ممکن است بعداً دوباره به بریس ها یا الاینرهای شفاف نیاز داشته باشید. وقتی دندان ها از حالت تراز خارج می شوند، تنها راه برای اصلاح آنها، انجام درمان ارتودنسی برای بار دوم است – که زمان و هزینه شما را دو برابر می کند. بسیاری از افراد بزرگسال پس از عدم استفاده از نگهدارنده ها یا قطع درمان در اوایل کودکی یا نوجوانی، به دنبال مراقبت های ارتودنسی می روند. اگر نمی خواهید چند سال دیگر دوباره این روند را طی کنید، بهتر است درمان فعلی خود را به درستی تمام کنید.

نگهدارنده ها به درستی جا نمی افتند.

نگهدارنده ها بخش مهمی از نگه داشتن دندان های شما پس از درمان ارتودنسی هستند. با این حال، اگر دندان های شما کاملاً مرتب نشده باشند و در موقعیت های جدید خود قرار نگرفته باشند، ممکن است نگهدارنده ها به درستی جای نگیرند یا استفاده از آنها باعث ایجاد ناراحتی شود.

نگهدارنده ای که به درستی جای نمی گیرد به این معنا است که دندان های شما را به طور مؤثر در جای خود نگه نمی دارد و باعث جابجایی ناخواسته آنها می شود. این در نهایت می تواند منجر به نیاز به درمان ارتودنسی جدید برای اصلاح جابجایی دندان ها شود.

اتلاف وقت و هزینه

درمان ارتودنسی به سرمایه گذاری مالی و تعهد نیاز دارد. اگر در نیمه راه درمان را متوقف کنید، از مزایای کامل آنچه که برای آن هزینه کرده اید، بهره مند نمی شوید. بعلاوه، اگر دندان های شما به عقب تغییر مکان دهند و بعداً به اصلاح نیاز داشته باشند، ممکن است در نهایت هزینه بیشتری را برای دور دیگری از درمان صرف کنید.

پیگیری درمان در دراز مدت، با تضمین لبخندی پایدار و سالم که نیازی به مداخله ارتودنسی بیشتر ندارد، باعث صرفه جویی در هزینه ها می شود.

اگر درمان را زودتر متوقف کنید چه اتفاقی می افتد؟

چگونه در مسیر درمان ارتودنسی خود باقی بمانیم؟

اگر در طول درمان احساس ناامیدی، بی صبری یا ناراحتی می کنید، راه هایی برای حفظ انگیزه و اطمینان از پایان قوی آن وجود دارد:

با متخصص ارتودنسی خود ارتباط برقرار کنید.

اگر نگران طول درمان، ناراحتی یا هر مشکل دیگری هستید، با متخصص ارتودنسی خود صحبت کنید. آنها ممکن است بتوانند طرح درمان شما را تنظیم کنند، راه حل هایی برای ناراحتی ارائه دهند یا جدول زمانی واضح تری برای تکمیل درمان به شما ارائه دهند.

به شرکت در قرارهای ملاقات پایبند باشید.

از دست دادن قرارهای ملاقات می تواند باعث شود پیشرفت درمان شما به تأخیر بیفتد و زمان درمان را طولانی تر می کند. مراجعه منظم برای ویزیت های ارتودنسی تضمین می کند که درمان شما در مسیر خود باقی می ماند و تنظیمات در صورت نیاز انجام می شوند.

دستورالعمل های مراقبتی را دنبال کنید.

دریاره بریس های ارتودنسی، این به معنای اجتناب از غذاهای سفت یا چسبناک است که می توانند باعث شکستن براکت ها یا سیم ها شوند. درباره الاینرهای شفاف، این به معنای استفاده از آنها برای ساعات توصیه شده در روز و تعویض تری ها طبق دستورالعمل است.

بعد از درمان از ریتینرها استفاده کنید.

پس از برداشتن بریس ها یا الاینرهای شفاف خود، متخصص ارتودنسی شما به شما ریتینر می دهد. استفاده از آنها طبق دستورالعمل برای حفظ نتایج و جلوگیری از عود بیماری بسیار مهم است.

روی هدف نهایی تمرکز کنید.

بی صبر شدن آسان است، اما به خاطر داشته باشید که چرا در وهله اول درمان ارتودنسی را آغاز کرده اید. یک لبخند یکدست و سالم یک عمر با شما خواهد بود، بنابراین تلاش و صبر ارزشش را خواهد داشت.

به یک متخصص ارتودنسی اعتماد کنید تا درمان شما را راهنمایی کند.

درمان ارتودنسی یک سرمایه گذاری برای سلامت، اعتماد به نفس و آینده شماست. اگر قصد دارید درمان را زودتر متوقف کنید، قبل از تصمیم گیری با یک متخصص ارتودنسی مورد اعتماد صحبت کنید. تیم ما متعهد به کمک به بیماران برای دستیابی به لبخندهای زیبا و ماندگار با مراقبت های تخصصی و طرح های درمانی شخصی است.

پیشرفت درمان خود را بی اثر نکنید – سفر ارتودنسی خود را به روش صحیح تکمیل کنید! همین امروز برای یک مشاوره وقت رزرو کنید!

بسیاری از افراد با احساس چسبندگی دهان و ناراحتی از خواب بیدار می شوند و از خود می پرسند که چرا دهانشان خشک است. خشکی گاه به گاه ممکن است نگران کننده نباشد، اما احساسات مکرر یا مداوم می توانند نشان دهنده مشکلات اساسی یا عوامل خطری باشند که بر سلامت کلی و مراقبت از دندان تأثیر می گذارند. بیایید علل شایع، عوارض احتمالی و راه های عملی برای مرطوب نگه داشتن دهان برای سلامت و راحتی بهتر دهان را بررسی کنیم.

خشکی دهان (زروستومیا) چیست؟

خشکی دهان، که زروستومیا نامیده می شود، زمانی رخ می دهد که غدد بزاقی شما بزاق زیادی برای مرطوب نگه داشتن دهان شما تولید نمی کنند. تولید بزاق بسیار مهم است زیرا به خنثی کردن اسیدها، شستن ذرات غذا، محافظت از دندان های شما در برابر پوسیدگی دندان و پشتیبانی از حس چشایی و هضم شما کمک می کند.

ممکن است متوجه احساس چسبندگی، مشکل در جویدن، بلع یا حتی مشکل در صحبت کردن شوید. گاهی اوقات، افراد احساس سوزش، تغییر در چشایی یا بوی بد دهان مداوم می کنند. خشکی دهان می تواند نشانه یا علامتی از سایر مشکلات سلامتی باشد، بنابراین مهم است که علت آن را پیدا کرده و آن را درمان کنید تا از مشکلات بیشتر جلوگیری شود.

چرا وقتی از خواب بیدار می شوم دهانم خشک است؟

چرا وقتی از خواب بیدار می شوم دهانم خشک است؟ چندین بیماری، عادت و عوامل محیطی ممکن است توضیح دهند که چرا دهان شما هنگام بیدار شدن از خواب خشک است. این احساس ناراحت کننده می تواند با بیماری های مختلف، عادات خواب یا عوامل محیطی مرتبط باشند.

در اینجا شایع ترین علل ذکر شده اند:

تنفس دهانی و خروپف

تنفس از راه دهان در هنگام خواب منجر به افزایش تبخیر بزاق می شود. تنفس دهانی ناشی از گرفتگی بینی یا احتقان بینی ناشی از آلرژی، سرماخوردگی یا مشکلات سینوسی است. آپنه خواب، اختلالی که باعث تنفس نامنظم در طول خواب می شود، همچنین می تواند خشکی شبانه را تا حد زیادی افزایش دهد.

اگر خشکی دهان به دلیل این عوامل خطر برای چند هفته ادامه یابد، می تواند به سلامت دهان و دندان شما آسیب برساند و احتمال ابتلا به پوسیدگی دندان و بیماری لثه را افزایش دهد. حفظ هیدراتاسیون مناسب و تنظیم برنامه خواب می تواند به جلوگیری از بیدار شدن در طول شب به دلیل خشکی دهان کمک کند.

کم آبی بدن

اگر در طول روز به اندازه کافی آب ننوشید یا نوشیدنی هایی مصرف کنید که باعث از دست دادن مایعات می شوند (مانند نوشیدنی های کافئین دار یا الکل)، ممکن است مایع کافی در بدن خود برای پشتیبانی از تولید بزاق و رطوبت دهان نداشته باشید که منجر به خشکی دهان می شود. آب سرد یا سایر نوشیدنی های سرد و بدون شکر می توانند به طور موقت دهان را مرطوب کرده و خشکی دهان را، بخصوص هنگام بیدار شدن، تسکین دهند.

داروها و درمان های پزشکی

بسیاری از داروهای تجویزی باعث کاهش تولید بزاق به عنوان یک عارضه جانبی می شوند. از جمله عوامل شایع می توان به آنتی هیستامین ها، داروهای ضد افسردگی، داروهای فشار خون و داروهای مورد استفاده برای اضطراب یا درد اشاره کرد.

درمان های سرطان مانند شیمی درمانی و پرتو درمانی، بویژه هنگامی که سر و گردن را هدف قرار می دهند، می توانند باعث خشکی دهان (زروستومیا) به عنوان یک عارضه جانبی شوند. این درمان ها می توانند به طور موقت یا دائمی به غدد بزاقی آسیب برسانند و میزان بزاق دهان شما را کاهش دهند.

عوامل سبک زندگی

عوامل سبک زندگی

سیگار کشیدن بافت های دهان شما را تحریک می کند و تولید بزاق را کاهش می دهد و باعث می شود دهان شما خشک شود. نوشیدن الکل قبل از خواب می تواند دهان شما را خشک کند زیرا آب بدن و دهان شما را می گیرد. خوردن غذاهای شور یا تند در اواخر شب ممکن است با تحریک بیشتر دهان، احساس خشکی دهان را بدتر کند.

علاوه بر این، این عادات نه تنها باعث خشکی دهان می شوند، بلکه می توانند خطر مشکلات دندانی مانند پوسیدگی دندان و بیماری لثه را نیز افزایش دهند. وقتی بزاق کم باشد، دهان شما کمتر قادر به شستن باکتری ها و محافظت از دندان های شما است. این می تواند منجر به احساس چسبندگی، بوی بد دهان و حتی زخم های دهان شود.

سن و بیماری های مزمن

با بالا رفتن سن، احتمال ابتلا به بیماری های مزمن یا مصرف داروها بیشتر می شود که هر دو می توانند بر میزان بزاق تأثیر بگذارند. بیماری هایی مانند سندرم شوگرن می توانند تولید بزاق را به میزان قابل توجهی کاهش داده و منجر به خشکی مزمن دهان شوند. بیماری هایی مانند دیابت، بیماری های خود ایمنی یا تغییرات هورمونی همگی می توانند بر غدد بزاقی تأثیر بگذارند.

عوامل خطر خشکی دهان برای مشکلات سلامت دهان

مراقبت از دهان به چیزی بیشتر از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن نیاز دارد. درک آنچه منجر به خشکی دهان، پوسیدگی دندان و بیماری لثه می شود می تواند به شما کمک کند تا مشکلات دندانی را قبل از شروع متوقف کنید. این عوامل خطر نه تنها خطر ابتلا به مشکلات سلامت دهان را افزایش می دهند، بلکه می توانند بر سلامت کلی شما نیز تأثیر بگذارند.

رژیم غذایی

آنچه می خورید بر سلامت دهان شما تأثیر می گذارد، بخصوص اگر خشکی دهان دارید. خوردن یا نوشیدن مواد شیرین یا اسیدی اغلب می تواند مینای دندان را از بین ببرد و رشد باکتری های مضر را تشویق کند و احتمال پوسیدگی و بیماری لثه را افزایش دهد. اگر خشکی دهان دارید، در معرض خطر بیشتری هستید زیرا بزاق کافی برای محافظت از دندان های شما در برابر آسیب وجود ندارد.

بیماری های مزمن مؤثر بر تولید بزاق

برخی از بیماری های مزمن مانند دیابت می توانند تولید بزاق را کاهش دهند و مبارزه با عفونت ها را برای بدن شما دشوارتر کنند. این بیماری ها اغلب به خشکی مداوم دهان منجر می شوند که به نوبه خود خطر عفونت ها و عوارض دهان را افزایش می دهد. مدیریت مشکلات اساسی سلامت برای حفظ سلامت دهان بسیار مهم است.

داروها و انتخاب های سبک زندگی

داروها و انتخاب های سبک زندگی

بسیاری از داروها به عنوان یک عارضه جانبی، جریان بزاق را کاهش می دهند و مرطوب نگه داشتن دهان را دشوارتر می کنند. علاوه بر این، انتخاب های سبک زندگی مانند سیگار کشیدن یا استفاده از مواد مخدر تفریحی می تواند بافت های دهان را تحریک کرده و تولید بزاق را بیشتر کاهش دهد. این عوامل نه تنها خشکی دهان را بدتر می کنند، بلکه دفاع طبیعی دهان در برابر مشکلات دندانی را نیز به خطر می اندازند.

سن و استرس

سن عامل بسیار مهمی است زیرا افراد مسن بیشتر احتمال دارد که به بیماری های مختلف مبتلا شوند یا داروهایی مصرف کنند که بر سلامت دهان و دندان تأثیر می گذارند. استرس همچنین می تواند بر عادات بهداشت دهان و دندان تأثیر بگذارد و منجر به رفتارهایی مانند دندان قروچه شود که خشکی و ناراحتی دهان را تشدید می کند. آگاهی از این عوامل به شما این امکان را می دهد که اقدامات اولیه را برای محافظت از سلامت دهان و دندان خود انجام دهید.

چرا رسیدگی به خشکی صبحگاهی دهان مهم است؟

خشکی مداوم دهان چیزی بیشتر از یک ناراحتی است – می تواند به سلامت عمومی شما آسیب برساند و خطر مشکلات دندانی را افزایش دهد. وقتی دهان شما رطوبت کافی ندارد:

• پوسیدگی دندان: پوسیدگی دندان و بیماری لثه بیشتر می شود زیرا بزاق کمتری برای شستن باکتری ها و ذرات غذا وجود دارد. بدون بزاق کافی، اسیدهای مضر می توانند انباشته شوند و به مینای دندان شما حمله کنند. این امر احتمال پوسیدگی دندان را افزایش می دهد و اگر به سرعت درمان نشود، می تواند مشکلات جدی تری برای دندان ایجاد کند.
• مشکل در انجام عملکردهای اساسی: ممکن است در جویدن، بلعیدن یا صحبت کردن مشکل ایجاد شود. خشکی دهان می تواند ایجاد یک لایه آب بندی مناسب با لب ها یا حرکت آزادانه زبان را دشوار کند و این عملکردهای اساسی را پیچیده کند. با گذشت زمان، این می تواند بر تغذیه و ارتباط شما تأثیر بگذارد و کیفیت زندگی شما را کاهش دهد.
• شکر: شکر و اسیدها به طور مؤثر خنثی نمی شوند و منجر به فرسایش مینای دندان می شوند. وقتی بزاق کم باشد، قندهای حاصل از غذا و نوشیدنی ها مدت بیشتری در دهان باقی می مانند و باکتری های مضر را تغذیه می کنند. این امر سایش و حساسیت دندان ها را تسریع می کند و احتمال درد و پوسیدگی دندان را افزایش می دهد.
• تغییرات: ممکن است تغییراتی در حس چشایی یا احساس سوزش روی زبان ایجاد شود. کاهش بزاق می تواند نحوه درک جوانه های چشایی از طعم ها را تغییر دهد و لذت شما را از غذا را کاهش دهد. احساس سوزش، که گاهی اوقات سندرم سوزش دهان نامیده می شود، می تواند مداوم و ناراحت کننده باشد و بر خوردن و صحبت کردن تأثیر بگذارد. سازمان ملی خدمات درمانی و انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کنند که سایر علائم را نیز زیر نظر داشته باشید و در صورت تداوم بیشتر از چند هفته، به دندانپزشک مراجعه کنید. اگر خشکی دهان مداوم و عوارض مرتبط با آن را تجربه می کنید، برای تسکین با یک متخصص دندانپزشکی مشورت کنید.

درمان های خانگی و دارویی: نحوه درمان خشکی دهان

اگر خشکی دهان نادر است، مراقبت از خود و درمان های خانگی یا دارویی می توانند تسکین دهنده باشند. در اینجا نحوه مرطوب نگه داشتن دهان و حفظ بهداشت دهان و دندان آورده شده اند:

• مقدار زیادی آب بنوشید. مرتباً جرعه های کوچک بنوشید، بخصوص قبل از خواب و بعد از بیدار شدن.
• در طول روز یا حتی در صورت امکان، در طول شب، تکه های یخ یا چیپس بمکید.
• آدامس بدون قند بجوید. این کار تولید بزاق را تحریک می کند و می تواند به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک کند.
• خوراکی های پر آب (مانند خیار یا خربزه) بخورید و مرتباً غذا بخورید تا جریان بزاق را افزایش دهید.
• برای تسکین موقت، نوشیدنی های سرد بدون قند یا آب سرد بدون قند ساده را امتحان کنید.
• از دهانشویه بدون الکل استفاده کنید. الکل می تواند خشکی را بدتر کند، در حالی که دهانشویه های مخصوص (که گاهی اوقات محصولات بزاق مصنوعی اسیدی نامیده می شوند) می توانند به طور موقت خشکی دهان را درمان کنند.
• اسپری ها یا دهانشویه های بزاق مصنوعی را در نظر بگیرید. در مورد گزینه ها، بویژه محصولات بزاق مصنوعی اسیدی که برای خشکی دهان طراحی شده اند، با دندانپزشک خود مشورت کنید.
• از سیگار کشیدن و مصرف کافئین یا الکل قبل از خواب خودداری کنید.
• بهداشت دهان و دندان خوبی داشته باشید. مسواک بزنید، نخ دندان بکشید و مرتباً به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا از عوارض ناشی از خشکی دهان جلوگیری شود.

اگر این درمان های خانگی کمکی نکردند، دندانپزشک می تواند بر اساس علت اصلی خشکی دهان شما، درمان را توصیه کند.

چه زمانی باید به دندانپزشک مراجعه کنید؟

گاهی اوقات، خشکی دهان مداوم است و ممکن است به آپنه خواب، عوارض جانبی مداوم داروها، درمان سرطان یا سایر شرایط پزشکی مرتبط باشد. در صورت وجود موارد زیر با دندانپزشک یا پزشک خود مشورت کنید:

• چند هفته یا بیشتر است که خشکی دهان دارید.
• بوی بد دهان، زخم های دهان یا پوسیدگی های مکرر دارید.
• درمان های خانگی یا دارویی کمکی نمی کنند.
• تغییراتی در توانایی جویدن، بلعیدن یا چشیدن شما وجود دارند.

یک متخصص دندانپزشکی می تواند شرایط سلامتی، داروها و سبک زندگی شما را بررسی کند تا علل احتمالی را شناسایی کند. آنها علائم پوسیدگی دندان و بیماری لثه را بررسی می کنند و ممکن است محصولات تجویزی، ارجاع به متخصص یا مدیریت متناسب را برای درمان مشکل اساسی پیشنهاد دهند.

سخن پایانی

خشکی صبحگاهی دهان دلایل احتمالی زیادی دارد، از تنفس دهانی گرفته تا داروها یا آپنه خواب. در صورت عدم کنترل، می تواند سلامت دهان و دندان و سلامت کلی شما را در معرض خطر قرار دهد و بر کیفیت زندگی شما تأثیر بگذارد. خوشبختانه، گام های عملی و درمان های مؤثری وجود دارند که بسیاری از آنها در خانه یا داروخانه محلی شما موجود هستند تا دهان شما را مرطوب نگه دارند و از سلامت ضعیف دهان و دندان جلوگیری کنند. اگر علائم ادامه پیدا کردند، راهنمایی های حرفه ای می توانند به تعیین علت و تسکین دائمی ناراحتی شما کمک کنند.

اگر خشکی دهان مداوم یا سایر نگرانی های مربوط به سلامت دهان و دندان را تجربه می کنید، در مراجعه به یک دندانپزشک مجرب تردید نکنید. تیم ما متعهد به ارائه مراقبت های شخصی و استفاده از جدیدترین درمان ها برای کمک به حفظ سلامت و راحتی دهان شما است.

امروز برای برداشتن اولین قدم به سمت سلامت بهتر دهان و دندان و تسکین پایدار، وقت ملاقات تعیین کنید.

کمک به بچه ها برای رشد چهره های عالی

رشد صورت و فک های کودک تا پتانسیل ژنتیکی برای رشد مناسب راه هوایی، نیمرخ صورت، سلامت مادام العمر TMJ، و موقعیت و تراز دندان ها بسیار مهم است.

همانطور که در تصویر زیر مشاهده می کنید، ماگزیلا (فک بالا) بسیار بیشتر از استخوانی است که دندان های ما را نگه می دارد. ماگزیلا کل قسمت مرکزی صورت ما است. حفره بینی، فضای راه هوایی، استخوان گونه و موقعیت فک پایین را تعیین می کند. در نتیجه، رشد مناسب فک بالا کلید رشد مناسب صورت است که برای سلامت و زیبایی ضروری است.

رشد طبیعی باعث ایجاد راه هوایی سالم و لبخندی پهن با دندان های مرتب شده و نیاز کمی به درمان ارتودنسی می شود. ما از شما دعوت می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد رشد فک کودکان و ارزیابی رشد صورت و راه هوایی فرزندتان، به یک ارتودنتیست مجرب مراجعه کنید.

کمک به بچه ها برای رشد چهره های عالی

چگونه فک های کودکان ما می توانند به صورت ایده آل رشد کنند؟

رشد فک محصول محیطی است که فک ها در آن رشد می کنند. در کمال تعجب بسیاری از افراد، ژنتیک تنها نقش بسیار کمی در این موضوع ایفا می کند. یک مثال را می توان در عکس زیر از کودکی مشاهده کرد که با ارتوتروپیک برای تقویت رشد طبیعی اولیه فک درمان شده است، در حالی که والدین او که چنین درمانی نداشته اند. به نیمرخ متعادل صورت دختر جوان توجه کنید، که برخلاف نیمرخ های تغییر یافته صورت والدین او با فک های عقب رفته.

چگونه فک های کودکان ما می توانند به صورت ایده آل رشد کنند؟

دختر جوان در عکس دارای کد ژنتیکی مشابه پدر و مادر خود است. این کودک در عکس قبل از درمان خود، تنش عضلانی صورت را با عدم رشد کامل فک ها و نیمرخ صورت نشان می دهد، بسیار شبیه به نیمرخی که در مادر او مشاهده می شود. با شناسایی زود هنگام عدم تعادل بافت نرم او توسط یک ارائه دهنده ارتوتروپیک و مداخله با تمرینات میوفانکشنال و ابزارهای متحرک غیر تهاجمی، فک های او توانستند به مسیر خود برگردند و تا پتانسیل کامل خود رشد کنند.

رشد فک توسط عضله و بافت نرم صورت هدایت می شود. در صورتی که اختلال عملکرد عضلانی یا بافت نرم وجود داشته باشد، رشد فک تغییر می کند. اختلال عملکرد عضلانی و بافت نرم شامل بلع نامناسب، عادات طولانی مدت مکیدن انگشت شست یا پستانک، ماهیچه های لب و گونه بیش فعال، تنفس دهانی، حالت استراحت با دهان باز، و وضعیت پایین زبان و غیره می باشد. در حالی که فهرست جامع اختلال عملکرد دهان طولانی است، همه موارد را می توان با مداخله اصلاح کرد.

حالت قرار گیری “سه عضو بزرگ” دهان برای رشد صورت

• وضعیت مناسب زبان (روی سقف دهان)
• دهان بسته، تنفس از راه بینی
• لب های مهر و موم شده

در حالی که صاف نشستن برای تنفس صحیح و تعادل کلی عضلانی حیاتی است، وضعیت خوب بدنی فراتر از این است. اما یکی از مؤلفه های بسیار مهم در تنفس صحیح و تعادل عضلانی که اغلب نادیده گرفته می شود، وضعیت قرار گیری مناسب دهان است. این وضعیت قرار گیری مناسب دهانی برای رشد صحیح صورت و راه هوایی حیاتی است. استخوان های فک – فک بالا و فک پایین – نیمه پایینی صورت را تشکیل می دهند. اگر عضلات اطراف نیروها را به درستی اعمال نکنند، این ساختارها نمی توانند به میزان پتانسیل ژنتیکی خود رشد پیدا کنند. عدم قرار گیری صحیح هر یک از این “سه عضو بزرگ” در طول رشد و نمو فک ها، ناهماهنگی و عدم تعادل ساختار جمجمه – صورت را به همراه می آورد، که می تواند منجر به تغییر شرایط رشد شود که تحت عنوان نقص میانی صورت و سندرم صورت بلند شناخته می شود.

وضعیت مناسب زبان

زبان می تواند تا ۵۰۰ گرم نیرو وارد کند و به یکی از قوی ترین عضلات بدن انسان تبدیل شود. برای درک این موضوع باید بگوییم، نیروی لازم برای حرکت دادن یک دندان تنها ۷/۱ گرم است.

زبان شکل دهنده اصلی کام و فک ها است و تنها زمانی می تواند عملکرد خود را به درستی انجام دهد که در موقعیت مناسب قرار گیرد. زمانی که غذا نمی خورید یا صحبت نمی کنید، زبان شما باید به طور طبیعی روی سقف دهان قرار گیرد. اختلال عملکرد بلع زمانی بوجود می آید که زبان از قبل روی کام قرار نگرفته است و نیروهای زبان در مقابل دندان ها در یک بلع ناکارآمد می توانند به راحتی فک ها را جابجا کنند و تراز دندان ها را تغییر دهند.

هنگامی که زبان به طور مناسب روی کام قرار می گیرد، زبان باعث می شود که فک بالا وسیع شود و به شکلی سالم و زیبا به جلو رشد کند. وقتی به دلیل تنفس دهانی این اتفاق رخ نمی دهد، وضعیت دهان باز یا گره زبانی، عدم رشد صحیح وسط صورت و پایین باریک و کشیده صورت می شود.

هنگامی که کودک در طول روز یا در هنگام خواب از راه دهان نفس می کشد یا حالت دهان باز را نشان می دهد، زبان هرگز در موقعیت مناسب قرار نمی گیرد.

دهان بسته

دهان باید همیشه در حالت بسته قرار گیرد، به گونه ای که دندان ها کمی از هم فاصله داشته باشند یا فقط کمی با یکدیگر تماس داشته باشند. با دهان بسته و قرار گرفتن زبان روی سقف دهان، رشد فک های کودک (و در نتیجه وسط صورت و پایین صورت) به سمت جلو و بیرون است و ساختارهای مشخص صورت و یک راه هوایی برجسته را در پشت فک ها ایجاد می کند.

حالت قرار گیری “سه عضو بزرگ” دهان برای رشد صورت

هنگامی که دهان باز می ماند، فک باز پایین زبان را به سمت پایین و عقب می کشد. پایه زبان برآمده می شود و جلوی راه هوایی را می گیرد، که جریان هوا را هنگام تنفس محدود می کند. این وضعیت نه تنها کارایی تنفس را کاهش می دهد، بلکه پیامدهایی را برای رشد فک و صورت به همراه دارد. عدم تعادل بافت نرم با وضعیت دهان باز در شدیدترین حالت خود قرار دارد. هیچ فشار کام رو به جلو و بیرونی از سمت زبان برای تحریک رشد مناسب فک وجود ندارد. بدتر از آن، فشار غیرفعال به سمت داخل گونه ها، با دهان باز، نیروهایی را برای فشار دادن فک ها در جهت مخالف رشد طبیعی به سمت پایین و داخل اعمال می کند. نتیجه حمایت استخوانی کمتر و عدم تعریف ساختارهای صورت و یک راه هوایی کوچک تر و قابل جمع شدن در پشت فک ها است.

لب های مهر و موم شده

مهر و موم لب برای شکل دادن به قسمت جلویی فک ها و زاویه دار شدن دندان های قدامی بسیار مهم است. لب های بسته باعث رشد دندان های جلو می شوند. لب های باز در ترکیب با دهان باز و وضعیت نامناسب زبان، می تواند منجر به فلر شدن (انحراف رو به جلوی) بیشتر دندان های جلوی فک بالا شود. همانطور که در تصویر سوم زیر مشاهده می شود، این مشکل می تواند با لب پایین تشدید شود که وقتی دهان بسته می شود، شروع به قرار گیری در پشت دندان های جلوی فک بالا می کند.

برخی از مشکلات رشد قوس دندانی ناشی از وضعیت نامناسب “سه عضو بزرگ” دهانی که در بالا توضیح داده شدند را می توان در عکس های زیر مشاهده کرد که توسط انجمن ارتودنتیست های آمریکا انجام شده است.

لب های مهر و موم شده

در حالی که مشکلات زیادی در مورد هر گونه انحراف از وضعیت استراحت “سه عضو بزرگ” دهان و اثرات آن بر رشد نامناسب فک وجود دارد، مقصر اصلی رشد ضعیف فک و راه هوایی در زیر ذکر شده است:

• تنفس دهانی (اغلب با بزرگ شدن لوزه ها و آدنوئیدها، و آلرژی همراه است)
• وضعیت نادرست زبان (وضعیت پایین زبان، قرار گیری زبان بین دندان ها)
• موقعیت های ضعیف دهانی (لب ها از هم باز، فک پایین آویزان باز، فشار بیش از حد به داخل ماهیچه های لب و گونه)
• الگوهای معکوس بلع
• مکیدن شست، عادت مکیدن بیش از حد پستانک
• اپی ژنتیک، عوامل محیطی ذکر شده در بالا که نمود ژنتیکی ما را تغییر می دهند، عامل غالب در مال اکلوژن و رشد ضعیف صورت است.

“علائم” عدم تعادل بافت نرم و فک های رشد نکرده

برای رشد مناسب صورت، رشد مجاری تنفسی و سلامت مفصل فک برای کودک شما بسیار حیاتی است که کودک به طور مداوم و منحصراً از راه بینی با وضعیت قرار گیری صحیح اعضاء دهانی (زبان بالا، دهان بسته، لب های بسته) تنفس کند و تمام عادات آسیب رسان مایوفانکشنال (دهانی و زبانی) حذف شوند. بدون وجود همه این مؤلفه ها در جای درست خود، انحراف از رشد طبیعی می تواند رخ دهد و، نگران کننده تر اینکه، ممکن است علائم تنفس مختل در خواب و عدم تعادل سیستم عصبی خود مختار تنفس مزمن دهانی را مشاهده کنیم.

رشد ضعیف جمجمه – صورت می تواند به طرق مختلف ظاهر شود:

• تغییر رشد صورت، از جمله:
• سندرم صورت بلند (صورت باریک دراز)
• نقص وسط صورت
• چانه یا فک عقب رفته
• گونه های فرو رفته (استخوان گونه ها به طور کامل رشد نمی کند)
• فک های کوچک بدون فضا برای همه دندان های دائمی
• تنفس اختلال خواب و پیامدهای اختلال خواب
• خروپف، نفس نفس زدن، وضعیت دهان باز در شب
• شب ادراری
• دندان قروچه
• خواب بی قرار، بیداری مکرر
• وحشت های شبانه
• مشکل در بیدار شدن در صبح، خواب آلودگی در طول روز
• اختلال کمبود توجه (ADD یا ADHD) مشکل در مدرسه
• رفتار پرخاشگرانه، تحریک پذیری، مشکلات رفتاری
• تنفس دهانی و اثرات آن بر سلامتی
• کاهش جذب اکسیژن
• تحریک بافت های گلو و ریه ها توسط هوای بدون فیلتر
• وضعیت بد بدن
• تنفس پر سر و صدا کم عمق
• مشکلات گفتاری (صداهای معمول ر، ل، س، ت، ث)

این نقص های اولیه در رشد صورت نه تنها باعث تغییرات اولیه در تنفس و کیفیت خواب می شوند، بلکه می توانند بر سلامت طولانی مدت کودک نیز تأثیر بگذارند. هنگامی که فک ها، کام و راه هوایی به طور غیر طبیعی رشد می کنند، می تواند منجر به بروز موارد زیر شود:

• مسائل آتی TMJ
• آپنه انسدادی خواب فعلی یا آتی
• بیماری مزمن به دلیل خواب پراکنده و ناتوانی بدن در استراحت و بازیابی مناسب
• سردرد، درد شانه و گردن، وضعیت نامناسب

“علائم” عدم تعادل بافت نرم و فک های رشد نکرده

اختلال تنفس در خواب در کودکان

در کودکان، تنفس دهانی در شب ممکن است بر رشد جمجمه و صورت تأثیر منفی بگذارد. اختلال تنفس در خواب همچنین می تواند بر سلامت کلی کودک شما تأثیر بگذارد و با بیش فعالی مرتبط است. مقاله ای که اخیراً منتشر شده است بیان می کند که کودکان مبتلا به خر و پف، آپنه یا تنفس دهانی ۴۰ تا ۱۰۰ درصد بیشتر در معرض ابتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) هستند.

ارزیابی اولیه علائم رشد ضعیف فک می تواند نقش مهمی در بهبود سلامت دهان و دندان و سلامت کلی کودک داشته باشد. تنفس دهانی در شب فراتر از رشد فک و صورت تأثیر می گذارد. هنگامی که دهان باز است، فک پایین به سمت پایین و عقب می افتد. پایه زبان با آن به عقب می افتد. این وضعیت رو به عقب فک پایین و زبان، فضای راه هوایی پشت آن را کاهش می دهد، همانطور که در تصاویر زیر نشان داده شده است، و تفاوت فضای راه هوایی را در زمان باز و بسته بودن دهان نشان می دهد.

حرفه پزشکی اکنون تشخیص می دهد که تنفس دهانی غیر طبیعی است و همچنین یکی از عوامل اصلی مشکلات اختلال تنفس در خواب (SDB) است.

علل تنفس دهانی عبارتند از:

• آلرژی ها
• وضعیت مزمن دهان باز
• عادات میوفانکشنال (زبان)
• انکیلوگلوسیا (گره زبانی)
• عفونت های ویروسی مکرر
• بزرگ شدن لوزه ها و آدنوئیدها. این یک خیابان دو طرفه است. هوای تصفیه نشده از تنفس دهانی باعث تورم لوزه ها و آدنوئیدها می شود. لوزه ها و آدنوئیدهای متورم راه هوایی بینی را مسدود کرده و منجر به تنفس دهانی بیشتر می شوند.
• استفاده از پستانک
• مکیدن انگشت شست

اختلال تنفس در خواب در کودکان

عکس سمت چپ بالا پسری را در سن ده سالگی نشان می دهد. او از راه بینی نفس می کشد و چهره خوبی دارد. همه چیز متناسب است و چشم ها، گونه ها، لب ها و چانه پسر به خوبی مشخص هستند. وقتی ۱۴ ساله بوده است، به یکgerbil  مبتلا شد و آلرژی ایجاد کرد که باعث گرفتگی بینی او شد که باعث شد شروع به تنفس از راه دهان کند. عکس های وسط و سمت راست همان پسر را در سن ۱۷ سالگی نشان می دهند. تنفس از راه دهان باعث می شود صورتش به جای جلو به سمت پایین رشد کند و صورتش دراز و باریک شود. بینی او بزرگتر به نظر می رسد و چانه اش باریک است زیرا فک بالا و پایین او به سمت جلو و بیرون رشد نکرده اند.

ارتودنسی مداخله گر و اصلاحی

در مورد کودکان، از رویکرد درمانی “Foundation First” استفاده می شود. با استفاده از ابزارهای متناسب با شرایط خاص هر کودک، هدف این است که رشد فعال باقی مانده را مهار کنیم تا فک هایی ایجاد شوند که بتوانند همه دندان های دائمی را در خود جای دهند، به راحتی زبان را جای دهند، یک راه هوایی با شکل و عملکرد ایده آل را رشد دهند، و امکان رشد یک بایت با سلامت پایدار TMJ را فراهم کنند.

۸۹ تا ۹۴ درصد رشد فعال مجموعه جمجمه و صورت کودک تا سن ۱۲ سالگی تکمیل شده است و تقریباً سه چهارم رشد جمجمه – صورت تا سن ۴ سالگی کامل شده است. اگر هدف ما تغییر رشد و تحریک رشد پایه استخوانی است، پس عبارت تأکیدی ما این است که “هر چه زودتر بهتر”.

مطالعات اخیر نشان می دهند که ۷۵ درصد از کودکان در حال رشد، مال اکلوژن و رشد نادرست صورت دارند. اختلال عملکرد بافت نرم علت اصلی است. در سن ۳ تا ۵ سالگی، دندان های کج و رشد غیر طبیعی صورت و فک را می توان از قبل مشاهده کرد. اغلب مقصر این تغییرات ژنتیک شناخته می شود، اما وضعیت نامناسب دهان، عادات طولانی مدت مکیدن انگشت شست یا پستانک، و بلع معکوس دلایل واقعی رشد ضعیف جمجمه – صورت هستند.

رویکرد مرحله اول ارتودنسی “Foundation First” شامل ابزار وسیع کننده، همراه با درمان کمکی لازم برای اصلاح عدم تعادل بافت نرم است که در وهله اول رشد جمجمه و صورت را از مسیر خارج کرده است. ابزارهای زیادی وجود دارند، زیرا هیچ دو مورد مشابهی وجود ندارند. انواع مختلفی از وسیع کننده های ثابت و متحرک را می توان برای تحریک تولید استخوان جدید و مدل سازی و شکل دادن به استخوان موجود استفاده کرد. این درمان وسیع کردن مرحله اول، توانایی ما را در موارد زیر افزایش می دهد:

• وسیع کردن سقف دهان
• تحریک فک بالا برای رشد به سمت جلو
• ایجاد امکان رشد فک پایین به سمت جلو بدون فشرده سازی TMJ ها
• ایجاد فضا و ایجاد امکان حرکت دندان ها به موقعیت مناسب
• کاهش پیچیدگی نیازهای ارتودنسی آینده، زیرا دندان های دائمی پایه ای با اندازه مناسب برای قرار گرفتن در قوس دندانی خواهند داشت.

ارتودنسی مداخله گر و اصلاحی

ارتودنتیست ها برای نیازهای هر بیمار از ابزار مناسب مناسب استفاده می کنند که ممکن است شامل Biobloc Orthotropics، GOPex، و Forwardontics، تکنیک های گسترش راه حل های سلامت مجرای تنفسی، وسیع کننده های Crozat ، بریس های شفاف وسیع کننده، بریس های وسیع کننده، مایو بریس ها و ابزارهای شروع سالم، و یا MyoMunchee.

جدا از ابزارهایی برای رشد فک های کامل رشد نکرده، رویکرد Foundation First تمرکز زیادی بر ارتقاء رشد مناسب رو به جلو و بیرونی پس از وسیع کردن دارد، با اصلاح عدم تعادل بافت نرم که منجر به رشد ضعیف قبل از درمان شد. درمان کمکی برای تقویت رشد مناسب ممکن است شامل درمان میوفانکشنال دهانی، آزادسازی زبان / لب / باکال محدود کننده در صورت لزوم، و تقویت مداوم وضعیت استراحت دهانی مناسب و تنفس از راه بینی باشد.

دستیابی به وضعیت و عملکرد مناسب زبان با پرداختن پیشگیرانه به تنفس دهانی نیازمند توجه به باز بودن بینی و حلق است. پس از برقراری مجدد تنفس از راه بینی و وضعیت دهانی مناسب، می توان با کمک تمرینات مایوفانکشنال و ابزارهای وسیع کننده، نقائص صورت را که ایجاد آنها در کودک کوچک شروع شده است، معکوس کرد. از این ابزارها می توان برای اصلاح مسیر رشد استفاده کرد و این می تواند تأثیرات شگرفی روی صورت، فک و مجرای تنفسی داشته باشد.

اگر در مورد رشد اولیه جمجمه و صورت و یا اختلال تنفس در خواب فرزند خود نگرانی دارید، از شما دعوت می کنیم با ما تماس بگیرید تا برای مشاوره برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد رشد فک کودکان و ارزیابی رشد صورت و مجاری تنفسی فرزند خود برنامه ریزی کنید.

نامرتبی دندان ها اغلب می تواند منجر به تحلیل رفتن استخوان شود. باکتری ها شروع به خوردن استخوان بین دندان ها می کنند. بنابراین، بریس ها با کشش بافت های همبند و اعصاب به حرکت رباط های پریودنتال کمک می کنند. با گذشت زمان، استخوان های شما پس از قرار گرفتن در تراز جدید خود، به طور طبیعی بازسازی می شوند. داشتن یک بایت متعادل با همه دندان ها در موقعیت و ردیف مناسب، راهی عالی برای جلوگیری از تحلیل استخوان آلوئولار، بیماری لثه و سایر مشکلات است. تجمع بیش از حد باکتری و ذرات کنار دندان ها و در خط لثه می تواند به مرور زمان منجر به بیماری لثه (پریودنتیت) شود و اغلب می تواند منجر به تحلیل رفتن استخوان اطراف دندان های شما، گاهی اوقات حتی در مراحل پیشرفته پریودنتیت باعث از دست دادن دندان شود. دندان هایی که به درستی از هم فاصله دارند و در یک راستا قرار گرفته اند به حفظ سلامت کل دهان شما کمک می کنند.

ما در این مقاله قصد داریم در مورد رابطه حیاتی بین تراز دندان و سلامت استخوان صحبت کنیم. تأکید ما روی این موضوع است که دندان های صاف چیزی بیشتر از ایجاد لبخند زیبا را انجام می دهند – آنها نقشی حیاتی در حفظ سلامت دهان و دندان و جلوگیری از تحلیل استخوان دارند.

آشنایی با ساختار استخوان دندان

بنیاد سلامت دهان و دندان

دهان شما یک سیستم پیچیده است که در آن هر عنصر هدف خاصی را انجام می دهد. استخوان فک پایه دندان های شما را فراهم می کند، در حالی که رباط های پریودنتال به عنوان ضربه گیر طبیعی عمل می کنند و به توزیع یکنواخت نیروهای بایت کمک می کنند. هنگامی که دندان ها به درستی تراز شوند، این سیستم در هماهنگی کامل عمل می کند.

تأثیر ناهمراستایی دندان ها

دندان های نامرتب باعث ایجاد نقاط فشار نامنظم در سراسر دهان می شوند. این نقاط فشار می توانند منجر به استرس بیش از حد روی نواحی خاصی از استخوان فک شما شوند، در حالی که سایر نواحی را بدون تحریک لازم برای حفظ تراکم استخوان سالم باقی می گذارند.

آشنایی با ساختار استخوان دندان

چگونه دندان های نامرتب با تحلیل رفتن استخوان ارتباط دارند؟

عوامل مکانیکی

هنگامی که دندان ها به درستی در یک راستا قرار نگیرند، نیروی بایت شما ناهموار می شود. برخی از دندان ها ممکن است فشار زیادی را تحمل کنند در حالی که برخی دیگر فشار کمی را تحمل می کنند. این عدم تعادل می تواند منجر به موارد زیر شود:

·       تسریع ساییدگی روی دندان هایی که بیش از حد بارگذاری شده اند.

·       زوال استخوان در نواحی با تحریک ناکافی.

·       شکستگی های تحت فشار در استخوان فک.

عوامل بیولوژیکی

دندان های نامرتب باعث ایجاد فضاهایی می شوند که به سختی می توان به آنها دسترسی پیدا کرد که در آنها باکتری ها می توانند رشد کنند. ما اغلب در بیماران خود مشاهده کرده ایم که این نواحی اغلب به محل رشد باکتری های مضر تبدیل می شوند که منجر به التهاب و در نهایت تحلیل استخوان می شوند.

انواع تحلیل استخوان همراه با ناهمراستایی دندان ها

تحلیل عمودی استخوان

تحلیل عمودی استخوان زمانی رخ می دهد که ارتفاع استخوان فک شما کاهش یابد. دندان های نامرتب می توانند این روند را با موارد زیر تسریع کنند:

·       ایجاد محفظه هایی که باکتری ها می توانند در آنها انباشته شوند.

·       باعث توزیع نامنظم فشار می شود.

·       تداخل با تکنیک های مناسب پاکسازی دندان ها.

تحلیل افقی استخوان

تحلیل افقی استخوان بر پهنای استخوان فک شما تأثیر می گذارد و اغلب در مناطقی مشاهده می شود که دندان ها فشرده یا به شدت نامرتب هستند. این نوع از تحلیل استخوان می تواند ثبات دندان های شما را به خطر بیندازد و به مرور زمان بر ساختار صورت شما تأثیر بگذارد.

نقش اینویزیلاین در جلوگیری از تحلیل رفتن استخوان فک

ارتودنتیست هایی که به عنوان یک ارائه دهنده پیشرو، از فناوری پیشرفته الاینرهای شفاف برای رسیدگی به مشکلات هم ترازی و جلوگیری از تحلیل استخوان استفاده می کنند، درمان اینویزیلاین را برای کمک به موارد زیر پیشنهاد می دهند:

بهبود توزیع نیرو

·       به تدریج دندان ها را به موقعیت های مطلوب حرکت می دهند.

·       نیروهای بایت متعادلی ایجاد می کنند.

·       استرس روی استخوان فک را کاهش می دهند.

بهبود بهداشت دهان و دندان

·       تمیز کردن بین دندان ها را آسان تر می کند.

·       تجمع باکتری را کاهش می دهد.

·       جلوگیری از التهاب که می تواند منجر به تحلیل استخوان شود.

نقش اینویزیلاین در جلوگیری از تحلیل رفتن استخوان فک

فواید طولانی مدت دندان های صاف

حفظ استخوان

تراز مناسب دندان ها به حفظ موارد زیر کمک می کند:

·       تراکم استخوان سالم

·       تکیه گاه قوی دندان

·       عملکرد بهینه فک

پیشگیری از مسائل آینده

دندان های صاف به موارد زیر کمک می کنند:

·       کاهش خطر از دست دادن دندان

·       حفظ ساختار صورت

·       سلامت کلی بهتر دهان و دندان

برای محافظت از سلامت دهان خود اقدام کنید

منتظر نمانید تا تحلیل رفتن استخوان فک شما به صورت آشکار خود را نشان دهد تا اقدام کنید. ما به عنوان ارتودنتیست های مورد اعتماد، متعهد هستیم که در حفظ سلامت دهان و دندان از طریق تراز مناسب دندان ها به شما کمک کنیم. اگر نگران تراز دندان ها و سلامت استخوان های خود هستید، با ما تماس بگیرید.

سفر شما به سمت سلامت بهتر دهان و دندان با یک معاینه جامع آغاز می شود. اجازه دهید به شما کمک کنیم تا از لبخند خود محافظت کنید و ساختار استخوانی سالم را برای سال های آینده حفظ کنید. امروز مشاوره خود را برنامه ریزی کنید و دریابید که چگونه هم ترازی مناسب می تواند از سلامت دهان و دندان دراز مدت شما محافظت کند.

اگر بریس دارید و متوجه شدید که لثه های شما پف کرده یا متورم شده اند، ارزش آن را دارد که آن را بررسی کنید. با این حال، همه تورم لثه ها نشانه این نیستند که مشکلی پیش آمده است. بسیاری از بیماران ارتودنسی مشکلات جزئی لثه را تجربه می کنند که در نهایت جای نگرانی نیست.

اما برای دیگران، بریس ها بستر مناسبی برای رشد باکتری ها و تشکیل پلاک هستند. اگر بهداشت دهان و دندان رعایت نشود، می تواند منجر به بروز مشکلات لثه شود.

رابطه بین بریس ها و لثه های متورم

قرار دادن بریس های ثابت معمولاً باعث می شود تمیز کردن دندان ها دشوارتر شود. این اغلب منجر به افزایش تعداد باکتری ها در اطراف ابزار می شود که می تواند باعث ایجاد تغییراتی در لثه شود.

درمان ارتودنسی می تواند باعث رشد بیش از حد لثه ها بدون هیچ گونه علائم یا نشانه بالینی التهاب لثه یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان با انباشته شدن بافت ها در هنگام فشار دادن دندان ها شود. همچنین اگر بافت لثه نازک باشد و دندان ها از استخوان نگهدارنده خارج شوند، ممکن است منجر به از دست رفتن بافت لثه و ایجاد تحلیل در برخی بیماران شود. در برخی شرایط، اگر یک دندان بسیار جابجا شده به بافت نگهدارنده برگردانده شود، ممکن است بافت لثه بهبود یابد. یک مطالعه نشان داد که ۱۰ تا ۱۲ درصد از بیمارانی که درمان ارتودنسی انجام می دهند، تحلیل لثه را نشان دادند.

لثه های متورم را نباید نادیده گرفت زیرا ممکن است نشانه ای از بیماری لثه (پریودنتال) باشند که در آن باکتری ها بافت نرم را عفونی می کنند که منجر به ژنژیویت (عفونت لبه های لثه) و پیشرفت جدی تر به سمت پریودنتیت (عفونت عمیق تر لثه به سمت استخوان اطراف) می شود. عفونت لثه می تواند باعث آسیب طولانی مدت به بافت نرم شود و در صورت عدم درمان، می تواند استخوان اطراف دندان های شما را از بین ببرد. هنگامی که این استخوان از بین می رود، نمی تواند حمایت کافی برای دندان های شما ایجاد کند و باعث شل شدن و حتی افتادن دندان ها می شود.

این عفونت معمولاً به دلیل عادت های نامناسب مسواک زدن و نخ دندان کشیدن ایجاد می شود و برخی افراد نیز ممکن است مقاومت ضعیف تری در برابر تجمع باکتری ها داشته باشند و در نتیجه عفونت بارزتر شود. زمانی که باکتری ها روی دندان ها و لثه ها انباشته می شوند، التهاب ایجاد می شود. در مراحل اولیه، لثه های شما از دندان های شما دور می شوند و پاکت های کوچکی بین لثه و دندان ها ایجاد می شوند. این پاکت ها به باکتری های بیشتری اجازه تجمع می دهند و سیستم ایمنی بدن شما برای مبارزه با عفونت کار می کند.

ممکن است متوجه شوید که لثه های شما قرمز و متورم به نظر می رسند. خونریزی هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن یکی دیگر از علائم بیماری پریودنتال است. در این مرحله اولیه بیماری، ممکن است مقداری تحلیل رفتن استخوان را تجربه کنید، اما می توانید به دنبال درمان باشید و آسیب بیشتر به لثه ها و استخوان را متوقف کنید.

بیماری پریودنتال متوسط ​​به این معنا است که شما تکیه گاه استخوانی را از دست می دهید و ممکن است دندان ها لق شوند. این بیماری می تواند باعث ایجاد یک پاسخ التهابی در بدن شود. اگر بیماری بدون درمان ادامه یابد، ممکن است خونریزی، درد، بوی بد دهان و تحلیل لثه بیشتر شود.

رابطه بین بریس ها و لثه های متورم

لثه های متورم قبل از بریس ها

تورم لثه ها و بیماری پریودنتال ممکن است در هر زمانی قبل، در حین یا بعد از درمان ارتودنسی رخ دهند.

ارتودنتیست ها قبل از نصب بریس ها به دنبال نشانه هایی از بهداشت نامناسب دهان مانند ایجاد پلاک خواهند بود. اگر بیمار قبل از بریس ها به اندازه کافی از دندان های خود مراقبت نکند، احتمالاً با نصب بریس ها وضعیت بدتر می شود. ارتودنتیست شما در جلسه اول به دنبال علائم التهاب لثه، تورم، تحلیل رفتگی و حرکت دندان خواهد بود. تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس برای بررسی هر گونه نشانه ای از تحلیل استخوان گرفته می شوند.

اگر علائم بیماری پریودنتال وجود داشته باشند، بیمار برای درمان به دندانپزشک خو،د یا در صورت نیاز به مراقبت های تخصصی، به پریودنتیست ارجاع داده خواهد شد. قبل از شروع درمان ارتودنسی، متخصص ارتودنسی شما می خواهد که از لثه های شما تا حد امکان سالم باشند. بریس ها دندان ها را در لثه حرکت می دهند و اگر لثه ها عفونی شوند، حرکت دندان ها می تواند هر مشکل لثه را بدتر کند. برای نظارت بر سلامت لثه ها در طول ارتودنسی ضروری است که در طول درمان به طور منظم به دندانپزشک یا پریودنتیست خود مراجعه کنید.

لثه های متورم در طول درمان ارتودنسی

ارتودنتیست شما در هر جلسه به بررسی لثه های شما ادامه خواهد داد. اگر متخصص ارتودنسی یا درمانگر متوجه ایجاد پلاک یا بیماری جزئی لثه شود، ممکن است به دستورالعمل های بیشتری در مورد مسواک زدن و نخ دندان کشیدن با بریس ها نیاز داشته باشید. ممکن است توصیه شود تعداد دفعات مسواک زدن دندان های خود را در روز افزایش دهید تا زمانی که التهاب برطرف شود. با این حال، مسواک زدن باید ملایم باشد تا اطمینان حاصل شود که آسیب بیشتری به لثه وارد نمی کنید.

اگر متوجه تورم در لثه های خود شدید چه باید کرد؟

اگر در طول درمان ارتودنسی متوجه شدید لثه های شما متورم شده اند یا پف کرده اند، مهم است که بدون معطلی با ارتودنتیست خود تماس بگیرید و برای معاینه وقت بگیرید. برای افرادی که از بریس استفاده می کنند عادی است که دچار التهاب لثه شوند، زیرا حفظ بهداشت دهان و دندان را سخت تر می کند.

ارتودنتیست شما به دقت لثه های شما را بررسی خواهد کرد و به شما خواهد گفت که آیا به تغییر در بهداشت دهان خود نیاز دارید یا باید به دنبال درمان بیشتر باشید. التهاب لثه شما احتمالاً یک مورد خفیف التهاب لثه است که بسیار قابل درمان است.

اگر متوجه تورم در لثه های خود شدید چه باید کرد؟

اگر تورم لثه های شما بیماری پریودنتال باشد چه؟

در موارد نادر، تشخیص تورم لثه ها، بیماری پریودنتال تهاجمی است. ممکن است درمان ارتودنسی متوقف شود و بیمار برای درمان تخصصی به پریودنتیست ارجاع داده شود. زمانی که مشکلات لثه وجود دارند، حرکت دندان ها با بریس ها یا الاینرهای شفاف دشوارتر می شود و نتیجه آن در مقایسه با لثه های سالم اغلب به خطر می افتد. لثه های متورم و تحلیل رفته مورد بررسی قرار می گیرند، ممکن است لازم باشد باکتری ها از زیر لثه پاک شوند و هرگونه تحلیل استخوانی ارزیابی می شود.

پس از کنترل بیماری پریودنتال، می توان با خیال راحت درمان ارتودنسی را دوباره شروع کرد. با این حال، شما نسبت به یک بیمار عادی، باید به طور منظم تر به دندانپزشک یا پریودنتیست مراجعه کنید تا در طول مدت درمان ارتودنسی خود و در صورت وجود خطر عود، آن را تحت نظر داشته باشید.

قرار ملاقات های خود را با دندانپزشک خود ادامه دهید.

بسیاری از افراد در مراحل اولیه بیماری پریودنتال، متوجه علائمی مانند تورم لثه نمی شوند. با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن کامل دو مرتبه یا بیشتر در روز ادامه دهید و حداقل هر شش ماه یک مرتبه برای معاینه و پاکسازی تخصصی به دندانپزشک خود مراجعه کنید. ارتودنتیست شما همچنین در هر قرار ملاقات مراقب سلامت لثه های شما خواهد بود. اما اگر در مورد لثه های خود نگرانی دارید، با متخصص ارتودنسی خود تماس بگیرید.